We beloofden 50 tinten groen en dat is ook echt gelukt. Het frisse lentegroen en stralend wit fluitenkruid van het "knotwilgen walhalla" de Rhoonse Grienden staan samen garant voor zachte en sfeervolle opnames. Maar ook de creativiteit kreeg volop de kans met technieken zoals ICM, meervoudige belichting en High Key. 

Ook nu laten we in het verslag de deelnemers weer aan het woord en illustreren zij hun ervaringen met hun foto's.
 

Deze merelvrouw was druk voer aan het verzamelen voor haar jongen. Een gewone vogel, maar zo in het frisse groen toch een plaatje.

Na de upload van Loes kan mijn 50 tinten groen laantje natuurlijk niet achterblijven. Gefotografeerd op de scouting dag voor de workshop 50 tinten groen. Een uiterst regenachtige dag, maar de kleurintensiteit die dag was daardoor wel heel intens. De foto is nabewerkt met een eigen gecreëerd soft focus filter gemaakt in Photoshop om de sfeer wat te benadrukken.

Bij de start van de workshop 50 tinten groen kwamen we onmiddellijk terecht op een stukje dat rijkelijk bezaaid was met dit prachtig fluitenkruid. Het was even zoeken vooraleer ik de sfeer vond die me kon bekoren. Deze achtergrondkleuren en de bokeh die ontstond door de lichtinval tussen de blaadjes door vond ik wel mooi.

Daags voor de Workshop 50 tinten groen maakten Brigitte en ik alvast een rondje door de Rhoonse Grienden ter voorbereiding van de workshop. We troffen een regenachtige dag, waardoor het groen nóg groener leek. Ik wilde een wat zacht beeld met wolken fluitenkruid, ik heb daarom bewust gekozen voor een laag standpunt, gematigde telelens en een vrij groot diafragma, dus niet van voor tot achter scherp. Om het geheel nog wat dromeriger te maken wat Glamour glow toegevoegd in Nik Color efex.

Is het belangrijk wat het is? Voor mij niet. Belangrijker is wat je er in ziet. Voor mij is dit de sterrenhemel met het rood van de zon en het groen van de onderliggende vegetatie. Wat zie jij? of wat denk je dat het is?

We werden helemaal opgeslorpt door een wereld van groen en spelend fluitenkruid tijdens de workshop van 50 tinten groen. Jullie hadden een prachtig gebied gekozen. In een fijne sfeer kreeg iedereen de kans om volop te experimenteren en te ontdekken wat de mogelijkheden waren samen met jullie hulp en ondersteuning. Ik heb heb me helemaal kunnen uitleven en wil in de toekomst zeker nog eens deelnemen aan één van jullie aangeboden workshops. Bedankt Brigitte en Loes.

Naar aanleiding van de DDN dag over 50 tinten groen, heb ik ook een poging gewaagd.

Door omhoog te kijken zie je de nieuwe bladeren van de rode en groene beuk. Ik kreeg de associatie met de schildertechniek het pointillisme. Een vrije interpretatie van 'jong leven'.

Vandaag een beetje binnen gewerkt en een paar bloemetjes geplukt. Deze Euforbia doet het heel goed in de tuin en de bloemetjes apart zijn echt wel speciaal . Op statief gewerkt.

De laatste dagen gaat het weer alle kanten op, dat geeft wel mooie luchten die fijn combineren met het ontluikende groen. Tussen de stortbuien door kwam de laagstaande zon even tevoorschijn om deze bomen aan te lichten.

 Verslag Workshop 50 tinten groenZaterdag 4 mei 2024   We beloofden 50 tinten gr...

Op de Colors of Spring workshop was het mooi weer maar wel veel wind. Veel bos anemonen waren al bijna uitgebloeid; er waren veel bloemen die al in "verval" waren. Zoals bij deze: nog maar 1 blaadje en de meeldraden ook al weg. Maar nog steeds mooi, wat mij betreft.

Na de regen komt er regelmatig de zon even door en dan is het de moment om even de tuin in te gaan. Madeliefjes staan vrolijk tussen het gras te bloeien en ben dan op zoek geweest waar het licht mooi was.

De magische sfeer van de nacht met het spelend noorderlicht boven de zee en het strand. Om voldoende lichtinval te hebben staat het diafragma vrij ver open. Het was een hele uitdaging om de sfeer proberen vast te leggen met het aanwezige licht en de sneeuw.

Alles wordt weer langzaam groen in de natuur en heb dit geprobeerd vast te leggen in de Pep Ventosa techniek. 

Wat is het toch moeilijk om het speenkruid te fotograferen . Ondanks het gebruik van een paraplu zie ik toch een wit blaadje. Maar ik vond het geheel wel mooi met het open en het dicht bloemetje.

Deze beauty stond heel toepasselijk aan de rand van het water. Met een Oreston lens gefotografeerd.

Meestal laat ik de narcissen links liggen. Hier heb ik mezelf uitgedaagd om er wat moois van te maken.

De anemoontjes had ik al gevonden , het was alleen wachten op mooi weer en gisteren was het moment om naar het bos te fietsen. Met de reflex paraplu kon ik zachte foto's maken .

Er zit voorlopig genoeg water in de sloot. De stroming zorgt voor mooie bewegingen van de plantjes. Heerlijk om een moment te vertoeven langs de sloot.

In de lente zijn de nieuwe varens een interessant onderwerp

Het is telkens toch zoeken om de leverbloemetjes weer anders op de foto te krijgen. Met een beetje mos aan de onderkant te leggen kon ik onder een zachtere achtergrond bekomen.

Heerlijk als ook deze fraaie bloemen weer verschijnen. Deze krokussen stonden in een middenberm. Ik lag op de straat zodat ik schuin omhoog kon fotograferen. Hierdoor had ik een mooi laag standpunt. Door een beetje te verschuiven kon ik mooi een witte auto in de achtergrond gebruiken voor een lichte achtergrond. Op deze manier vond ik de bloemen erg mooi uitkomen.

Ze zijn helaas al weer bijna verdwenen. Gelukkig komt er weer van alles tevoorschijn en kunnen we ons hart weer ophalen met mooie en leuke onderwerpen. Deze foto is gemaakt met een oud lensje. Het gaat hier om de meyer Gorlitz Oreston. Een lensje dat een lekker sfeertje geeft. F1.8 - iso 100 - 1/160 sec. Het was een beetje bewolkt weer tijdens de opname. Dat gaf mogelijkheden tot een high key effect.

Structuren en lijnen in ijs intrigeren me altijd mateloos. Jammer genoeg vriest het niet zo vaak in het westen van het land dus niet veel kansen. Maar als er dan ook nog net wat kleurtjes aanwezig zijn is het feest om te fotograferen.

Gister was een behoorlijk bewolkte dag en de vogels lieten zich bij mondjesmaat zien, maar deze dame tafeleend maakte dat wel weer goed.

Achter gebleven regendruppels versieren het krokusje. Spijtig dat de regen ook zorgt dat ze gemakkelijk plat te komen liggen.

Deze middag als de zon er een beetje door kwam nam ik de gelegenheid om die mooie krokusjes nog eens op de foto te zetten.

De tweede fotowandeling over de Zuidpier van IJmuiden verliep winderig en erg nat, maar de deelnemers waren bikkels en trotseerde de wind. Er werden nog steeds fijne gesprekken gevoerd ondanks de nattigheid. De basaltblokken staan daar dag in dag uit in de regen, storm en spattend zoute water. Hierdoor zijn er door de tand des tijds haarscheurtjes in het steen gekomen die naadloos worden opgevuld door mycena draden en algen. En vast nog veel meer waar ik de naam niet van weet te achterhalen.