Je moet het treffen deze Bloedrode heidelibel bleef even stil voor mij poseren.

Een geelsprietdikkopje rust als een warm gekleurde adem op de met knopjes bezette stengel, terwijl het zachte groen eromheen vervaagt tot een stille, bijna dromerige achtergrond.

Zag dit lieveheersbeestje lopen over de tuinbank, die aan verval onderhevig is maar daardoor fotografisch gezien juist interessanter wordt. Lieveheersbeestjes hebben geen camouflage nodig, het opvallende rood geeft juist aan dat ze geen lekker hapje zijn. Ze houden wel van zonbeschenen plekken. Vond de combinatie van het levendige rood van het kevertje en het verweerde rood van de afbladderende verf wel apart. Foto uit de hand genomen. De scherpte is in de bovenhoeken niet optimaal, had nog een hoger diafragma kunnen kiezen. Een stack was geen optie omdat het beestje bewoog.

Gister maar weer aan de macro van insecten gewaagd. Oef ....dat viel nog niet mee, maar deze ben ik wel blij mee. De doodskopzweefvlieg is een van de 340 soorten zweefvliegen die in Nederland voorkomen, waarvan er 300 inheems zijn. En dat zijn dan alleen nog maar de zweefvliegen. Lastig om al dat vliegende spul uit elkaar te houden terplekke. De determinatie moest dus maar thuis gebeuren en dan kom je best verrassende soortnamen tegen.

In mijn tuin staat volop Lavendel, haast uitgebloeid met deze hitte. Maar de hommels komen nog regelmatig langs.

Een teder moment: het geelsprietdikkopje rust op een slanke arenpluim, zacht omlijnd tegen de wazige achtergrond.

Felle territorium gevechten tussen de mannetjes van de bosbeek- en de weidebeekjuffer. De bovenste is een bosbeekjuffer en de onderste een weidebeekjuffer. Het verschil tussen de twee soorten is hier duidelijk te zien.

Deze foto is vanaf een bruggetje genomen, de achtergrond is een beek met bruin gekleurd water.

Het knopsprietje zit als een fijn getekend schepseltje tussen korrels en steentjes, terwijl zijn aardetinten samenvloeien met de korrelige wereld om hem heen.

Deze heeft wel heel lange poten,
foto gemaakt met flits en diffuser

Deze klaproos verdiende het om even van wat dichterbij te bekijken.

Het dikkopje zit met trillende vleugels op een graspluim.

vandaag sinds hele lange tijd maar weer eens op stap voor insecten. Oef... wat was het heet in de zandbak van natuurgebied Meijendel. Maar de hommeltjes waren wel lekker druk met snoepen van de kattenstaart.

Het icarusblauwtje balanceert op een spriet pitrus

Een abstract beeld gemaakt van een Orchidee.
Foto gemaakt met de Helios en een Raynox voorzetlensje

Vandaag eens in eigen tuin rond gaan kijken. Kwam o.a. deze heidelibel tegen die regelmatig op 1 van de takken van een lage struik in mijn tuin ging rusten.

De elzenvlieg zit op een rietstengel met haar transparante vleugels lichtend tegen de groene achtergrond.

Ik vind het net altijd een pre-historische diertje, zo
bijzonder en mooi gedetailleerd.
Dit beestje zat verscholen in de Laurier bij de buren en is
nog niet helemaal volgroeid.
Foto gemaakt het flits en diffuser

Een Icarusblauwtje rust op een hazenpootje, badend in diffuus avondlicht.

Foto gemaakt van de bloei van een Orchidee
met de Helios en een voorzetlen van Raynox 250

Aangespoeld of op het strand geworpen door de zee, het is een klein verschil, maar voor mijn camera een juweel.

Twee vlinders hangen als een fragiel duet aan een stengel.

Pluisje van een uitgebloeide morgenster
gefotografeerd met de Helios icm met een Raynox voorzetlensje

Uitgebloede sierui, gefotografeerd met de Helios.

De groefbij vond de uitgang tussen alle meeldraden en was op weg naar de volgende bloem

De Sint-Jacobsvlinder rust op het ranke rietgras als een klein, vurend accent in het zachte groen, haar rood-zwarte vleugels helder tegen de rustige achtergrond. Naast haar staat een tweede evenwijdige stengel, slank en onbezet, waardoor de compositie een bijna ritmische tweedeling krijgt, alsof het gras zelf een stille maat aangeeft waar de vlinder even in meebeweegt.

De waterjuffer staat als een fijn wezen in een zachte waas van geelgroen, haar ogen glanzend als twee ronde lenzen die de wereld aandachtig opnemen. In deze intieme close-up wordt zij bijna een miniatuurportret van stilte en kwetsbare schoonheid.

Dit lantaarntje zat wel op een heel mooi plaatsje en bleef wel eventjes genieten , en had ik de mogelijk om het in het mooiste licht te zetten.

De struiksprinkhaan zit als een fijn groen silhouet in de elegante boog van de slanke aar, precies op het punt waar de stengel haar zachtste buiging maakt. De goud bleke sprieten lijken hem bijna te dragen: een lichte, zomerse schommel die even meebeweegt met zijn aanwezigheid. Achter hem vervaagt het veld tot een zachte, beige waas, waardoor het groen van zijn lichaam scherp naar voren komt: een klein levend accent in de sierlijke lijn van een luchtige aar vorm.

Een weidebeekjuffer diep verstopt tussen de brandnetels.