Je hebt aan de upload van Loes al kunnen zien dat we samen op stap zijn geweest om in zwart wit te fotograferen. Een techniek die in veel heb gebruikt toen ik nog analoog fotografeerde. Het werd tijd om deze eens "af te stoffen". Ik kan alvast verklappen dat dit een opstap is naar een nieuwe workshop die ik dit najaar voor DDN ga geven.

Drieteentje langs de waterkant.

Zilverreigers zijn uiterst schuw. Deze is gefotografeerd vanuit een schuilhut en door het spiegelglas aan de rand van een waterplas, waarbij het maar afwachten is welke vogelsoorten er komen omdat er niet wordt gevoerd. Door een vissende zilverreiger te volgen en 'door te drukken' bij de actie hoop je natuurlijk dat er dit soort beelden tussen zitten. De ook aanwezige grauwe ganzen op de achtergrond vormen denk ik een welkome aanvulling.

Zicht op Cap Blanc Nez vanaf het strand van Escalles aan de Opaalkust. Panorama van 6 staande beelden. Zwart wit bewerking met behulp van Silver Efex v6

De wortels en stammen van deze oude vliegden op het stuifzand leende zich goed om een combinatie van 2 technieken te gebruiken. 

High Key - om de structuren van de bast te benadrukken en de achtergrond minder duidelijk aanwezig te laten zijn.

Zwart wit - Zodat details en lijnen alle aandacht krijgen.

Wandelend in het bos, met camera, zag ik een tak met allemaal prachtige witte zwammetjes. Ik heb er een aantal van gemaakt en vind deze erg mooi. Ik heb wel gezocht, maar niet gevonden wat het is. Maar misschien kan iemand mij helpen. Ik heb een tijd gezocht en met gevaar voor mijn leven waag ik het erop en vermoed dat het een Trametes cervina is. De omschrijving in de grote paddenstoelengids klopt precies.

Nat , heel koud, sneeuw, blubber paden waar je tot je enkel in weg zakte, camera in en uit de regen sleeve. 4 uur lang over 6.6 km maar dan heb je ook wat. Gewoon genieten van de natuur en de prachtige herfstkleurtjes. Een cadeautje van moeder natuur.

Tijdens de ontzettend leuke workshop van 9 november in de Amsterdamse Waterleiding Duinen hebben we geoefend met highkey. Hier fris groen tussen mooie stammetjes. Ik heb foto's gemaakt met verschillende belichtingen. Ik zou het vooral heel fijn vinden wat feedback te krijgen op de keuze qua belichting en de nabewerking.

De afgelopen tijd een paar keer op zoek geweest naar mooie paddenstoelen. Deze vond ik op een dode boom samen met veel andere porseleinzwammen. Van deze een close-up gemaakt en gestackt.

Ik zag deze mooie porseleinzwam en heb hem tegen een rustige achtergrond gefotografeerd. Geprobeerd er een mooie compositie van te maken. Stack.

Op een schiereilandje bij de sluis in Uffelte was een tulpenveldje aangelegd. Bij heel stil weer weerspiegelden de tulpen prachtig in de vaart.

Gisteren (zat 26 okt) een mooi workshop 100 tinten wit gedaan. Allereerst het was een geweldig mooie en leerzame dag. Het weer was eigenlijk te mooi, teveel zon. Ik heb aan deze afbeelding weinig aan de schuifjes gezeten in de nabewerking, en maar goed dat ik de afbeeldingen in diverse belichtingen heb geschoten. Bedankt Brigitte voor je inspirerende uitleg en enthousiasme, dit smaakt naar meer.

Gister ben ik op de Loonse en Drunense Duinen geweest om te scouten voor de workshop High Key (100 tinten wit) , die ik daar aanstaande zaterdag geef voor DDN. De omstandigheden waren fantastisch, in de ochtend mist en dat gaf voor mijzelf weer hele andere beelden van dit gebied. Uiteraard ook High Key beelden gemaakt zoals dit keurrijke boompje. Doordat de licht omstandigheden en de contrastverschillen compleet anders waren is ook de nabewerking volledig anders verlopen, maar dat maakt de fotografie nu juist zo interessant en spannend. 

Een zwaar onderbelichte foto van een veertje dat met spinnendraadjes aan een esdoorn hing. Omgezet naar zwart-wit. Niet mooi genoeg. Daarna omgekeerde kleuren en de zwart wit laag terug naar 50%.

Dit mannetjes damhert doet zijn best om de vrouwtjes te imponeren met zijn burlen. Normaal ben ik van de High Keys, maar deze Low key wilde ik niet aan mij voorbij laten gaan.

Noors landschap in de provincie Telemark bij Haukeligrend op circa 700 meter hoogte.

Ik houd enorm van sfeerfoto's, maar vind het ook enorm leuk om buiten de lijntjes te kleuren met heel strak werk. Een crème witte dahlia stond al heel lang op mijn wishlist. Deze kon ik dus niet laten passeren met zijn maagdelijk witte kleur zonder enige imperfectie. Niet de sfeer van de nazomer, maar wel een bloem die typerend is voor de maand september.

Dahlia's lenen zich goed voor allerlei composities. Bij deze vond ik dat het verloop van wit naar paars zich voor deze compositie leende.

Met de komst van de digitale camera is zwart-wit natuurfotografie de laatste jaren een beetje een ondergeschoven kindje geworden en dat is doodzonde. Ook hier bij DDN worden jammer genoeg weinig zwart witten aangeboden en dat is jammer, want de discipline op zich is interessant, omdat het meer omvat als alleen maar je foto met software "omzetten". Misschien dus wel een leuke uitdaging voor iedereen om eens een gokje te wagen en op pad te gaan met een camera die ingesteld is op zwart wit. Deze opname van de Hengjanefossen watervallen is genomen vanaf een boot.

 

Mijn favoriete bloemetje om te fotografen. Dit jaar volop in eigen tuin gekweekt. Lekker spelen met licht en beperkte scherpte.

Vlasbloemen vind ik echt delicate fotogenieke bloemen, vandaar een lichte variant in een lichte setting. Zacht lila valt voor mij toch wel in de categorie paars.

Gisteren was de DDN fotodag Zuiderheide. Ik heb genoten van goed gezelschap en fijne inspirerende gesprekken. Het was zonovergoten, tja...... wat ga je dan doen, HIgh Key van de Famous DDN tree. Deze vliegden gaf heerlijke schaduw en verkoeling als "honk" en lunch plek. High  Key is vaak iets wat je met bewolkt weer kan doen, maar als alles zonovergoten is zonder schaduw vlekken gaat het ook prima. Ik had natuurlijk Peter kunnen wegpoetsen uit de foto, maar dat heb ik bewust niet gedaan, om de proporties van deze mooi boom te laten zien, het geeft voor mij een fijne balans.

Elk jaar maak ik toch weer een knieval voor deze gracieuze bloemetjes, ze vervelen me nooit. Het wordt wel steeds moeilijker om er weer wat "nieuws" van te maken. Zo kom je nog eens iets tegen voor het maandthema als je je enorme archief aan het opschonen bent.

De Amerikaanse fregatvogel is ongeveer 97-100 cm lang en heeft een spanwijdte van 241 cm. Mannetjes lijken sterk op de evengrote grote fregatvogel, ze zijn volledig zwart en hebben een rode keelzak. Wanneer de zon weerkaatst op de veren, lijken ze paars te zijn. Vrouwtjes zijn ook zwart en de kop en de keel zijn zwart, maar hun borst is wit. Bij juvenielen is de kop ook wit. Dit is dus denk ik een juveniel vrouwtje. Ze cirkelen altijd heel hoog in de lucht, maar deze kwam gelukkig eventjes wat dichterbij om de boel te bekijken. Soms mag je wel een beetje geluk hebben.

Een weidebeekjuffer hangend in het dorre gras . De achtergrond ingeflitst met 2 losse flitsers. Hierdoor ontstaat de witte achtergrond en komt hij los ervan .

Het was weer eens tijd om de macro lens af te stoffen en wel in eigen tuin. Ik heb een veldje met wilde bloemen gezaaid voor de insecten, heerlijk als je dit dan beeld kan krijgen. Mijn favoriete bloemetje om te fotograferen.

Ik heb in de vakantie in Noorwegen niet veel flora gefotografeerd en zeker geen bijzondere soorten. Maar juist een alledaags plantje als grasmuur is voor mij een uitdaging, waar alles valt en staat met mooi licht en een beperkte scherpte.

De tweede dark mood van deze week. Niet altijd mijn ding, maar dit beeld was er voor mijn gevoel uitermate geschikt voor.

Deze rustende meeuwen in de sneeuw zien er zo vertederend uit, een beetje waakzaam en alert met hun prachtig rood omrande oogjes. Ik kon ze waarnemen vlakbij ons gehuurde huisje in Lofoten.

Duikende meeuwen stonden al een tijdje op de wishlist. In Denemarken tijdens de vakantie kwam die gelegenheid. Veelal zaten ze een beetje te suffen op de golfjes in de baai, maar dat was maar schijn. Continu wordt het water afgespeurd op prooi, vooral zeesterren waren de klos. Als die eenmaal in het vizier waren dan ging de meeuw de lucht in om daarna als een raket omlaag te duiken. Oef... wat gaat dat snel. Het zal zo de 100 km/uur benaderen denk ik. Na 2.5 uur wachten en schieten was het kaartje vol, maar dan heb je ook wat. Ha ha... vooral ook veel "missers"