Een foto van twee jaar geleden, gemaakt vanuit de weidevogelhut op Marken. Ik had toen wat twijfels over de nogal prominente bebouwing van boerderijen en schuren in de achtergrond, maar nu ik het beeld weer terug zag werd ik er toch wel door aangenaam door verrast.

Nog steeds kijk ik met heel veel plezier terug op twee weken Lauwersmeer twee jaar geleden, een duik in het archief voor het thema van de maand was dan ook geen straf, maar een groot genoegen.

Genoeg weidevogels in mijn archief en toch heb ik er deze maand pas eentje ingezonden, daar moet maar eens verandering in komen, te beginnen met de Watersnip, gefotografeerd vorige maand vanuit de fijne HBN10.

Afgelopen week ben ik in Catalonië (Spanje) geweest om vogels te fotograferen, nu dus een heleboel uitzoekwerk, maar het begin is gemaakt. De eerste dag zat ik opgevouwen in een piepklein hutje te wachten op de bijeneters en ja, die kwamen!

Ik hoopte op de Marker Wadden die leuke baardmannetjes te zien, de eerste twee dagen lukte dat niet, maar toen was het raak en heb ik er volop van kunnen genieten, het zijn zulke mooie vogeltjes en prachtig om te zien hoe ze zich als acrobaatjes tussen het riet bewegen. Dat vele riet was wel een dingetje, niet echt gemakkelijk om die snelle rakkers tussen zoveel riet in beeld te vangen, maar soms wilde er eentje wel even vrij zitten.

Vanuit de prachtige Hut 10 van Han Bouwmeester kon ik dit mooie eendje fotograferen, het is altijd genieten daar. Dit keer ben ik de uitdaging aangegaan om zoveel mogelijk de actiemomenten te pakken te krijgen, goed opletten dus! De Wintertaling wordt tot de secundaire weidevogels gerekend. Die vogels broeden vaker in andere landschappen dan in het weiland.

Onlangs twee dagen in Hut 10 van Han Bouwmeester gezeten. Voor mij de mooiste hut die er in ons land is, vanwege het lage standpunt, maar ook omdat de vogels hier niet worden gelokt met voer, ze komen op het plas dras af, of niet. Zoals bijvoorbeeld de tureluurs, die lieten zich steeds alleen maar horen, slechts één keer scheerden er een paar met een noodgang over het water. Gelukkig reageerde ik snel genoeg ;-)

Het lange paasweekend heb ik doorgebracht op de Marker Wadden, wat is het daar prachtig, was echt genieten! Ik heb vooral vogels gefotografeerd, maar toen ik tijdens een wandeling deze plek met stenen zag, wist ik meteen dat ik daar een zonsondergang wilde fotograferen, het weer werkte mee dus die wens kon ik afvinken.

Nog even terug naar afgelopen donderdag, een geweldige ochtend, want niet alleen Kievit en Watersnip verschenen mooi voor mijn lens, ook meerdere Witgatjes lieten zich goed zien. Hier heb ik gewacht tot na het badderen het verwachte sprongetje volgde.

Afgelopen week nog eens terug geweest naar het plas dras gebiedje waar de Kleine Pleviertjes zitten. Ik was een beetje bang dat ik fotografisch al gauw in de herhaling zou vallen, maar alles was anders. De pleviertjes bleven te ver weg, de waterstand was door alle droogte een stuk lager, maar dat bood andere plekjes en tot mijn verrassing trof ik daar bij het allereerste licht een watersnip. Ook best ver weg, dus ik moest stevig croppen, maar kwaliteit kan er wel mee door dacht ik.

Vanochtend vroeg heerlijk een paar uurtjes aan de rand van een plas-dras gebiedje gelegen, op mijn yogamatje en onder een camouflagekleedje genoten van allerlei steltlopers.

Alweer de laatste dag van het maandthema Het vroege voorjaar, dus ik gooi er op de valreep nog een voorjaarsbloeiertje tegenaan. En ja, dat is 'natuurlijk' weer een bosanemoontje.

Zelfde plekje en zelfde ochtend als bij het al eerder geplaatste pleviertje, alleen een klein half uurtje eerder gemaakt. Wat een verschil in licht! Het leek me wel aardig om dit nog even te laten zien. Dit was de eerste foto die ik kort na 7 uur kon maken, vond het een mooie start van de dag!

Ook ik kon de verleiding van de bosanemoontjes niet weerstaan, dus de macrolens afgestoft en gisteren heerlijk bij de bloemetjes gelegen.

Nog een keer de Kleine Plevier in het vroege ochtendlicht. Vond de lagen en kleuren van de omgeving mooi en daarmee een goede reden om het kleine pleviertje ook klein in beeld te zetten. Klein maar fijn.

Heibel bij de grutto's! Ze vliegen elkaar in het vroege voorjaar nogal eens in de haren, of beter gezegd veren.

In het vroege voorjaar zijn de Kleine Pleviertjes er weer, en tot mijn grote genoegen heb ik een plekje gevonden waar ik ze vanuit mijn favoriete lage standpunt kan fotograferen, door die 'pleziertjes met pleviertjes' wilde ik vanochtend wel weer vroeg mijn bed uit.

Ik vind het erg prettig dat nu het tijdstip van opname ook in de exif-gegevens staat. Zo kun je zien dat ik deze foto gisteren om 07:23 uur maakte. Slechts een goed half uurtje na zonsopkomst, maar het licht werd al zo fel dat ik moest onderbelichten om de tureluur goed belicht te krijgen. Als je meestal lichte foto's maakt is dit wel even heel wat anders, maar ik werd er wel door verrast. Dacht eerst dat het blauwe streepje bij de poten een fout was, maar het is echt gewoon een streepje water

Hoppa, de tureluur springt het vroege voorjaar in!

Ik plaats eigenlijk liever niet een foto voor de tweede keer, maar het is inmiddels al 6 jaar geleden dat deze foto op de site werd gepubliceerd en hij past perfect in het thema Beweging, dus vooruit dan maar, in de herhaling ;-)

Hoogwatervluchtplaats, of HVP in het jargon van de vogelaars. Dat zijn dé plekken waar soms vele duizenden vogels het hoogwater uitzitten, tot ze bij laagwater weer voedsel kunnen zoeken op de droogvallende wadplaten. Deze foto maakte ik bij zo'n HVP, nadat ik zo'n groep een paar keer de lucht in zag gaan, werd het tijd om met beweging en langere sluitertijd te gaan spelen. Was gaaf toen er gelijktijdig met de scholeksters honderden bonte strandlopers in de achtergrond omhoog gingen.

F/10   1/60  iso 100

 

Middelste Zaagbek stond al lang op mijn wensenlijstje, al wel eens in zee van bovenaf gefotografeerd, maar daar werd ik niet zo blij van. Nu zwommen ze in de haven van Stellendam tussen de boten, wat was dat een leuke uitdaging met alle kleuren en reflecties! En gelukkig was een wat lager standpunt mogelijk, al was het echt glijden en glibberen op de onderste treden van de trap, maar je moet er wat voor over hebben.

Een paar dagen Brouwersdam en omgeving, dan kun je als fotograaf niet om de Zwarte Zee-eend heen, die zich al enige tijd vlak voor de kust ophoudt. Doorgaans leven deze eenden veel verder op zee. Hij kwam een paar keer redelijk dichtbij, op de dam zo laag als ik durfde beneden geklommen en dan geduldig wachten tot hij in beweging komt en leuke dingen gaat doen.

Tijdens de gezellige fotowandeling gisteren heb ik wat gespeeld met riet en langere sluitertijden, oftewel ICM. Ik wilde het riet in de wind laten wuiven. Voor mij best wel out of the box, en om daar nog een schepje bovenop te doen heb ik vandaag ook nog eens - voor mijn doen best veel - zitten spelen in Nik Color Efex. Omdat ik dit dus meestal allemaal niet doe maakt het resultaat me nogal onzeker, maar ik heb maar eens de stoute schoenen aangetrokken om hem 'voor de leeuwen te gooien' !

Ik trof dit pimpelmeesje aan het eind van de middag bij prachtig licht druk foeragerend in de lisdodden, dan is het zoeken naar 'gaatjes' in het riet om zo min mogelijk storende stengels in beeld te krijgen, Het pimpeltje gaf me daarvoor alle tijd, heerlijk zo'n meewerkend vogeltje!

Meestal liggen die kuifeendjes maar een beetje te dobberen, maar deze dame kwam even leuk in actie.

Deze foto maakte ik gistermiddag op dezelfde locatie en op hetzelfde tijdstip als waar ik zaterdag het kuifeendje fotografeerde (ca 16:00u). Toen zon, nu bewolkt, wat een verschil in sfeer en kleur! Dat maakt fotograferen zo leuk, het is altijd weer anders.

Ik had een mooi plekje gevonden waar je aan de waterkant vanuit een heel laag standpunt kunt fotograferen. Uitgevonden welk uurtje het licht het best zou zijn, en toen daar op mijn yogamatje liggen wachten of er wat voor mijn lens wilde komen. Alleen dit kuifeendje liet zich in de verte zien, maar aangezien het licht mooi was, vind ik al die omgeving erbij helemaal prima.

Blue Monday is gewoon onzin, maar deze foto is wel lekker 'blue'. Gek eigenlijk dat nat asfalt blauw uit de camera komt, je kunt dat natuurlijk wel corrigeren, maar ik vind 't wel mooi, het lijkt wel ijs.

Gisteren speciaal voor zwart/wit op pad gegaan samen met Brigitte. Een zandverstuiving met vliegdennen leent zich daar goed voor, ook de lucht werkte wel lekker mee. Ik doe dit niet vaak, vond het dus best een uitdaging, zowel het fotograferen als de omzetting naar zwart/wit. Die omzetting heb ik gedaan met Nik Silver Efex pro.