Bijna thuis na een lange wandeling; maar eindelijk toch nog een vlinder op m'n pad. Een nogal verweerd en/of versleten bont zandoogje. De 2 strakke strepen zijn spinragdraden.

Zelenci is de tweede bron van de rivier de Sava Dolinka, de eerste ligt bij de Tamar – de Nadiža-waterval. Het ligt aan de noordrand van het Nationaal Park Triglav , omgeven door de beboste Vitranc in het zuiden en de eveneens beboste Karawanken in het noorden . Het moeras met het Drni-veen is ongeveer 1200 meter lang, gemiddeld 150 meter breed. In het uiterste westen van het moeras ligt een smaragdgroen meer, waaruit talloze extreem schone en koude bronnen opborrelen uit de lagen kalksteen, die het water zijn karakteristieke blauwgroene kleur geven. Vanwege deze kleur kregen het meer en het moeras de naam  Zelenci . Dit is een panorama van 6 staande beelden.

Meestal krijgen de mannen van de weidebeekjuffer alle aandacht. Maar ook de vrouwtjes zijn prachtig. Vooral als ze zo mooi in het groene riet gaan zitten. De kunst is dan om het beeld niet te druk te laten zijn, maar toch wat van de omgeving mee te nemen.

Op de laatste stengel van het koolzaad in m'n tuin raast de rups van het koolwitje langs het blad. Eten, eten, eten. Tot er niets meer over is.

Vorig jaar omstreeks deze tijd mijn eerste weidebeekjuffer kunnen fotograferen. Dit vrouwtje had een knik in haar lijfje, maar vloog gelukkig continu in het rond, waarbij ze ook andere houdingen aannam. Dus blijkbaar had ze er geen hinder van.

Je zou denken dat dit een bospad is maar niets is minder waar. Wel een pad maar door een stukje bosrijk gebied in de duinen. Ik heb hiervoor het Orton effect toegepast in PS en daarna met Nik filters de verschillende tinten groen aangepast.

Zaterdag 3 mei hebben we wederom het knotwilgen walhalla van de Rhoonse Grienden bezocht voor onze workshop "50 tinten groen".

Zoals gebruikelijk laten we in dit verslag de deelnemers aan het woord  en tonen we hier hun mooie resultaten.

Klik door en geniet mee van 50 tinten groen!

Lastig om een mooi trosje bij elkaar te vinden in een compositie.

Genoeg fluitenkruid tijdens de workshop 50tinten groen in de Rhoonse Grienden. Leuke nieuwe dingen geleerd en gezien. Ik ben niet echt een bloemenfotograaf maar vond het wel een uitdaging om de fluitenkruid zacht in beeld te brengen. En dat niet alleen door de wind, maar ook het vinden van een mooie compositie in de bloemenpracht was een uitdaging. Hierover ben ik redelijk tevreden. Bedankt Brigitte voor de leuke dag!

Grutto's zijn toch wel een favoriete vogel van mij, zeker als ik ze dan in High Key kan vastleggen

 Verslag Workshop 50 tinten groenZaterdag 3 mei 2025  Zaterdag 3 mei hebben we wedero...

Mist in het beukenbos komt in het voorjaar, als de kleuren groen op z'n mooist zijn, niet vaak voor. Gelukkig heb ik een beukenbos op fietsafstand en was ik, de mistverwachting in het oog houdend, op het juiste moment ter plekke. Je maakt dan allerlei soorten beelden, van 15 mm groothoek tot 500 mm tele. Door ongebruikelijke standpunten op te zoeken kun je ook nog meer grafische beelden maken. De mist maakt dan alles nog meer mystiek.

Tijdens de workshop 50 tinten groen ook met mijn Helios lens bezig geweest bij het Fluitekruid. Mooi in de schaduw, prachtig zachte groene achtergrond. Uitdaging was met de wind om de focus op de juiste plek te krijgen.

Tijdens de workshop 50 tinten groen ook op dit smalle wandelpad bezig geweest. Foto's gemaakt met het Orton effect, maar daar ben ik niet tevreden over. Maar deze wel gewoon, was een uitdaging met het felle zonlicht die er door kwam. Hier ging het mij ook om de juiste compositie te vinden.

Gisteren een gezellige leerzame workshop gehad van Brigitte in de Rhoonse Grienden. Bezig geweest met diverse lenzen en technieken. Met advies en tips van Brigitte ben ik thuis aan de slag gegaan met 2 foto's samenvoegen, overvloeimodussen en dekking, Uiteindelijk met dit resultaat, na veel proberen met diverse foto's en overvloeimodussen. Deze 2 foto's waren in High Key gemaakt.

Dit kleine bloemetje stond alleen tussen de grassprieten, en hoewel ik geel (en wit) altijd lastig vind om te fotograferen, was ik met deze opname wel redelijk tevreden.

Vandaag nog eens terug naar de meiklokjes geweest om nog wat leuke foto's te maken van dit meiklokje. Het blijft zoeken tussen de bladeren om er eentje apart te vinden waar mooi licht opzit.

Een prachtige ochtend gehad met volop smaragdlibellen . Het lieveheersbeestje was een bonus. Even later ging er ook een steekmug op het larvehuidje zitten maar die foto komt nog. De achtergrond zijn struiken en bomen en voor de foto een diffusorscherm boven de rietstengel gehouden.

Langs de paadjes groeit mometeel weer van alles. Daslook is er daar een van. Gemaakt met de primotar 135 mm 3.5

Op zoek naar mooi zonlicht vond ik dit meiklokje tussen de bladeren.

Mooi al dat frisse verse groen in de tuin. Dat vinden de insecten ook. Dit frisgroene takje heeft al heel wat bezoek ontvangen.

Iedere dag kom ik langs dit plekje en iedere keer denk ik, dat zijn toch wel aardige lijnen en vormen. Dus toen de lucht een beetje stoer wilde doen toch maar eens gestopt

De bosanemoon is een prachtige en fragiele bloem. Deze delicate bloemen, met hun witte of zachtroze bloemblaadjes, bedekken de bosbodem als een zacht tapijt en brengen kleur in de vaak nog kale bossen. De bosanemoon groeit het liefst in loofbossen en op open plekken waar het zonlicht door de nog kale boomtakken kan schijnen. Bosanemonen zijn verrassend veerkrachtig en hebben een unieke manier van verspreiden; ze maken gebruik van mieren, die de zaden meenemen en zo helpen bij hun voortplanting.

Dit Sleedoorntakje uitgekozen voor de compositie, soms lastig om er iets leuks van te maken. Het groene stukje blad onder het scherpe bloemetje heb ik geprobeerd weg te poetsen, maar daar werd de foto niet mooier van...

De grote paardenbloem in de achtergrond werkte mooi mee om het kleine bloemetje te benadrukken.

De locatie Werk aan de Groeneweg biedt voor fotografen vele mogelijkheden. Het was een mistige ochtend, daardoor was er veel dauw. Zeker aan de schaduwkant van de wallen. Dus de macrolens met raynox voorzetlens gepakt en op zoek naar ritme en vervreemding. Een uitdaging om daar mee te experimenteren.

Vandaag heb ik mij verlaagd tot een niveau net boven de grond. Vanuit dit perspectief gaat er voor iemand van 1.9 meter een compleet nieuwe wereld open. Met zo'n laag standpunt lijkt het alsof je midden in een miniwereld rondloopt. En laten we eerlijk  wezen wie wil er niet tussen de daisies vertoeven. Foto is gemaakt met een primotar 135 mm 3.5

Vrijdag 11 april had ik het genoegen om voor de derde keer de fotodag Werk aan de Groeneweg te begeleiden. Alle deelnemers waren er om 6.30 uur voor de zonsopgang. Helaas geen zon maar wel een mistig landschap. Toen de zon uiteindelijk voldoende kracht had, was de belichting even heel magisch. Deze foto is op dat prachtige moment gemaakt. Het was een mooie ochtend met enthousiaste deelnemers.

Dit is hetzelfde boompje dat ik in de winter fotografeerde terwijl het sneeuwde, elk seizoen toont hij zich een beetje anders maar zijn structuur blijft bestaan. Hij verwent onze tuin met zijn schoonheid. Deze foto toont nu zijn frisgroene look verweven met de bloesems van een krentenboompje.

Tijdens een wandeling ben ik blijven hangen rond deze prachtige treurwilg vol met "groene lenteslingers". Ik heb een meervoudige belichting toegepast van 6 foto´s en daarbij de camera telkens minimaal verplaatst.