Met de komst van de digitale camera is zwart-wit natuurfotografie de laatste jaren een beetje een ondergeschoven kindje geworden en dat is doodzonde. Ook hier bij DDN worden jammer genoeg weinig zwart witten aangeboden en dat is jammer, want de discipline op zich is interessant, omdat het meer omvat als alleen maar je foto met software "omzetten". Misschien dus wel een leuke uitdaging voor iedereen om eens een gokje te wagen en op pad te gaan met een camera die ingesteld is op zwart wit. Deze opname van de Hengjanefossen watervallen is genomen vanaf een boot.

Gisteren was de DDN fotodag Zuiderheide. Ik heb genoten van goed gezelschap en fijne inspirerende gesprekken. Het was zonovergoten, tja...... wat ga je dan doen, HIgh Key van de Famous DDN tree. Deze vliegden gaf heerlijke schaduw en verkoeling als "honk" en lunch plek. High  Key is vaak iets wat je met bewolkt weer kan doen, maar als alles zonovergoten is zonder schaduw vlekken gaat het ook prima. Ik had natuurlijk Peter kunnen wegpoetsen uit de foto, maar dat heb ik bewust niet gedaan, om de proporties van deze mooi boom te laten zien, het geeft voor mij een fijne balans.

De Amerikaanse fregatvogel is ongeveer 97-100 cm lang en heeft een spanwijdte van 241 cm. Mannetjes lijken sterk op de evengrote grote fregatvogel, ze zijn volledig zwart en hebben een rode keelzak. Wanneer de zon weerkaatst op de veren, lijken ze paars te zijn. Vrouwtjes zijn ook zwart en de kop en de keel zijn zwart, maar hun borst is wit. Bij juvenielen is de kop ook wit. Dit is dus denk ik een juveniel vrouwtje. Ze cirkelen altijd heel hoog in de lucht, maar deze kwam gelukkig eventjes wat dichterbij om de boel te bekijken. Soms mag je wel een beetje geluk hebben.

De tweede dark mood van deze week. Niet altijd mijn ding, maar dit beeld was er voor mijn gevoel uitermate geschikt voor.

Deze rustende meeuwen in de sneeuw zien er zo vertederend uit, een beetje waakzaam en alert met hun prachtig rood omrande oogjes. Ik kon ze waarnemen vlakbij ons gehuurde huisje in Lofoten.

Duikende meeuwen stonden al een tijdje op de wishlist. In Denemarken tijdens de vakantie kwam die gelegenheid. Veelal zaten ze een beetje te suffen op de golfjes in de baai, maar dat was maar schijn. Continu wordt het water afgespeurd op prooi, vooral zeesterren waren de klos. Als die eenmaal in het vizier waren dan ging de meeuw de lucht in om daarna als een raket omlaag te duiken. Oef... wat gaat dat snel. Het zal zo de 100 km/uur benaderen denk ik. Na 2.5 uur wachten en schieten was het kaartje vol, maar dan heb je ook wat. Ha ha... vooral ook veel "missers"

Op een mooi veldje vonden we ongeveer 10 mooie Oranjetipjes. Het waren voornamelijk vrouwtjes maar de mannetjes hebben we ook gevonden. Het bewolkte weer gaaf een mooi sfeer aan dit tafereel. Dan ben je toch wel een beetje in de wolken.

Groot geaderd witjes en margrieten kunnen niet zonder elkaar. Als de zon in de ochtend meewerkt is dat altijd weer een feestje. Op dit plekje heb ik veel van dit soort foto's kunnen maken. Het is al weer even geleden maar het gevoel van dat moment blijft me altijd bij. Wat een heerlijke ochtend was dat.

Ook deze keer weer naar Oud Poelgeest geweest. Naast de auto en waaide ik bijna weg. Leuk dat begint goed. Toch de uitdaging aangegaan. Dat houd je scherp. Wat maakt een beetje wind nou uit met macrofotografie! Paraplu erbij en de wind is weg. Die paraplu is toch wel erg handig zo nu en dan. Zeker toen het begon te regen en keihard te hagelen. Die paraplu heeft me gered denk ik, wat een hagelbui was dat. Wat hebben we toch een fijne hobby. Toch weer Happy.