Een veertje op het strand. Gemaakt met Helios lensje en tussenringen.

Het riet langs de waterranden wordt hier in de stad altijd platgemaaid bij einde seizoen. Tenzij je net te klein bent. Deze eenzame stengel was te kort om geraakt te worden en dankzij het milde weer kreeg het alsnog de gelegenheid groot te groeien. Helemaal alleen langs het water in de zon; diezelfde zon scheen ook op een raam van een flat 50m verderop en weerspiegelde in het water achter de rietstengel.

Glitters van moeder natuur. Hierbij wens ik iedereen op Deel de Natuur nog fijne kerstdagen en een spetterend nieuw jaar met vele mooie lichtpuntjes.

Grutto's bij zonsopkomst

Tijdens het experimenteren met veer, druppels lampje, scherpte en onscherpte kwam dit beeld tevoorschijn. De vorm van de veer is nog vaag te herkennen. Het patroon van de bokehbubbels vond ik aansprekend.

Op de donkere dagen voor de kerst hebben we af en toe wat licht nodig, vandaar vandaag maar lekker veel bling bling.

Met een ganzenveer die ik maanden geleden met een vaag plan opraapte op een regenachtige zondagmiddag aan de gang gegaan, lampje, druppeltjes en vintage lens

Kleurrijke bokehbolletjes van zeeschuim op het strand. Gemaakt met Helios lensje en tussenringen. Kaleidoscooppatroon resultaat van lagen in PS. De kleuren zijn aangepast in Camera Raw.

Een paddenstoeltje omgeven door het zachte ochtendlicht, de dauwdruppels op het gras schitteren als lichtjes eromheen.

Soms zijn ze klein, soms zijn ze groter al die lichtpuntjes die we zien en opmerken maar toch altijd hoopgevend en krachtig! 

De gebruikte lens was een Trioplan met tussenring.

Wie herfst zegt, zegt paddenstoelen. Paddenstoelen leven immers van de afbraak van dood materiaal en met al die afgevallen bladeren is er tijdens de herfst materiaal genoeg. Ik zag een sfeervol tafereel in het bos met een porseleinzwam (Oudemansiella mucida) op een verweerde boomstronk en bokeh-lichteffecten.

Heerlijk als het allemaal lekker samenvalt, elke keer weer een verrassing hoe mooi het licht kan zijn.

Pas op, fotografen! Deze zwam bijt terug.

Calimero effect.

Het blijven leuke onderwerpen om mee te spelen.

De ene dag regent het de hele dag en is het donker. De volgende dag heb je prachtig en afwisselend licht. Zo'n volgende dag is dan echt genieten van de natuurlijke lichtshow in het bos.

Heerlijk in het bos rond gestruind met de trioplan. Beetje prutsen maar dan heb je ook wat.

Heerlijk de herfst al die kleuren en geuren in het bos . Ook lekker dat je de gehele dag lekker macro foto's kan maken. Genieten dus

Alsof moeder natuur een grapje uithaalde: "Laten we ze kleine sombrero's geven, dat valt vast niemand op." Maar hier staan se dan. Trots, pluizig en perfect in formatie. Geen mariachi te horen, maar wel het stille ritme van het bos.

Herfstbeeld, gemaakt met een Ttartisan Bubble bokeh lens 2.8/100 in combinatie met drie tussenrigen.

Een zonsondergang middenin het bos. De lucht kleurt goud en laat hier en daar wat tussen de bladeren door. Samen met de witte bollen waar te weinig bladgroei is. De scherpgestelde tak van een beukenboom (denk ik) geeft zilveren lijntjes rondom. Foto klaar? Dan in het donker de weg weer proberen te vinden... :-)

Grutto's in het eerste tegenlicht bij zonsopkomst.

Lage opname van de schelpen op het strand met veel bokeh eromheen. Gemaakt met de Helios 44-2.

Een kwal op het strand met veel bokeh eromheen. Opname met de reflex lens 5.6/250mm.

Dauwdruppels op een varenblad net na zonsopkomst

Met de verandering van het weer zijn de hazenpootjes er ook weer, de vroege ochtend is ook hun favoriete tijdstip. Je hebt eigenlijk niet zo heel lang de tijd om ze vast te leggen. Plots staan ze er en vaak na ruim een uur beginnen de randen al te krullen, waarna ze stilletjes gaan buigen en in elkaar zakken en weer verdwijnen. Bij deze foto heb ik gebruik gemaakt van meervoudige belichting om het tegenlicht weer te geven d.m.v. de Helios Trioplan.

Na een natte winter en nat voorjaar kon ik in het plaatselijke plas-dras gebied in de zomer de bloeiende veenwortel fotograferen vanaf de waterkant. Tegenlicht op de vroege ochtend en de lensopening maximaal is daarbij toch wel het mooiste. Dat was in 2024. Dit jaar is alles verdroogd en heb ik de veenwortel niet meer gezien.

Noordzee met veel bokeh. Opname met de reflex lens 5.6/250mm.

Nog een kijkje genomen bij de dode arm van de Maas. Viel nog niet mee om een foto in dit felle tegenlicht te maken waarbij je de kleuren van de oeverplanten nog kunt zien. Sinds deze week is 'men' aan het werk om de doorstroming te veranderen. Binnenkort nog es kijken wat er over gaat blijven van dit prachtige stukje natuur.

Na al dat gefladder heeft ook een vlinder zijn rustpunt nodig. Geen hotel met vijf sterren, maar één bloem met een zonnig hart is genoeg. Hier landt hij, niet uit vermoeidheid, maar uit vertrouwen. Alsof hij weet: op sommige plekken hoef je even helemaal niets, alleen te zijn, en misschien een beetje mooi.