Zo,n open hek is wel een uitnodiging om het fraaie winterse landschap te betreden ,en natuurlijk te fotograferen, en gezien de voetsporen in de sneeuw dachten er meer zo over want dit maak je niet zo heel vaak mee.

In de Ardennen komt een lekker pak sneeuw gelukkig nog wat vaker voor. Een beek kronkelt langs de helling door het bos naar beneden en geeft wat orde in de takkenbende.

De diverse sneeuwbuien gaven het landschap en de bomen die er in stonden wel een hele mooie winterse sfeer mee...bij deze foto heb ik een laag standpunt gekozen om de boom en de bij behorende takken ``los`` te maken van de achtergrond en zodoende extra te benafrukken.

Ik ben dol op die kleine dodaarsjes, maar die kleine opdondertjes laten zich niet makkelijk fotograferen, voor je 't weet zijn ze al weer ondergedoken en komen ze tientallen meters verderop weer boven water. En als je ze dan hoort.... een soort gehinnik, alsof ze je uitlachen! Voor het maken van deze foto gaf ik ze de kans niet om me uit te lachen, ik heb me verstopt onder een camouflagekleedje en rustig aan de waterkant liggen wachten, en ja, dan komen ze echt wel een keer op de goede plek boven water.
Bewolkt weer, ruim belicht, dan wordt het water lekker fris wit.

Het was voor deze meerkoeten een uitdaging om wat voedsel te vinden in een dikke laag sneeuw.

Ik vind ze zo gracieus die stelkluten, zeker in een frisse witte lichte setting.

Tijdens een sneeuwbui kon ik deze foto van de Kokmeeuw maken. Omdat het overal wit was, had ik besloten er een highg-key opname van te maken.

Een minimalistisch beeld van een konijntje in de sneeuw.

Alsof je alleen op de wereld bent, je kunt de beleving van deze ongerepte natuur niet overbrengen met een foto... Een foto roept wel de herinnering op, wat was het daar onvergetelijk mooi. Ryfylke ligt in Zuid-Noorwegen in de provincie Rogaland en staat bekend om haar vele fjorden, hoge rotsformaties en pure natuur. Het was mijn eerste keer naar Noorwegen, ik vond het overweldigend.

Niet meer dan een wit vlekje op een tak, dat is wat je op het eerste gezicht ziet, maar van heel dichtbij bekeken zie je dit. Ik ben altijd blij als ik dit 'Gewoon IJsvingertje' ontdek, maar dan nog zien dat ik het goed in beeld krijg, dat valt me nooit mee, maar met deze foto was ik wel content.

Samengesteld beeld van bloemen en grassen

We fotografeerden in Kenia zoveel mogelijk bij mooi licht en toen ik eens later op de ochtend deze giraf in beeld kreeg zag ik direct het verschil in licht, het was 't gewoon niet meer. Tijd voor een andere benadering:  flink overbelichten voor een frisse highkey.

Zulke grote groepen flamingo's zijn vaak een enorme chaos, d.m.v. ICM met een lichte beweging heb ik geprobeerd die chaos weer te geven maar er tegelijkertijd een beetje rust in te brengen. Omgezet naar zwart/wit en een kleine kleurnuance aangebracht, Nog wit genoeg voor het thema van de maand?

Nog een laatste opname (verbeterde versie) van deze uitzonderlijke sneeuwperiode, wat was het genieten. Het Messchenveld is een klein stuk gevarieerde natuur vlakbij huis. De gemeente heeft dit in 2016 hersteld. Er grazen ook Schotse Hooglanders (te zien in de verte op de foto).

Een beuk en een laagje sneeuw en dan aan de slag met meervoudige belichting. Dat is best verslavend, je kan blijven doorgaan maar de koude overheerst na een tijdje toch. Tijd om terug te keren en na te genieten van die sfeer.

De dag na de eerste sneeuwval vorige week. Ik had besloten nog wat extra voederplekjes te creëren op mijn balkon, om de vogels van in de huiskamer te observeren. Het oude kistje, dat ik vastmaakte op de balkonrailing, hing er nog maar net toen ook de bonte specht een kijkje kwam nemen. Scherpte, contrast en helderheid aangepast, nevel verminderd. - derde poging [fingerscrossed]

Het is vandaag niet meer voor te stellen maar een week geleden sneeuwde het heel hard tijdens mijn wandeling in het bos wat goed te zien is in de foto. Deze wandelaar trotseerde de sneeuwbui moedig (net als de fotograaf :-) )

Verrassend wat een laagje sneeuw met het landschap doet.

Wat was het ijzig koud toen ik deze foto maakte, gevoelstemperatuur -8m toen. Heb het dan ook niet lang volgehouden, verkleumd met maar een paar foto's thuisgekomen, waaronder deze opname.

Een winters polderlandschap..

Deze oorzwammetjes leken niet echt hinder te ondervinden van de koude en sneeuw van afgelopen week.

De originele versie van dit bestand werd afgekeurd omdat het groen overkwam. Dan verschilt de weergave wel heel veel van die bij mij. Op mijn scherm was dat donkerbruin-grijsachtig. Het bruin in de richting van grijzige sepia. Op het scherm van een tablet ook niet groen, behalve de rododendron. Dit bestand is nu naar grijzer en blauwiger geschoven. In mijn camera was de sneeuw en omgeving zo sterk blauw dat ik het lichtmenu had veranderd naar schaduw,. F8 1/1000sec ISO640 Exp0.3

Uiteindelijk toch flinke sneeuwval in mijn woonplaats. Een vers pak sneeuw leverde deze aanblik van het Zwolse park Het Engelse Werk op. De sfeer was sereen: vlak licht, geen drommen mensen, het geluid van de nabijgelegen snelweg gedempt. Een bijzondere ervaring.

De zwaan lag lekker in het besneeuwde weiland in het zonnetje. Na de feedback de kop van de zwaan iets verscherpt

Deze blauwe reiger kwam zo dichtbij, en bleef me zo lang rustig observeren, dat ik met de telelens prima een full-screen close-up kon maken. Alleen werd daardoor ook de achtergrond een stuk dichterbij gehaald. Achteraf in LR de achtergrond geselecteerd, vervaagd en gedesatureerd. Later realiseerde ik me pas dat de reiger waarschijnlijk verwachtte dat ik hem zou voeren. Bijlmerweide in Amsterdam, mijn local-patch, is tenslotte wel stads-natuur...

Tijdens mijn 'sneeuwexcursie' in de Bijlmerweide, mijn local patch in Amsterdam, had ik een leuke ontmoeting met een blauwe reiger. Niet alleen kon ik enkele fraaie beelden maken van de vogel op enige afstand, in het betoverende witte landschap. Maar tot mijn grote verbazing kwam hij na een poosje recht op mij af. Hij bleek een gewillig model in een hele fotoserie. Hier loopt hij in een cirkel om me heen, statig en doelgericht, terwijl hij me toch nauwlettend in de gaten houdt.

wit met een beetje geel, leek me geschikt voor de wedstrijd. vogel liep dichtbij, dus meer ruimte niet mogelijk

Dit waarschijnlijk hongerige roodborstje kwam verrassend dichtbij. Plat op de grond, in de sneeuw....brrrr... maakte ik deze foto. Mijn goede voornemen voor 2026 is wat actiever deel te nemen aan dit platform. Bij deze mijn eerste bijdrage....

Foto gemaakt op vrijwel hetzelfde tijdstip als voorgaande upload, maar enkele meters verderop, en in dezelfde winterse omstandigheden: Bijlmerweide Amsterdam, mijn local patch. Deze 3 linden heb ik al tientallen keren gefotografeerd, in alle seizoenen - maar nog nooit tijdens deze winterse omstandigheden... De sneeuw op de haag, goed zichtbaar in voorgaande foto fungeert hier om de wazige voorgrond te creëren. Samen vormen deze twee beelden een mooi duet, vind ik.

Ja, ook ik moest er gewoon op uit met de camera, deze week maandag, vlak na de eerste sneeuw... Wat een pak kregen we, eindelijk weer eens 'winter als vanouds'. Ik was gefascineerd door de bomen in Bijlmerweide, mijn 'local patch' : de fijne tekening van de takken wordt benadrukt door het laagje sneeuw - de donkere lucht en de nevel creëert die stemmige wintersfeer... de volgende sneeuwbui kwam alweer aanzetten.