Nog even een lepelaar genomen begin vorige maand toen mijn drijfhut op de slijk kwam te liggen vanwege de droogte, door de lage waterstand en het aantal reigers was de vijver op een minimum van tijd leeg gevist en bleven alle reigers weg, watersnip en witgat bleven over.
In deze relatief kleine vijver in een rietmoeras werden begin september tot 36 lepelaars geteld aangevuld met blauwe en kleine zilverreigers.

Kleine zilverreiger tijdens het vissen, genomen vanop dezelfde plaats dan mijn vorige 6 uploads waar mijn drijfhut op de slijk lag vanwege de lage waterstand.

Hela, dit is wel mijn visje lijkt de ene wel tegen de andere te zeggen.
Doordat de koppen hier bij mekaar kwamen had ik ze zelf op 5.6 alle twee scherp.
Vanuit drijfhut die nu op het droge ligt omwille van de lage waterstand.

Lepelaars maken regelmatig hun bek nat tijdens het poetsen van de veren, op het einde schudden ze zich en slaan even met de vleugels.
Vanuit droog gevallen drijfhut.

Witgatje bij het opstijgen.
Genomen vanop dezelfde plaats dan mijn vorige uploads waar mijn drijfhut op de slijk lag vanwege de lage waterstand.

Ondanks het drijfhutje daar nu op het slijk ligt vanwege de lage waterstand is het fotograferen met laag redelijk laag standpunt toch nog mogelijk.

Genomen vanop dezelfde plaats dan mijn vorige upload waar mijn drijfhut op de slijk lag vanwege de lage waterstand.

De eerste keer dat ik deze soort in eigen streek kon fotograferen, wegens de lage waterstand bleef de drijfhut deze keer op het slijk bij de rietrand liggen, het werd dus op de knieën zitten heel voorover gebogen.
Niet verder uitgesneden om de vele kleurtinten in de weerspiegeling te behouden.

Was uitermate rustig voor de hut die dag, deze overloper wou toch even mooi poseren.

Aanvulling bij mijn vorige upload, genomen liggend onder camouflagenet vanaf oever, nauwelijks uitgesneden maar wel aardig recht gezet en rechter vogel meer verscherping mee gegeven.

Vind ze ZO mooi die Kuifduikertjes, hier ruim weergegeven om de zachte voor en achtergrond zo veel mogelijk te laten mee spelen.
Liggend onder camouflagenet genomen vanaf de oever.

Wanneer ze bij mooi licht kortbij de hut verschijnen komen de prachtige kleuren in de vleugels tot uiting, jammer dat deze mooie soort zo in aantal afneemt.

De meeste zwarte ruiters waren al in eclipskleed, sommigen waren nog redelijk donker, de gele kleur is afkomstig van de goudknopjes.

Groot aanbod van steenuilbeelden deze dagen, het meest zijn ze nog te vinden waar koeien nog buiten grazen in weilanden met knotwilgen of hoogstamfruitbomen.

Soms rennen ze voor langs van de ene rietkraag naar de andere, opletten en snel volgen is de boodschap.

Momenteel in hun eclipskleed, vind dat ook wel iets hebben, er lopen er ook rond die nog heel wat meer zwart meer overhouden.

Aanvulling bij mijn vorige upload, doordat de knotwilg waarin ze voorheen huisden het begaf zijn deze steenuiltjes laat tot broeden gekomen waardoor de jongen momenteel nog niet uitgevlogen zijn, eigenlijk niet zo uitzonderlijk bij dit koppel, 2 jaar geleden kwamen de jongen ook pas in augustus te voorschijn.
Vanuit schuiltentje.

Steenuil  - Athene noctua
Puurs  23.07.26
Al enkele jaren volg ik het reilen en zeilen van een paartje steenuiltjes in de buurt, dit voorjaar heeft de knotwilg waar ze voorheen tot broeden kwamen het begeven, ook al ligt hij tegen de vlakte,  hij blijft deze boom koesteren.
Vanuit schuiltentje.

Een soort die we in de winter bij ons veel te zien krijgen, in Scandinavië zijn hun nesten zijn in de bomen nauwelijks verstopt.
Vanuit schuilhut bij voederpost.

Na de vliegbeelden van enkele Scandinavische soorten zijn zittende houdingen toch ook wel de moeite.
Genomen bij een voederpost.

Half twaalf was gewoonlijk het uur dat hij tevoorschijn kwam, in het noorden is er die periode nog licht genoeg, zelfs met converter

Kepen in hun broedgebied, met hun zwarte kop en frisse bladeren aan de bomen komen ze heel anders over dan hoe ze bij ons overwinteren.
Was bezig met vliegbeelden maar deze in de startblokken is de mooiste geworden.
Genomen bij de voederpost.

Bij het fotograferen van vliegbeelden bij een voederpost maak je heel veel afval omdat de scherpte niet juist ligt, ik kan alvast zeggen dat mijn R6 (met een EF lens) het oog niet exact blijft volgen, wanneer wat scherp is de houding veelal niet mooi omdat de vleugels voorbeeld te veel gesloten zijn, bij deze had ik geluk sierlijke vleugels te treffen.

In de Scandinavische landen is het wel leuk om de soorten die bij ons overwinteren in hun broedgebied terug te vinden.
Genomen bij de voederpost.

Vervolg bij mijn vorig vliegbeeld van de groenling.
Uit de Scandinavië mocht de goudvink misschien wel niet ontbreken.
Bij de tussenlandingsplaatsen van de voederpost.

Vervolg van mijn vorige upload, genomen bij de tussenlandingsplaatsen aan de voederpost, de kleuren in de achtergrond is een weiland met paardenbloemen.

Ondanks deze jonge groenling al redelijk zelfstandig was kwam hij of zij nog voortdurend bij het mannetje bedelen.

s'winters vinden we ze wel in onze contreien, in hun broedgebied op de grote meren in Scandinavië pronken ze in hun zomerkleed.
Vanaf de oever vanuit ligschuiltent.

De balts van de poelsnip bij valavond is zeker indrukwekkend maar het trekgedrag van deze steltloper is eveneens merkwaardig, zo zou er een non-stop overbrugging van 6.760 km met een gemiddelde snelheid van 97 km/u gemeten zijn , opvallend ook is dat de poelsnippen overdag tussen 6en 8 km hoog vliegen, s' nacht dalen ze een paar kilometer af.
Vanuit schuiltentje.

Bij ons treffen we de bonte vliegenvangers meer bruin-wit aan hoe noordelijker hoe donker hun verenkleed.
Vanuit schuiltentje bij zangpost.