Ieder jaar moet ik een keer naar de boomkikker in het Groene Woud. Vorig jaar waren het er heeeel veel, maar dit jaar een stuk minder. Het is ook veel te droog. Toch een paar hele kleine boomkikkers ontdekt, deze is ong 1-2 cm groot. Met de Canon 100mm f2.8L macrolens gemaakt.

Sommige hebben nooit genoeg en willen altijd meer.

Vandaag waren er weer klaprozen open gegaan en heb nu op voorhand wat zaaddoosjes opzij gedaan om deze drie mooi bij elkaar te hebben. Ik heb de focus gelegd op de grootste klaproos omdat de bloemblaadjes mooi open gegaan waren door het beetje wind dat aanwezig was.

Boomkikkers zijn zo schattig en klein. Soms lastig te zien tussen de bladeren

Ze staan er nu mooi bij.

Oost-Indische kers uit eigen kweek in onze tuin.

Deze leuk gekleurde schildwants leeft van schermbloemigen en is er vaak op te vinden. Hier op wilde peen. Om de hele wants scherp te krijgen 5 opnamen gestacked.

Het is de kleurencombinatie waaruit de kleuren in beelden op de sensor van de camera en op beeldschermen worden opgebouwd. In de natuur kom je de combinatie soms ook tegen en dat knalt dan gelijk lekker.

Gewoon een rupsje die zijn weg zoekt tussen de grassprieten.

Meestal ben ik van de lichte (heldere) beelden, maar dit keer toch maar voor een dark mood gegaan.

Toevallig viel mijn oog op deze rups, nooit geweten dat een rups van een oranjetipje zo mooi was.

Het zelfde mannetje als de vorige upload. Hier heeft hij een vrouwtjes stekelbaarsje gevangen, het kuit loopt langs de snavel. Dus het vissen bestand word hier, denk ik, niet beter van.

Deze ijsvogel man, heeft een indringer in het territorium. Luid roepend word kenbaar gemaakt dat de indringer moet maken dat hij weg komt.

Volksnamen zijn dolbessen-hout, elf-rank, hoe-langer-hoe-liever, klimmende nachtschade en qualster. Dulcis betekent "zoet" en amaris betekent "bitter". Bitterzoet bevat meerdere glycosiden (een biochemische stof, opgebouwd uit een suiker (het glycon) en een niet-suiker (het aglycon)) Als je op de stengel kauwt proeft je eerst de bittere smaak van de glycosiden, maar doordat deze door het speeksel worden ontleed en er sacharose vrijkomt, komt de zoete smaak naar voren. Vandaar de naam.

Een favoriet laatje waar ik al eerder gefotografeerd heb. Nu in het fris groen van de lente. MVB om meer een impressie dan registratie te krijgen.

Wat kunnen grutto's toch agressief zijn naar elkaar. Ik ben blij met deze actie opname.

Blijft fantastisch om de vogels van zo'n fijn laag standpunt te kunnen fotograferen.

Bos en een beekje, een fijne plek om te genieten!

Poetsende slobeend. Zoals hij er nu bij ligt lijkt het net alsof ie lekker aan het relaxen is, vandaar dat deze pose me erg aansprak.

Dit rupsje liet zich van alle kanten fotograferen.

Tureluur die opvliegt. Pfff wat zijn ze snel en beweeglijk. Ik ben blij met het tikkie dynamiek wat nog in de vleugels te zien is en de opspattende druppels achter de vogel.

In een beukenbos met Boshyacint in de Eifel met beweging gespeeld, in Photoshop nog wat extra bewegeing toegevoegd (dank voor suggestie Nel).

In een grub in het bos is de bodem overdekt met daslook.

Deze foto is op dezelfde plek gemaakt als de foto met de titel "Tweeluik (1): Een hart vol goud". Door te kiezen voor andere instellingen is het een totaal andere foto geworden. Leuk om er zo mee te spelen, tijdens de workshop "Paint in Colors" in het prachtige Dr. J.P. Thijssepark in Amstelveen. Een valkuil is om het onderwerp automatisch in het licht te plaatsen, maar ik heb juist nu ervaren hoe mooi het is om dat juist niet te doen!

Wederom een foto uit de workshop "Paint in Colors" waar ik op dezelfde plek twee heel verschillende foto's heb gemaakt

Bloesemboom met koolzaad aan de voet van de stam in een 9-voudige belichting in de camera.

Vanmorgen kreeg ik van iemand het mooiste compliment dat ik kon krijgen bij deze foto: "Het lijkt wel geschilderd". En dat was nou juist de bedoeling tijdens de workshop Paint in Colors van Deel de Natuur. Dankjewel voor alle tips Brigitte en Loes.

De workshop Paint in Colors van Deel de Natuur heeft mij geleerd dat juist een onscherpe bloem in de voorgrond een mooi resultaat kan geven, met een kleinere scherpe bloem daarachter. Ik deed het juist altijd andersom. Ik wilde deze foto graag maken, met meewerkende kleuren in de achtergrond, en ben er blij mee.

Deze wilde boshyacinten stonden nog op een mooi plaatsje en heb dan ook gebruik van gemaakt van het avondlicht dat verder reflecteerde op het licht groen van de varentjes.

Haiku.... Vroeg in de morgen, als het licht het water raakt, ademloos zwijgen!