Krokussen in het mooie avondlicht.
Terwijl ik de paraplu over de krokussen plaatste om ze te beschermen van de zon was er mooi licht achter de krokussen.
Terwijl ik de paraplu over de krokussen plaatste om ze te beschermen van de zon was er mooi licht achter de krokussen.
Dit stoere sneeuwklokje laat zijn hoofd niet hangen.
Een blad van de gele lis bij de vijver was tijdens de groei blijkbaar in de verdrukking gekomen en als een harmonica in elkaar geschoven. Over een lengte van zo’n 15 cm vertoonde het blad deze wonderlijke plooien. Met de macrolens een detail opname van gemaakt. Ik had associaties met een monster, een olifant en een rotsformatie. Ben benieuwd wat jullie erin zien. Foto omgezet naar zwart-wit voor een meer abstract beeld. De diverse kleine beschadigingen op het blad heb ik maar zo gelaten.
Door mini lichtjes te gebruiken in de achtergrond kon ik een fijn lentegevoel bekomen bij de sneeuwklokjes.
Na het smelten van de sneeuw zag ik kwel water met figuren wat mij enthousiast maakte. Thuis zag ik na een uitsnede deze bomen ontstaan.
Schuimbelletjes op het strand, ze blijven me intrigeren, zeker met van die leuke vormen. Deze is voor mij een danseres.
Niet meer dan een wit vlekje op een tak, dat is wat je op het eerste gezicht ziet, maar van heel dichtbij bekeken zie je dit. Ik ben altijd blij als ik dit 'Gewoon IJsvingertje' ontdek, maar dan nog zien dat ik het goed in beeld krijg, dat valt me nooit mee, maar met deze foto was ik wel content.