Zaaddoos van de Klaproos, gefotografeerd met
een Helios icm Raynox voorzetlens 250

Bij de Kasteeltuin Arcen zaten vele vlinders, juffertjes, libelle en allerlei insecten. Deze Distelvlinder was er 1 die ik nog niet eerder op de foto heb gehad.

Een veenbesparelmoervlinder rust op een groene stengel en het geheel ademt een intiem natuurmoment.

Dit Jakobskruiskruid is spontaan in de tuin komen bloeien, waarschijnlijk door de vogeltjes. Bijen en hommels maar ook het zandoogje komen er van genieten.

De heivlinder is nauwelijks meer dan een nuance in het oppervlak.

deze prachtige bloemen ook tijdens de fotodag bij Ronald en Ina Bergkamp gefotografeerd, ze zijn zo fotogeniek.

Tja... nog maar een insect met geel en rood.
De afgelopen 3 dagen waren wat dat betreft behoorlijk productief. In geen tijden heb ik zoveel insecten gezien en ook kunnen fotograferen. Dus als jullie het teveel vinden, laat het me maar weten.
De pyamawants heeft een opvallend gestreept dekschildje, hij wordt niet voor niks de gevangeniswants genoemd. Maar ook zijn gestippelde buikje mag er zijn. Deze zit op een wilde venkelplant, gefotografeerd met het insect in mijn eigen schaduw en op de achtergrond zon.

De stadsreus wordt groter dan de meeste andere zweefvliegsoorten en kan een lengte van 2,5 centimeter bereiken. Hij leeft zoals alle zweefvliegen van nectar en stuifmeel. Het dier kan niet steken, maar lijkt door grootte en kleuren op de wel van een angel voorziene Europese hoornaar (Vespa crabro). Deze voordeel biedende gelijkenis met een andere soort wordt mimicry genoemd.
(bron: Wikipedia)

Insect in mijn eigen schaduw gezet en zonlicht in de achtergrond om tot een fijne pastel achtergrond te komen. Dat moest niet te lang duren want ze houden van veel zon en vliegen anders weg.
Stil zitten doen ze sowieso niet.

Eindelijk de Keizermantel goed kunnen fotograferen. Bewoog wel maar op dezelfde bloem.

Deze vloog vrolijk door onze tuin heen en ging even rustig op onze witte Hortensia zitten.

Deze bijtjes zijn 5 tot 7 mm groot, zwart, met smalle wittige haarbandjes op het achterlijf. Mannetjes hebben een naar beneden gekromd achterlijf. Tronkenbijen zijn ook goed te herkennen aan het gedrag: de vrouwtjes lopen over de bloemen terwijl ze hun achterlijf op en neer wiebelen. De vrouwtjes hebben gele verzamelharen aan de onderkant van hun achterlijf. 
Hoe klein ze zijn zie je aan de bloemhoofdjes van het boerenwormkruid waar de bij op zit, die zijn elk maar 8mm, je zou er dus bijna aan voorbij lopen.

Nog een foto uit mijn archief, deze cicade zat wel heel mooi passend in kleur met het mooi geel van de bloemen.

Een zilveren maan op een slanke stengel helder afgetekend tegen een zachte groene achtergrond.

Deze had ik nog nooit gezien, het zijn nimfen van verschillende stadia. Tezamen is dit kluitje ongeveer 3 cm doorsnede. Ze zitten op de zaaddoos van een goudsbloem. 

Deze wants komt van oorsprong waarschijnlijk uit Ethiopië, maar komt nu in vrijwel alle tropische en subtropische gebieden voor. De soort blijft zich ook verspreiden naar gematigde gebieden waar deze vooral in kasgewassen te vinden is. De zuidelijke groene schildwants veroorzaakt problemen in veel voedsel- en vezelgewassen, waaronder belangrijke kasgewassen en kunnen een echte plaag zijn.
De wantsen zien er na elke vervelling weer anders uit, er zijn 5 gedaantewisselingen (instar).

Het is een stack van 6 foto's, jammer genoeg zijn niet alle nimfen haarscherp, maar ze zaten niet echt stil, dus ik ben er toch wel blij mee.

Je moet het treffen deze Bloedrode heidelibel bleef even stil voor mij poseren.

Een geelsprietdikkopje rust als een warm gekleurde adem op de met knopjes bezette stengel, terwijl het zachte groen eromheen vervaagt tot een stille, bijna dromerige achtergrond.

Zag dit lieveheersbeestje lopen over de tuinbank, die aan verval onderhevig is maar daardoor fotografisch gezien juist interessanter wordt. Lieveheersbeestjes hebben geen camouflage nodig, het opvallende rood geeft juist aan dat ze geen lekker hapje zijn. Ze houden wel van zonbeschenen plekken. Vond de combinatie van het levendige rood van het kevertje en het verweerde rood van de afbladderende verf wel apart. Foto uit de hand genomen. De scherpte is in de bovenhoeken niet optimaal, had nog een hoger diafragma kunnen kiezen. Een stack was geen optie omdat het beestje bewoog.

Gister maar weer aan de macro van insecten gewaagd. Oef ....dat viel nog niet mee, maar deze ben ik wel blij mee. De doodskopzweefvlieg is een van de 340 soorten zweefvliegen die in Nederland voorkomen, waarvan er 300 inheems zijn. En dat zijn dan alleen nog maar de zweefvliegen. Lastig om al dat vliegende spul uit elkaar te houden terplekke. De determinatie moest dus maar thuis gebeuren en dan kom je best verrassende soortnamen tegen.

In mijn tuin staat volop Lavendel, haast uitgebloeid met deze hitte. Maar de hommels komen nog regelmatig langs.

Een teder moment: het geelsprietdikkopje rust op een slanke arenpluim, zacht omlijnd tegen de wazige achtergrond.

Felle territorium gevechten tussen de mannetjes van de bosbeek- en de weidebeekjuffer. De bovenste is een bosbeekjuffer en de onderste een weidebeekjuffer. Het verschil tussen de twee soorten is hier duidelijk te zien.

Deze foto is vanaf een bruggetje genomen, de achtergrond is een beek met bruin gekleurd water.

Het knopsprietje zit als een fijn getekend schepseltje tussen korrels en steentjes, terwijl zijn aardetinten samenvloeien met de korrelige wereld om hem heen.

Deze heeft wel heel lange poten,
foto gemaakt met flits en diffuser

Deze klaproos verdiende het om even van wat dichterbij te bekijken.

Het dikkopje zit met trillende vleugels op een graspluim.

vandaag sinds hele lange tijd maar weer eens op stap voor insecten. Oef... wat was het heet in de zandbak van natuurgebied Meijendel. Maar de hommeltjes waren wel lekker druk met snoepen van de kattenstaart.

Het icarusblauwtje balanceert op een spriet pitrus

Een abstract beeld gemaakt van een Orchidee.
Foto gemaakt met de Helios en een Raynox voorzetlensje

Vandaag eens in eigen tuin rond gaan kijken. Kwam o.a. deze heidelibel tegen die regelmatig op 1 van de takken van een lage struik in mijn tuin ging rusten.