Dit stoere sneeuwklokje laat zijn hoofd niet hangen.

Een sneeuwklokje aan de waterkant. Door de schittering van de zon ontstond dit bokeh en toen dit beeld voorbij kwam moest ik heel snel afdrukken. Na de feedback per mail (bedankt daarvoor!) de ruis verwijderd.

Eindelijk een beetje voorjaar.. Krokus, foto gemaakt met een Lensbaby Velvet 56

Telkens is het afwachten wat het licht doet met de CD , deze is weer wat anders geworden en met een beetje bewerking in de LR is dit het resultaat.

Vandaag weer wat aan het oefenen geweest met de CD, het licht was zacht en ondanks de vele regen stonden ze deze middag weer mooi rechtop.

Met de camera tussen de bloemetjes ben ik op zoek geweest naar een mooie compositie.

Tja, als het dan toch slecht weer is buiten, gaan we binnen maar aan de slag. De foto is gemaakt met mijn macrolens, met het raynox voorzetlensje ervoor. Uiteraard op statief, gezien de sluitertijd.

Een blad van de gele lis bij de vijver was tijdens de groei blijkbaar in de verdrukking gekomen en als een harmonica in elkaar geschoven. Over een lengte van zo’n 15 cm vertoonde het blad deze wonderlijke plooien. Met de macrolens een detail opname van gemaakt. Ik had associaties met een monster, een olifant en een rotsformatie. Ben benieuwd wat jullie erin zien. Foto omgezet naar zwart-wit voor een meer abstract beeld. De diverse kleine beschadigingen op het blad heb ik maar zo gelaten.

Deze sneeuwklokjes stonden beschut onder en tegen een struik die nog moest gesnoeid worden. Het zonlicht scheen mooi tussen de takken en zorgde voor mooie kleuren .

Tijdens het fotograferen bekijk ik verschillende belichtingen en deze is er als mooiste weer uitgekomen.

Door mini lichtjes te gebruiken in de achtergrond kon ik een fijn lentegevoel bekomen bij de sneeuwklokjes.

Regendruppels versieren de sneeuwklokjes in de tuin. Het was windstil en de zon scheen ook al mooi door de haag waardoor ik mooi licht kreeg.

Toen ik gisteren aan het fotograferen was zag ik heel toevallig dit lieve heersbeestje op een sneeuwklokje en en weergaan. Met wat geduld bleef het dan toch eens zitten en kon ik het er mooi opzetten. Ik heb de witballans koeler gezet omdat dit mooier uit kwam.

Door dagen achtereen van kou zie je water veranderen in ijsstructuren. Een balade van ijs gevormd in diverse lagen.

Na het smelten van de sneeuw zag ik kwel water met figuren wat mij enthousiast maakte. Thuis zag ik na een uitsnede deze bomen ontstaan.

Camera tussen de sneeuwklokjes geplaatst om een mooie zachte omgeving te bekomen. De regen had voor mooie druppels gezorgd en een lichtje zorgde nog voor de afwerking.

Schuimbelletjes op het strand, ze blijven me intrigeren, zeker met van die leuke vormen. Deze is voor mij een danseres.

Wat sneeuw al niet vermag, door sneeuw omgeven staan deze suikerbollen langs de slootkant.

Dit blauwe druifje stond in een mandje dat binnen staat. Door een zwarte achtergrond te gebruiken kon ik meer de aandacht geven naar de delen die net aangelicht worden.

Niet meer dan een wit vlekje op een tak, dat is wat je op het eerste gezicht ziet, maar van heel dichtbij bekeken zie je dit. Ik ben altijd blij als ik dit 'Gewoon IJsvingertje' ontdek, maar dan nog zien dat ik het goed in beeld krijg, dat valt me nooit mee, maar met deze foto was ik wel content.

De afgevallen gele bloemetjes van het brandkruid in de tuin hebben, als je ze individueel bekijkt, de vorm van gezichtjes met lange neuzen. Onder de planten lag een heel bedje van deze bloemetjes in diverse stadia van verval. Twee nog verse, recent afgevallen bloemetjes erbovenop gelegd. Foto omgezet naar zwart-wit voor een meer abstract beeld. Dan krijgen de vormen ineens wat lugubers.

In mei vallen er altijd heel veel kastanjebloesems in onze tuin. Eentje was op de rand van een blad gevallen zodanig dat ik er een figuurtje in zag. Voorzichtig twee andere nog verse bloesems ernaast gezet. Drie feeërieke natuurwezentjes op een rij, met slurfjes in de vorm van meeldraden? Ben benieuwd wat jullie erin zien. Soms is het gewoon leuk om met de fantasie en blik van een kind te fotograferen. Wellicht zit er genoeg wit in voor het maandthema.

Foto van de bijna uitgebloeide Anthurium gemaakt.

In de tuin laat ik altijd wat bloemen staan die mooie zaaddoosjes hebben. Deze tak had ik op voorhand afgeknipt om later op een mooie plaats te zetten waar er mooi zonlicht komt. Daar er sneeuw op komst was had ik mijn voorzorgen al genomen. Ik heb ook gebruik gemaakt van het reflectiescherm om de hooglichten te dempen.

Beetje thuis aan het fotograferen, had graag wat foto's van de sneeuw gemaakt, maar dat gaat niet met 1 hand. Vanaf statief gaat het goed, alleen links bewerken is voor mij een crime.

Ik heb de sensorvlek gevonden en heb nu voor een vierkante uitsnede gekozen om het donkere gedeelte links wat weg te werken. De ijskristallen stonden mooi te schitteren op de oranje bekerzwammen door de zon.

Een macro opname van ijsbloemen op de voorruit van mijn autootje. De verticale banen zijn waarschijnlijk vegen van de ruitenwissers met daarop afzetting van ijskristallen. Deed mij denken aan een bevroren bos, met een doorkijkje en sterren aan de hemel. Met één hand de camera vastgehouden en met de andere hand de ringflitser er aan de zijkant los naast gehouden, omdat er bij direct flitsen een zwarte cirkel in het midden ontstond.

In de achtergrond staan wat struiken met daar achter een losse flitser . Flink onderbelicht belicht zodat er lichtvlekken ontstaan . De juffer opgelicht aan de voorzijde met een tweede losse flitser.

Op zoek naar springstaartjes kwam er eindelijk toch nog eentje onverwachts in mijn vizier, van de drie foto's had ik er gelukkig eentje dat scherp was. De setting was ideaal voor het maandthema.

Gisteren had het nog goed gevroren en op de takken vond ik nog mooie kristalletjes die ik meer in het zonlicht geplaatst heb. Ik wou graag een donkere achtergrond hebben om zo het takje in het midden te houden.