Door me aan de andere kant op te stellen kon ik het rupsje mooi in het groen plaatsen.

Ik ben lekker door heel veel mappen in het archief aan het struinen, nog zoveel moois om te bewerken en bosanemonen zijn nu eenmaal een van mijn favoriete voorjaarsbloemetjes. Elk jaar maak ik daar toch weer een knieval voor.

Wat kan deze rups toch eten, op één dag was deze peen bol bijna helemaal op. Ik heb enkele takjes voorzichtig opzij gezet met stokjes en een grote bloempot met oranje bloemen in het verlengde van de rups geplaatst om zo mooie kleuren in de achtergrond te bekomen. De foto is ook gedraaid.

Een nieuwe soort leeuwenbekjes in de tuin en wat zijn deze prachtig. Het avondlicht afgewacht om mooie kleuren te bekomen.

Na de regen deze avond nog eens in de tuin geweest en mijn oog viel plotseling op deze koninginnenrups die op de wilde peen zat . Ik ben direct mijn camera en statief gaan halen en gelukkig bleef ze na een tijdje zitten nadat ze flink aan het eten was geweest. Ik was verbaasd want ik heb de vlinder zelf niet waar genomen en was dan super blij. Wat een mooie kleuren heeft die toch. Ik heb de achtergrond donker gemaakt om deze egaal te maken.

Eindelijk weer eens een veldje gevonden met Icarus blauwtjes, dus zaterdag ochtend om 4:15 opgestaan. Het rood in de lucht viel wat tegen, maar verder was het een prachtige ochtend met dauw en natuurlijk vlindertjes. Dat was een tijd geleden dat ik die had gezien op deze locatie.

De grote rupsendoder zie je niet zo vaak maar komt nu voor tot ongeveer half oktober. Het is een fascinerend insect met zijn kleurrijk achterlichaam. Hij boort een gat in de grond en sleept zijn prooien mee de grond in, hij gebruikt het als voedingsbodem voor zijn ei. Zo fascinerend is de dierenwereld.

Deze tijd van het jaar, de bruine zandoogjes vliegen volop en ze hebben er ook zin in. Deze twee bleven maar om elkaar heen dwarrelen en ja hoor.

Afgelopen zaterdag heel vroeg op gestaan om insecten onder de dauw te fotografereren. Het was een heerlijke ochtend met prachtig licht. o.a. dit Heideblauwtje had een mooie plek uitgezocht om haar vleugels te drogen.

Toen ik aan het fotograferen was in de tuin kwam toen een prachtig beestje aan gevlogen dat wel de tijd nam om te blijven zitten .Dat maakte het voor mij gemakkelijk om een mooie scherpte te bekomen. Deze cicade zie ik eigenlijk niet graag in onze tuin want die doet de knoppen van de rododendron kapot.

Het is alweer een paar maanden geleden dat gele klaprozen de rotstuin van de botanische tuin in Nijmegen sierden. Ik vind dit altijd een leuke bloem om mee te experimenteren. Hier heb ik dubbele belichting toegepast, waarbij ik in de modus ´vermenigvuldigen´ gekozen heb om in de achtergrond vaag 2 gele klaprozen te laten verschijnen.

Ik vond deze mooie foto nog in mijn archief van 2024 en denk dat deze goed is voor het thema. De achtergrond kleurt mooi rood van de klaprozen terwijl de papaverbol een gouden glans krijgt door de avondzon

Dit vlindertje gefotografeerd in eigen tuin. Dacht dat het een Klein Koolwitje was, maar Obsidentify gaf met zekerheid aan dat het een Scheefbloemwitje was. Best wel blij mee dus.

Tot wel 7 jaar leeft het dier als larve in dood hout. Het volwassen dier leeft slechts zo'n drie weken. Dit is een close up van de kaken van een dood mannetje dat ik vond bij het uitlaten van de hond. Met een Laowa 25mm ultra macro (geen electronica dus geen exif info). Afbeeldingsmaatstaf ongeveer 3x. Stack van 157 opnamen.

In eigen tuin kun je vaak best leuke foto's maken en ook nog eens lekker oefenen.

Verschillende soorten hommels genieten van het stuifmeel op de klaprozen. Door problemen met de ogen lukt het me al een tijdje niet om nieuwe foto's te maken. Ik moet nog een tijdje geduld hebben zegt de dokter , het zou goed komen.

Gelukkig zijn er dit jaar weer redelijk wat Heideblauwtjes. Deze gingen er wel heel mooi voor zitten.

De Phegeavlinder is een dag vliegende nachtvlinder die vrij zeldzaam is en zich overdag laat zien. In bepaalde gebieden van Brabant en Limburg komt hij nog voor.

Een sfeerfoto met bokeh van het plantje Heermoes. Alles onscherp, maar het gaat om de sfeer en het bokeh. Gemaakt met een Meyer Gorlitz Oreston 50 mm met tussenring met volle opening van F/1.8

Een winderige dag gisteren en hierdoor zaten de Kleine roodoogjuffers nu eens niet op het water maar wat hoger in de struiken.

Blijft leuk om te doen juffertjes fotograferen in het hoge gras .

Het was een warme ochtend, maar deze heideblauwtjes trokken zich daar niets van aan. Van mij ook niet trouwens, zodat ik deze foto kon maken.

Het lijkt net of deze vlinder (groot dikkopje) door een rietje aan het drinken is. Foto na feedback aangepast.

Een afgebroken bloempje (Phacelia) nog kunne gebruiken als stilleven. Het bloempje in een zwart bakje met water in de schaduw gelegd en wat lopen spelen met belichtingen zodat er een mooi stilleven ontstond

"Zelfs na 3 liter gel en 5 uur kammen besloot mijn haar: 'Vandaag doen we het lekker zelf.' Ik noem het windvlaag chic met een vleugje jungle fever. Geen filter kan deze coupe nog redden, maar hé - stijl is ook maar een mening.

Op de valreep nog maar een vlindertje. Oef wat zijn die snel, dus gewoon veel geduld hebben en wachten op het juiste moment.

In stilte wacht zij, klein, geduldig, vol belofte. Straks kust de wind haar vleugels en begint haar vlucht.

Nog zat in het archief, dus nog maar eentje van een vroege ochtend in het veld, toen er een stuk meer vlinders waren dan nu. Het is echt dramatisch slecht.

Terug kijkend in mijn foto archief valt mij op hoe hard de vlinderstand terug loopt . Waar een jaar of tien geleden de blauwtjes overnachten in groepen bij elkaar , ben ik nu blij als ik er eentje zie hangen . Ook de aantallen foto's van vlinders is hard terug gelopen de afgelopen jaren . Dus er maar eentje plaatsen van een aantal jaar geleden . Een kleine herinnering toen er vlinders rondvlogen.

Heerlijk als je dit zo vroeg in de ochtend kunt vinden, dit jaar hier in mijn omgeving is het me nog niet gelukt, dus dan maar eentje uit het archief, daar zit nog zat in waar niks mee gedaan is.