Kaardenbol in tegenlicht

High Key met tegenlicht van een roze tulp.

Meervoudige belichting van twee beelden in de camera , nabewerkt in Photoshop en NIK Silver Efex

Aan de rand van het hondenveldje stond deze kamille solo. Nergens een andere te zien. Was eenmalig blijkbaar, want dit jaar stond ie er niet.

Het werd wel weer eens tijd voor een bloemetje. Er zit nog zoveel onverwerkt materiaal in het archief. Mijn favoriete bloemetje om in de zomer te fotograferen en des te leuk dat deze dan vanuit de eigen tuin komt.

Kokmeeuwen in winterkleed vind ik toch wel mooie beestjes. En als het dan lukt om te pannen met een lange sluitertijd en de dynamiek van zowel vleugels als de achterliggende zee in beeld te krijgen dan wordt ik daar wel blij van.

Een kokmeeuw in winterkleed vind ik altijd veel interessanter als met zijn zomerjasje aan. Misschien maar een gewone meeuw, maar zo met de vleugels en de veertjes open toont hij toch voor mij zijn ware schoonheid met al die gradaties wit, zo zwevend boven de Noordzee.

Genomen tijdens de regen, wat voor mij net wat meer cachet aan de foto geeft. De kleine zilverreigers voelden zich echt thuis op de wetlands van eb en vloed aan de kust van Algarve.

Na al dat gefladder heeft ook een vlinder zijn rustpunt nodig. Geen hotel met vijf sterren, maar één bloem met een zonnig hart is genoeg. Hier landt hij, niet uit vermoeidheid, maar uit vertrouwen. Alsof hij weet: op sommige plekken hoef je even helemaal niets, alleen te zijn, en misschien een beetje mooi.

De groene kleur in het noorderlicht ontstaat door botsingen van snelle deeltjes uit de zonnewind met zuurstofatomen in de atmosfeer op 100 - 250 km hoogte. De golflengte van het licht is 557,7 nm wat wij zien als groen. Op onze reis naar Finland deze winter hebben we alleen de eerste nacht mooi noorderlicht kunnen zien. Op https://youtu.be/soeymEyedqI staat een timelapse.

Gister weer heerlijk genoten van allerlei vogeltjes. Deze actie was wel de kers op de taart.

Toch wel een van mijn favoriete weidevogels, ik vind ze zo gracieus, zeker als ze vliegen.

Lastig om een mooi trosje bij elkaar te vinden in een compositie.

Genoeg fluitenkruid tijdens de workshop 50tinten groen in de Rhoonse Grienden. Leuke nieuwe dingen geleerd en gezien. Ik ben niet echt een bloemenfotograaf maar vond het wel een uitdaging om de fluitenkruid zacht in beeld te brengen. En dat niet alleen door de wind, maar ook het vinden van een mooie compositie in de bloemenpracht was een uitdaging. Hierover ben ik redelijk tevreden. Bedankt Brigitte voor de leuke dag!

Gewoon omdat ik ze zo gracieus vind. Toch voor mij -samen met de grutto- wel de meest favoriete vogel om vast te leggen in High Key.

Grutto's zijn toch wel een favoriete vogel van mij, zeker als ik ze dan in High Key kan vastleggen

Tijdens de workshop 50 tinten groen ook met mijn Helios lens bezig geweest bij het Fluitekruid. Mooi in de schaduw, prachtig zachte groene achtergrond. Uitdaging was met de wind om de focus op de juiste plek te krijgen.

De daslook geurt en bloeit nu overal. Tussen al dat groen zie je de witte kleine bloemetjes opkomen en verspreidt zich over de grond als een wit tapijt.

Deze opname is van vorig jaar we werden vroeg getrakteerd op mooie lucht en wat mist.

Langs de paadjes groeit mometeel weer van alles. Daslook is er daar een van. Gemaakt met de primotar 135 mm 3.5

Oef... wat zijn ze snel he. Gewoon geduld hebben, de aanhouder wint, alleen veel veel plaatjes om uit te zoeken.

Naast de wijnrode kievitsbloemen vind de witte ook bijzonder mooi met dat fijne gekleurde randjes.

Ze blijven mooi, lepelaars in de vlucht, bij een landing. Mijn voorkeur gaat dan altijd uit naar een frisse High Key setting.

Dit Sleedoorntakje uitgekozen voor de compositie, soms lastig om er iets leuks van te maken. Het groene stukje blad onder het scherpe bloemetje heb ik geprobeerd weg te poetsen, maar daar werd de foto niet mooier van...

De grote paardenbloem in de achtergrond werkte mooi mee om het kleine bloemetje te benadrukken.

Vandaag bezig geweest met tulpen, niet in een vaas, maar gewoon lekker buiten. Experimenteel werk in High Key.

Vandaag heb ik mij verlaagd tot een niveau net boven de grond. Vanuit dit perspectief gaat er voor iemand van 1.9 meter een compleet nieuwe wereld open. Met zo'n laag standpunt lijkt het alsof je midden in een miniwereld rondloopt. En laten we eerlijk  wezen wie wil er niet tussen de daisies vertoeven. Foto is gemaakt met een primotar 135 mm 3.5

Ook hier ben ik weer blijven steken bij de paarse anemoonen. Voor deze foto heb ik gebruik gemaakt van de Meyer Gorlitz Primotar 135 mm 3.5. Een lens met een mooi effect. Het blijft altijd zoeken naar de juiste afstand voor het mooiste beeld. Met dit als resultaat krullen willen mijn mondhoeken toch wat omhoog. Hebben jullie dat ook weleens?

Deze witte Wilde Kievitsbloem stond er fier bij, maar alleen. Wat onderbelicht om het witte kapje beter tot zijn recht te laten komen.

Ik vind het zo'n gracieuze vogels dat ik ze maar aan mijn favorieten lijstje heb toegevoegd.