Onder een zwijgende hemel glijdt een witte vorm voorbij. Geen haast, geen strijd. Alleen de zachte zekerheid van vleugels. Gedreven door een stil verlangen naar een nieuw leven.

Al een poosje zijn 2 pimpelmezen het houten huisje aan het verbouwen om er eventueel in te trekken voor gezinsuitbreiding. Op een gegeven moment gaat het vrouwtje dan het mannetje checken op goede vader skills. Ze beweegt dan snel met de vleugels alsof ze een babyvogeltje is. Het is dan de bedoeling dat het mannetje haar eten komt geven. Hij wordt dus al opgevoed door het vrouwtje om het straks goed te doen.

Tijdens het uitlaten van de hond kwam ik een zilverreiger tegen. Grotere afstand, middenin de zon. Dat gaat nooit goed. Maar zag ook dat er een heel gezin die reiger ook had gezien, en stopten met de mobieltjes in de hand. Tsja, dan is het wachten tot ie mijn kant op komt vliegen, weg van al die mensen. Hij begon lopend door het water, maar er lag 2 m ijs langs de kant dus ging ie toch even op de vleugels.

Twee zielen een gedachte! Ook mijn laatste upload voor het maandthema stond gepland als een zilverreiger, zonder dat te weten van dat dit ook het geval was voor Loes.

Tijdens een sneeuwbui kon ik deze foto van de Kokmeeuw maken. Omdat het overal wit was, had ik besloten er een highg-key opname van te maken.

Mooie zonsondergang op de aankomstdag van onze vakantie. Camera op het hekje steunend wilde deze bladluis net vertrekken naar de zon. Maar opgepast voor het struikeldraadje (spinrag) op de haag.

Grutto zet de landing in, altijd machtig om te zien met die gespreide vleugels.

Soms zijn ze klein, soms zijn ze groter al die lichtpuntjes die we zien en opmerken maar toch altijd hoopgevend en krachtig! 

De gebruikte lens was een Trioplan met tussenring.

Majestueuze vogels zijn het om te zien en dan denk je dat ze zo langzaam zweven, maar als ze dan vlak boven je zijn blijkt het gewoon heel, heel snel te zijn.

Libel met dauw druppels vlak voor zonsopkomst. Handmatige stack van 6 foto's samengevoegd met behulp van Helicon Focus.

Genomen vanaf de Zuidpier bij IJmuiden. Lekker snel over het water spattend voor de aalscholver de lucht in ging.

Kokmeeuwen in winterkleed vind ik toch wel mooie beestjes. En als het dan lukt om te pannen met een lange sluitertijd en de dynamiek van zowel vleugels als de achterliggende zee in beeld te krijgen dan wordt ik daar wel blij van.

Een kokmeeuw in winterkleed vind ik altijd veel interessanter als met zijn zomerjasje aan. Misschien maar een gewone meeuw, maar zo met de vleugels en de veertjes open toont hij toch voor mij zijn ware schoonheid met al die gradaties wit, zo zwevend boven de Noordzee.

Afgelopen zaterdag heel vroeg op gestaan om insecten onder de dauw te fotografereren. Het was een heerlijke ochtend met prachtig licht. o.a. dit Heideblauwtje had een mooie plek uitgezocht om haar vleugels te drogen.

gisteren een dag in HBN3 gezeten, was er al om 5.30 uur en bij om 18.30 uur naar huis gegaan. Het was een komen en gaan van badderende vogels. Uiteindelijk stond de teller op 27 vogelsoorten met als kers op de taart na 12 uur gezeten te hebben, een juveniele Havik, die omzichtig kwam badderen.

Op de valreep nog maar een vlindertje. Oef wat zijn die snel, dus gewoon veel geduld hebben en wachten op het juiste moment.

Heerlijk als je dit zo vroeg in de ochtend kunt vinden, dit jaar hier in mijn omgeving is het me nog niet gelukt, dus dan maar eentje uit het archief, daar zit nog zat in waar niks mee gedaan is.

Ik heb nog zoveel in mijn archief zitten, waar ik nog niks mee gedaan heb . Zonde om te laten liggen toch, met dit maandthema! Ik weet niet zeker of de determinatie correct is, dus je mag me corrigeren als de naam niet goed is.

Deze fuut sloeg zijn vleugels uit om ze wat droog te maken. Het jonge fuutje bleef in de buurt.

Gister weer heerlijk genoten van allerlei vogeltjes. Deze actie was wel de kers op de taart.

Deze groep grutto's gaven af en toe een mooie luchtshow, die er om vroeg om te pannen met een langere sluitertijd. F/40 .. tja.. deze slimmerd had geen grijsfilter bij zich �

Toch wel een van mijn favoriete weidevogels, ik vind ze zo gracieus, zeker als ze vliegen.

Dit slobeenden stel landde synchroon op een watertje tijdens ons moderatoren uitje op de Markerwadden. Misschien wel kontjes, maar wel mooie kontjes met de pootjes zo als landingsgestel.

Vorige maand in de hut in Marken gezeten en genoten van de vele Grutto's. Deze Grutto probeerde te landen op een vrouwtje.

Afgelopen zondag heb ik een heerlijke middag vertoeft op de Markerwadden met collega moderatoren. Deze gele kwik was druk bezig om voer te verzamelen voor de kleintjes. Hoog in de lucht werden allerlei acrobatische tours op hoge snelheid uitgevoerd, vandaar een grote crop. Versie 1 kwam niet door de keuring... Ook van mij wordt er wel eens wat niet geplaatst😁. Geheel anders en opnieuw bewerkt dan versie 1, hopelijk redt deze het wel, want de actie en pose zijn natuurlijk wel gaaf.

De paring van de grutto is altijd een heel ritueel, waarvan het vastpakken van de nek van het vrouwtje een prachtig actie moment is.

Gewoon omdat ik ze zo gracieus vind. Toch voor mij -samen met de grutto- wel de meest favoriete vogel om vast te leggen in High Key.

Alleen het geluid al van zo'n grote vlucht goudplevieren is prachtig. En dan kantelen ze net allemaal even hun vleugeltjes naar het licht,.... genieten dan.

De landende koereiger in een weide in de Brenne, een gebied in Frankrijk waar ze in grote aantallen zich bevinden tussen de koeien, zoals de naam het zegt.

Grutto's zijn toch wel een favoriete vogel van mij, zeker als ik ze dan in High Key kan vastleggen