Een donker landschap en een lichte lucht, oftewel een alledaags beeld, leidt de aandacht altijd naar boven. Hoe anders voelt dit met een witte ondergrond en een dreigende lucht erboven. Op een of andere manier triggert mij dit altijd. Het houdt je aandacht bij de grond en het roept bij mij altijd een gevoel van melancholie en verstilling op, misschien zelfs een stukje eenzaamheid. Ik ervaar dit overigens (binnen deze context) als een positieve sensatie. Effect versterkt met een gradiendfilter.

Ik was aan het genieten van het beetje sneeuw wat er lag in de duinen en opeens stond ik oog in oog met deze schitterende vos die toch wel schuw was en gelijk er vandoor ging toen hij mij zag. Mooi moment en een schitterend contrast in de sneeuw met de zon achter mij.

Afgelopen Donderdag uit het werk nog even langs de Pyramide van Austerlitz gereden om de drone te laten vliegen. O.a deze hdr kunnen maken tijdens zonsondergang. 7 beelden in de 48mp stand gemaakt in de pro stand (lees manuel) en in Lightroom tot een hdr gerealiseerd.

Een voorpoot van een Bosmestkever. Met deze vergroting (5:1) kijk je toch even anders naar zo'n kever. Canon 5d mk2, Laowa 25mm f2.8 2.5-5x @ 5x Precision Focus Stacking Kit SR-90P iso200, f/5.6, 122 x 1s HeliconFocus & Elements 13

Berken fascineren mij altijd, en zeker ook de bast van deze bomen. Helemaal als er van die leuke krulletjes op zitten. Maar om te fotograferen zitten die krulletjes vaak op een lastige plek. Ik werd helemaal enthousiast toen ik vier stevige berken plat op de grond zag liggen, waarvan er één vol zat met krulletjes. Deze kon ik met gemak van alle kanten benaderen.

Zoals de titel al zegt, de schoonheid van de vlinder wordt zo bewaard in de foto.....

Pimpelmees in z'n eentje in de sneeuw.

Vaak nauwelijks 2 mm groot, zoals hier, maar het is volop de moeite waard om myxomyceten te zoeken in het bos. Het zijn toch wondertjes van de natuur, En altijd fijn als je ze redelijk in beeld kan krijgen. Twee tussenringen gebruikt.

Altijd leuk een pestvogel te mogen vastleggen en helemaal als dan het zonnetje door breekt. Het zonlicht viel niet direct op de pestvogel zelf maar op een oranje gebouwtje ver op de achtergrond. Ik kon mij zo positioneren dat ie even vrij zat en het oranje van het gebouw de achtergrond een aardige invulling gaf.

Ik had gehoord dat er groepjes Roze Spreeuwen op het eiland waren aangekomen, maar had ze nog niet gezien. Ik kwam terugrijden richting het hotel, toen ik in een ooghoek een groepje in een boom langs de weg zag zitten. Er was op dat moment even geen ander verkeer en ik kon stoppen en een klein stukje achteruit rijden om er en paar foto's van te maken. Dit exemplaar ging even mooi vrij zitten. Exif-gegevens: 1/1250s f/7.1 at 500.0mm iso1000

Een hele leuke dag gehad met de eerste DDN fotowandeling. Mijn doel was vogels in vlucht te fotograferen met lange sluitertijden n.a.v. de mooie foto's die ik al voorbij had zien komen. Ik was voorbereid, maar bijna allemaal zijn ze in de prullenbak terecht gekomen. Deze is niet helemaal scherp op de kop, maar ben er wel tevreden mee - en ik heb de smaak te pakken gekregen.

De zon kwam vanochtend net om de hoek en maakte dat ik mooie effecten kreeg toen ik met de laowa 25mm aan het spelen was. Ik vind het abstracte altijd spannend. Ik ben benieuwd naar de reacties.

Twee bomen samen gevoegd in photoshop, de achtergrond is een boomstam.

Na maanden van bewolkt en regenachtig weer was het zondagavond plots helder. Nou zeg, snel mijn astrospulletjes naar buiten en onder het motto van niet moeilijk doen, mijn telelens op de Orionnevel gericht. Dat was een goede keuze, want na een dik uur dreven de wolken alweer binnen. Bij de Orionnevel heb je over het algemeen niet heel veel "data" nodig om al tot een leuk resultaat te komen. Wat had ik zoal binnengeharkt die avond. Nou, 5 x 5 seconden, 10 x 5 seconden en 15 x 300s aan opnames.

Windstille dag en kalme zee, vanaf het dek van het expeditieschip. Je ziet ze aankomen en maakt meerdere opnamen. Die ene opname dat net het water werd aangeraakt zat er gelukkig ook bij! Één vogel (en z'n weerspiegeling) met voldoende ruimte in een verder een volledig leeg landschap voldoet voor mij aan het thema van minimalisme.

Het ijs in een ven met humusrijk water kleurt bruingeel. Op de graspol in het ven is de sneeuw niet gesmolten en kleurt wit. Door werking van het water en het ijs ontstaan vreemde, wortelachtige structuren in het ijs rondom de graspol. Beeld gemaakt met een drone.

Vogels fotograferen is niet echt mijn 'ding', maar toch had ik de wens om minimalistische beelden van vogels vast te leggen. Vandaag was een perfecte dag, lekker bewolkt en met mijn nieuwe 400 mm lens ging ik op pad. Dit torenvalkje werkte goed mee en bleef lange tijd boven ons hangen.

Experimenteren met een beetje zand, water en schelpen. Nadat ik het beeld vergrootte via de live view van de camera zag ik dat er precies nog een schaartje van een kleine kreeft in de schelp zat. Bedankt voor de tip om de groene zweem op die manier weg te werken.

Een ontmoeting met giraffes in de vroege ochtend op weg naar de Maasai Mara. Altijd fijn als je op het juiste moment, het juiste onderwerp op de juiste plek met het juiste licht aantreft. Deze foto is met een rijstzak vanaf de grond genomen.

Toen deze soort in 2007 in mijn tuin verscheen was het nog een zeldzaamheid in Vlaanderen, vogelkijkers kwamen toen in het tuinhuis zitten om de soort van dichtbij te bekijken, ondertussen komen ze bij alle schuilhutten wat te eten zoeken, soms zie ik meerdere individuen. Zolang hij in de tuin voor mijn neus blijft rondhangen wil ik hem af en toe blijven fotograferen, hier tussen de lianen van de kamperfoelie.

Mijn avatar en profielfoto zijn beide een foto van een korstmos. Dat is niet zonder reden, want naast nachtvlinders en insecten is een geliefd onderwerp van mij korstmossen en dan vooral korstmossen die voorkomen in het hooggebergte van de Alpen. Nu dus een foto (stack) van mij op Deel de Natuur van een korstmos (Sporastatia testudinea) uit de Alpen, genomen op een rotspartij naast het bergstation van de Gletscherexpress in het Gletscherpark (Pitztal, Oostenrijk) op een hoogte van 2840 meter.

Happy new year voor iedereen! Dat 2024 een kleurvol jaar mag zijn.

Veelal komen marters je begluren van achter een boomstam, was ook bij Loes zo zag ik net, fascinerende dieren toch hoe lenig ze de bomen in gaan.

Foto gemaakt tijdens een vlinder/fotoreis naar la Brenne in Frankrijk. Een heerlijk en niet toeristisch gebied voor natuurfotografie. Bij deze foto vond ik het bruinige van de vlinder en het takje heel mooi matchen bij het blauw/groene in de achtergrond.

Het gebeurde allemaal heel snel,ik zag ze zitten onderin een struik en ik snel op mijn knieen en vanuit de hand deze foto kunnen maken.

Deze twee op hun voetstuk maar groot in beeld gezet wat ze volgens mij ook verdienen. Moest alles uit de kast halen om er fatsoenlijk bij te kunnen. Zag pas door de zoeker dat er druppeltjes op zaten. Ze zijn samen in werkelijkheid ongeveer maar 4mm. breed en 7mm. hoog.

Ook 2023 was een goed zeepaardjes jaar. Op vele duikplaatsen in de Oosterschelder zijn door duikers zeepaardjes gezien. Ook ik had het geluk er een paar te vinden, waaronder deze. Twee zeepaardjes zaten een aantal weken lang op ongeveer dezelfde plek en waren daardoor makkelijk terug te vinden.

Deze paddenstoelen staan nog overeind, maar zullen snel verdwijnen. De witte berijping en het kleurverloop op de stelen is al niet meer te zien. Toch is het ook zo nog wel een mooi groepje.

Het voornamelijk carnivore dieet van deze marterachtige brengt hem regelmatig bij water om wat te drinken.

Sprielderbos, het zusje van het Speulderbos. Maar ook daar is het magisch als het licht net even op de goede plaats valt.