Dit damhert is gefotografeerd bij de AWD. Hij was alert, maar bleef gelukkig net even staan om een portret te schieten. Ze zijn overigens niet meer zo tam als een aantal jaren terug.

Deze juffer zat fraai te shinen in het vroege ochtendlicht. Nog helemaal onder de dauw en daardoor goed te benaderen zonder het het insect te verstoren.

We benutten in Bulgarije alle dagen de uren met mooi licht, de wekker ging dus altijd heel vroeg! Maar overdag wil je toch ook wel wat, dan zochten we onderwerpen op die juist gedijen bij knalhard licht, zoals hier de Geelbuikvuurpad in een kletsnatte omgeving met volop zonlicht, waardoor we lekker met de bokeh konden spelen. Past met die grote uitpuilende ogen wel leuk in het maandthema dacht ik.

Kijkend door de lens een eigen stukje natuur creëren.

Gemaakt tijdens het bezoek van een Struisvogelfarm op Curaçao. Tegenlicht opname zodat de haartjes lekker duidelijk zichtbaar zijn.

Gebruik gemaakt van het vroege licht die tussen de bladeren door prikt.

Deze foto is gemaakt met een Lens Baby sweet 35. In de nabewerking heb ik alleen bijgesneden en het pluisje wat scherper gemaakt. Om een wat surrealistisch en dromerig beeld te creëren heb ik tegenlicht gebruikt en de WB op kunstlicht ingesteld ondanks dat deze plant in de schaduw stond.

Meervoudige belichting in de camera gemaakt.

In de vroege ochtend met tegenlicht gemaakt . Door gebruik te maken van de dauwdruppels in het gras ( voorgrond) en in achtergrond de bomen ontstaan al die bubbels in beeld . De witbalans wat koeler gezet voor een rustiger beeld .

Deze weidebeekjuffer heeft zijn eigen slingers opgehangen......

Doordat er veel dauwdruppels aanwezig waren kreeg ik dit effect in de achtergrond. Met een Oreston lens gemaakt.

Vlak bij mijn huis staat een veldje waarin elk jaar eind mei/begin juni de rietorchissen bloeien. De zon gaar tussen de struiken onder en soms prikt hij er nog net even doorheen, Vanwege de lichtcontrasten dit beeld HDR gemaakt. om een vage voor-en achtergrond te krijgen het diafragma maximaal open gezet.

Deze foto kwam tot stand door gebruik te maken van een vintage lens en meervoudige belichting toe te passen vanuit de camera.

Die wondere wereld van de libellen die uitsluipen, hangen te drogen en hun vleugels openen om hun nieuwe wereld te verkennen...wat zijn ze fotogeniek en zo fragile en kwetsbaar. Dit beeld kwam tot stand door gebruik te maken van een oud lensje Helios- 44 M. Ik draaide het diafragma helemaal open wat de sfeer versterkt.

Met de plaatselijke fotogroep vroeg naar de Heemtuin in Malden geweest. Heerlijk zonnetje, het gras glinsterde in het tegenlicht.

Op een natte akker in Noord-Limburg groeit de bolderik (vermoedelijk uitgezaaid). Ik stelde scherp op een knop en had in de onscherpe achtergrond de prachtige kleur van de bloeiende bloem. Omdat er plassen water op de grond lagen waar de zon op scheen, kon ik mooie bokehbollen in de buurt van de bloem krijgen. Tot mijn verbazing stond op één van de foto's een vlieg die daarna op de bloem landde. Omdat onderwerpen in bokehbollen vaak een vreemd soort scherpte krijgen, is de vlieg goed herkenbaar.

Lelietje van dalen samen met dalkruid

Dit soort onderwerpen mag ik graag met een oude lens fotograferen. Zonlicht en dauwdruppels geven dan een ander soort bokeh. ( Oreston 50mm 1.8)

Foto gemaakt met de Meyer Optik Görlitz Domiplan.

Ik heb hier gebruik gemaakt van een Oreston lensje met tussenring voor de nodige bokeh in de achtergrond.

Een mooie ochtend aan de oever van de Dinkel

Ik ga nog even door met de aangepaste Helios

Ik vind het altijd wel een uitdaging om een doodgewone vogel wat minder gewoon in beeld te zetten. Vroege ochtend, tegenlicht, nat weiland, wachten tot de meerkoet even op de goede plek in het slootje komt: En klik.

Met enkele gelijkgestemde op pad geweest i.v.m. 50 tinten groen. Leuke dag geweest. Beetje gespeeld met een telelens en fluitekruid. Na wat speurwerk voor een leuke compositie kwam dit tevoorschijn.

De Helios staat bekend om zijn swirling bokeh, dat bijna eivormig wordt naar de randen toe als je de volle opening van F/2.0 gebruikt. Nat koolzaad met regendruppels en fel ochtend tegenlicht zijn dan helemaal perfect om de bloem lekker in de bling bling te zetten. Een beeld waar het draait om de sfeer voor mij en met een uiterst beperkte schepte.

Schaatsenrijders op het water.... De oppervlaktespanning van het water zorgt ervoor dat de grens tussen lucht en water zich gedraagt zoals een vel plasticfolie dat strak gespannen staat. Aan de onderkant van de pootjes zitten kleine haartjes, voorzien van nog kleinere groefjes. Daartussenin ontstaan ontelbaar veel minuscule luchtbelletjes. Zo drijft de schaatsrijder dus eigenlijk op lucht en niet op water.

Ik ging vroeg vanochtend opstap om nog wat kievitsbloemen in mooi ochtendlicht te fotograferen, maar tot mijn schrik was alles in 1 week compleet uitgebloeid. Change of plans dus. Dan maar een gele bloem creatief benaderen. Alleen scherp gesteld met de sweet spot van de Lensbaby Sweet 35 (inclusief tussenring) op de voorste bloembladeren.

Ook deze keer weer naar Oud Poelgeest geweest. Naast de auto en waaide ik bijna weg. Leuk dat begint goed. Toch de uitdaging aangegaan. Dat houd je scherp. Wat maakt een beetje wind nou uit met macrofotografie! Paraplu erbij en de wind is weg. Die paraplu is toch wel erg handig zo nu en dan. Zeker toen het begon te regen en keihard te hagelen. Die paraplu heeft me gered denk ik, wat een hagelbui was dat. Wat hebben we toch een fijne hobby. Toch weer Happy.

Een dubbele belichting die ik met twee verschillende lenzen heb gemaakt. Ik gebruikte de Trioplan 100mm 2.8 van Richard voor de "zeepbellen" als achtergrond. Daarna met mijn eigen lens de Oreston 50mm. Zo kon ik een foto maken die ik in gedachten had. Een manier om creatief met je werkwijze om te gaan ;)

Aan de rand van onze vijver staan blauwe druifjes. Door tegen het zonlicht in te fotograferen, schuin van voren, ontstonden er mooie bokeh-bubbels op het water. Omdat deze nogal fel waren heb ik meervoudige belichting toegepast om het felle contrast een beetje te temperen.