Een wannabe roofvogel? Zo laag vliegend over het weiland? Dit is een kokmeeuw boven het besneeuwde veld. Dacht altijd dat meeuwen wit zijn... maar door al die sneeuw zie je pas goed wat wit is. De meeuw is nu een kleurrijke vogel geworden.

De ultieme lichtpuntjes; dansende eendagsvliegjes in de zon. Ook dit weekend waren ze er nog. Laat in de middag in het laatste streepje zon dat nog over de dijk kon komen. Scherpstellen met de hand en grotendeels op de gok uiteraard. Was ik blij mee dat dat redelijk goed lukte. Je kunt zelfs zien dat een aantal beestjes rode 'onderdelen' heeft. Het plantje heb ik er bewust niet afgehaald; dat geeft m.i. wat diepte. Categorie heb ik macro ingevuld; maar met telelens gemaakt.

Het fotograferen van vliegende insecten is een flinke uitdaging.  In deze Tutorial   geeft Jan van Gastel je een duidelijke uitleg met veel tips over hoe je deze uitdaging aanpakt om tot geslaagde beelden te komen.

Bij het rijtje klaprozen die het eerste zonlicht vingen, was het druk met insecten. Een paar keer geprobeerd deze vliegend 'te vangen'. Deze vond ik er wel sfeervol uitzien.

Gelukkig vandaag weer een ooievaar in m'n pauze van werk. Gisteren zaten ze er ook, maar helaas geen camera bij me. Vandaag in de herkansing; ook al was er nu maar 1. Ik kwam blijkbaar ter plekke ná het genomen modderbad. Je ziet het wel aan de niet witte kleur van de kop/nek/buik. Het kleine stukje bovenop is overbelicht en niet te verwijderen (maar clipt niet).

Elegant staan ze in het water, gracieus wordt er gevlogen... maar de landing? Ronduit lomp. Maar dat ze dat landen dan vlak voor ons neus doen, was toch wel heel aardig van ze.

Een magisch momentje bij de groepsvlucht van de flamingo's. Deze 2 vliegen zo dicht boven elkaar dat ze verplicht dezelfde vleugelslag hebben. Samen vliegen ze als 1 vogel. Mooi om te zien. Vóór het landen gaan ze overigens wel weer uit elkaar.

Over onze hoofden heen leek het haast een balletvoorstelling. Die ene zelfs met gekruiste 'benen'. Zoals je kunt zien met wond/abces is dit been moeilijker recht te houden.

Vanaf de 'snelweg' zagen we ineens een groepje flamingo's in een veld; even parkeren in de berm. We konden niet echt dichtbij komen. Maar de flamingo's besloten toen zelf om ons te verwelkomen door op te stijgen, een rondje te vliegen over ons heen en op de vertrekplaats weer terug te landen. Hier vliegen ze keurig in formatie en voor de foto leuk dat ze elkaar net niet raken.

Leuk tijdverdrijf om naar boven te kijken... hoog in de palmbomen maken de Spaanse mussen hun nesten. De aanvliegroute gaat via de losse bladeren die wild heen en weer bewegen. In het daglicht was hier de maan ook al wakker.

Panning techniek gebruikt met langere sluitertijd om de beweging van de vleugels te verkrijgen.

Keisersaalscholver stijgt op vanuit het water. Bij deze foto bewust gebruik gemaakt van een iets langere sluitertijd om de beweging in de vleugels en het water vast te leggen.

Laatste uit m'n serie over de buizerd in m'n werkpauze. Hier gaat ie over tot de aanval. Vanaf een klein takje stort ie ineens naar beneden en maakt een bocht... om daarna te landen bij een molshoop, met z'n linkerpoot de mol te vermoorden en hem daarna heerlijk op te eten. Die foto's waren van te veraf en niet scherp genoeg helaas. Kwam er achter de computer pas achter dat hij er echt 1 opat; de staart van de mol hing nog uit de snavel.

In navolging op de foto van de blauwe reiger die ik eerder uploadde. Nav het commentaar op de donkere slootrand, hier een foto van de reiger met opstaande vleugels ipv neergaande. Inderdaad krijg je dan een betere schaduw/zon werking.

Het is een vrieskoude ochtend, en er hangt mist over de berijmde weilanden. Bij een wak in de brede sloot zwemmen een groepje krakeenden. De zon is er ook - en tegenlicht - oogverblindend. Ik ga er rustig bij zitten, op de rand van het fietspad, en probeer wat beelden te maken. Iets moet hen hebben doen schrikken want plots - als uit het niets - gaan de krakeenden allemaal tegelijk op de vleugels... het water achter hen opspattend en sprankelend in de ochtend zon. Klikken maar!

Kraanvogels met een LE vastgelegd.

Een mooie blauwe reiger die evenwijdig aan het slootje langs een wei vloog. Aan het uiteinde (bovenin) staan bomen waar er 1 ontbrak. Precies daar komt er een lichtstraaltje doorheen die over het grasland en de kop van de reiger schijnt.

De zweefvlieg nam een aanloopje in de lucht om te gaan landen in de smalle weegbree; zijn restaurant. Het is een stuk eenvoudiger om een zittend insect te fotograferen dan vliegend heb ik gemerkt.

Zo gewoon en toch zo mooi, de Huismus. Hier heeft hij zijn blik op een vliegje schuin onder hem.

Vandaag was er een strak blauwe lucht en hard licht, niet de perfecte omstandigheden om te fotograferen,maar als de grutto's dan en masse hun buik naar je toedraaien blijft het een prachtig gezicht, zeker met de roep grutto.... grutto erbij. Vandaag zijn er 165 exemplaren geteld bij deze plas en er komen er nog steeds bij. Heerlijk geluid om weer te horen, het voorjaar komt er aan.

Drieteenstrandlopers in de vlucht boven de zee met een langere sluitertijd. Wat me vooral aanspreekt in het beeld is de dynamiek en de twee scherpere vogels in het beeld die er net eventjes uitspringen. Om toch nog een goede doortekening in de lucht te krijgen heb ik hier gebruik gemaakt van een lineair profiel in de nabewerking met Photoshop.

Vliegfoto van een Citroenvlinder, altijd lastig om te doen.

Pimpelmees showt ons zijn/haar prachtige verenkleed. Hier vliet hij/zij weg vanaf de appelboom.

Gewone wesp of toch gewoon een bij? met iets onder zijn pootjes. Valt niet mee om deze snelle insecten op de foto te krijgen.

Een foto voor het maandthema. Deze foto is genomen vanaf een boot bij Ijsland, die belaagd werd door meeuwen op zoek naar een makkelijke hap. Die vis hadden we niet aan boord, maar toch bleven de meeuwen laag achter de boot aanvliegen, dus makkelijk in de vlucht vast te leggen.

Een foto die prima in het maandthema voor juli past. Die ochtend op het strand was het grauw weer. Daarom besloot ik met langere sluitertijden te werken. Een groep meeuwen op het strand, die af en toe opvlogen, gaf een leuk effect.

Deze foto van een Taiga-gaai is liggende in de sneeuw genomen. De gaai had op iedere plek de foto in kunnen vliegen, maar dat de vogel zo perfect door het midden kwam en ook nog de vleugels spreidde op de juiste plek, dat had ik niet durven dromen.

Exif Sony A7RIV, sigma 105 mm Macro, A-stand, f/4.0, 1/1250 s, iso 200, uit de hand, pol-filter. Op een mooie zonnige Hemelvaartsdag een fietstocht over de Ooijse Bandijk tussen Nijmegen en Ooij gemaakt. Onderaan het bloemrijke dijktalud mijn geluk beproeft om de rondvliegende Icarussen vast te leggen. Vooral gebruik maken van het contrast tussen het blauw en het geel was mijn eerste ingeving. Tweede ingeving was dat de vrouwtjes over het algemeen veel rustiger en afwachtender zijn, dan de sterk territoriale mannetjes. Ik had het geluk dat dit mannetje zijn geluk kwam beproeven bij dit fouragerend vrouwtje waarop ik had scherpgesteld en precies samenviel in het scherpstelvlak. Een kleine crop maakte het beeld helemaal af.

Op de fiets tegen het lijf gelopen. Even afstappen en wat foto's gemaakt. Niet lang gebleven om teveel onrust te voorkomen.

Tijdens mijn rondje om de plas van de Groenzoom had deze Roerdomp besloten om het zelfde te doen. Ik bekeek alles van af de grond en hij vanuit de strak blauwe lucht. Daar kwam hij ook lekker mooi uit om te laten zien hoe mooi hij is.