Als de situatie daar is dan ben ik de laatste die er niet wat mee doet.

Na zaterdag genoten te hebben van de bijzondere presentaties van Loes (Wildlife in Kenia) en Brigitte (The Art of Creative Photography), gingen we buiten fotograferen. Helaas.....geen enkele geslaagde foto gemaakt. Vandaag het Zuiderzeemuseum bezocht en op de heenweg even rondgelopen bij de Houtribsluizen, waar veel meeuwen en visdiefjes rondzeilden. Met de presentatie van Brigitte nog in mijn hoofd het idee opgevat om eens wat anders te doen en een van de door Brigitte besproken technieken uit te proberen: high key. De lichte visdief en de wat grijzige lucht en het eveneens wat grijzige water leende zich daar voor mijn gevoel goed voor.

Soms zijn fotografen niet zo gecharmeerd van foto's van de rugzijde van vogels.
Ik denk daar heel anders over.

Oef wat zijn dit snelle Jelles, maar blij dat er dus af en toe wel een scherpe op de plaat staan. Bij deze camera had ik nog geen eye detection en tracking, een extra uitdaging dus.

In de tuin van onze overburen broedde een Gekraagde Roodstaart. Op gepaste afstand konden wij genieten van het voeren van de jongen. Vorige week zijn de jongen uitgevlogen en is de rust weergekeerd. Soms spreidde het vrouwtje haar vleugels en dat moment heb ik kunnen vastleggen. Ik heb de hooglichten op het kopje omlaag gedaan en de kop wat verscherpt, ook ruis uit de achtergrond weggehaald

Een heel dun takje boog voorover en gaf deze baby engeltjesvleugels. Het takje was zo dun dat alleen de blaadjes overbleven in de foto. En precies op de juiste plek.

Als je jeuk hebt dan moet je maar even krabben.

Canadese ganzen op een creatieve manier gefotografeerd met een langere sluitertijd.
Doel was de gracieuze vleugel bewegingen op een dynamische manier vast te leggen.

Gefotografeerd door een raam met dubbel glas.

In de polder langs een poeltje loopt dit pulletje eigenwijs te struinen en op zoek naar iets eetbaars. Af en toe als er gevaar dreigt gaat hij plat op de grond liggen, zijn schutkleur is dan van grote waarde en hij is dan niet groter dan de hoop van de Canadeese ganzen die hier te zien is.

Vroeg uit de veren om het hanengedrag van de Korhoenders te fotograferen. Met laarsen aan waaden we om vier uur in de ochtend door een zompig moeras gebied waar de Korhoenders na een halfuur zich laten zien. Het schouwspel is hilarisch, aanvallen en terugtrekken, indruk maken op de ander.

Deze Grauwe ganzen staken met hun kroost de weg over. Toevallig had ik mijn camera bij me en was nog net op de tijd om deze foto te maken.

Deze mooie jongen ziet vaak op dit
takje in onze tuin, is echt z'n favoriete stek..

Wat mij betreft een geslaagde kruising, deze gans. Vader is een Canadese gans, moeder een grauwe gans. Vorig jaar voor het eerst 2 jongen. En 1 daarvan is er nu nog steeds. Niet helemaal 'nog steeds', want in de winter is ie vertrokken samen met de ouders. De verre vlucht naar Noord-Amerika (waarschijnlijk) heeft ie ook gered en is in maart ook weer samen met de ouders teruggekomen. Zoals je hier kunt zien heeft ie wat vreemde kleuren; lijkt heel veel op de Canadese, maar verkeerde kleur snavel en poten (roze ipv zwart). De hals heeft ook een bruine tint.

De houding van deze baby deed me denken aan Pino van Sesamstraat... Deze jonge mus werd na het uitvliegen in onze tuin 'neergezet' door de ouders. Samen met een 30-tal broertjes, zusjes, neefjes en nichtjes. Het leek hier wel de dagopvang. De houding van de mus is hier niet het vragen om voer, maar de ontdekking van z'n eigen lichaam. 'Waar zijn die dingen voor aan beide zijden?' Even later kreeg ie door dat die pluisjes jeuken en begon zichzelf netjes te plukken. Elk half uur kwamen de ouders ook langs voor de voedselverstrekking. 2e upload; het oog is wat verscherpt. Uiteraard is dit een crop, maar niet overdreven (tuintje is maar 4 meter). Ben benieuwd of ze dit jaar ook hier komen. Er zitten nu nog ca. 15 kids van vorig jaar te wachten.

Mooie soort die zo af en toe even komt buurten. Deze foto is van een paar jaar geleden.

Als je uit bad komt zie je er soms niet uit!!

Oerkracht

Rechtop.
De lucht wijkt.

Vleugels slaan hard en onmiskenbaar.
Geen vraag, geen twijfel.

Dit is geen beweging,
dit is pure dominantie.

Alles wijkt.
Hij niet.

Door het Geel Gezien

Verborgen in een zee van licht
verschijnt hij zonder haast.
Geen drang om gevonden te worden,
alleen aanwezig,
een blik die alles doorbreekt.

Tussen het zachte geel
houdt kleur zich stil,
tot één oog besluit
dat het genoeg is.

Eigenlijk ben ik niet zo van de vogelfoto's tegen een egaal blauwe lucht maar voor de karakteristieke vorm van een ooievaar tegen de lucht en het maandthema maak ik een uitzondering. (De titel slaat op mij, ik was met heel andere zaken bezig en helemaal niet voorbereid op een vluchtfoto, gelukkig draaide de ooievaar een tijdje rondjes zodat ik toch nog de kans kreeg)

Ik sta hier op een fietsbruggetje tussen 2 graslanden in. En volg de reiger van rechts naar links. Ik had het vermoeden dat hij naar linksboven wilde (in de foto) want daar heb je een stukje ondiep water waar hij fijn kon vissen. Gelukkig deed hij dat ook en ging rakelings over het grasveldje heen. Had niet vooraf verwacht dat de foto ook nog zou lukken...

Dit nest met jonge lepelaars is vanaf een fietspad zichtbaar en er heeft dus geen verstoring plaatsgevonden. De vogels doen gewoon de hele dag hun eigen ding.
Twee weken geleden waren het nog doorzichtige vleugels met wat slagpennen, nu al best groot, wat groeit dat spul ongelooflijk snel.
Of hier het jong in toom gehouden moest worden, of dat er gepoetst werd was me niet duidelijk, maar het was wel even een mooi moment om die nieuwe vleugels gespreid te zien.
Overigens wordt zo'n nest op een gegeven moment best klein voor twee volwassenen en 3 peuters.

de veren van pauwen glanzen omdat het oppervlak microscopisch kleine structuren bevat die licht reflecteren die zorgen voor een blauwgroene glans.

E-M10
1/60 sec.
ISO 800

Visdiefjes, zwartekopmeeuwen en zwarte sternen met z'n allen vliegen ze een rondje om weer op hun vertrouwde stek terug te keren. Mooi gezicht al dat wit tegen de blauwe lucht.

Vlucht grutto's met een verdwaalde bergeend.
Altijd en prachtig gezicht met die mooie vleugels.

Een rondje Lauwersmeer bracht mij deze foto.
Gefotografeerd vanuit de mobiele schuilhut met de wind en zon in de rug.

Terwijl de ene kauw bijna is geland lijkt het of de andere kauw recht in mijn lens kijkt met die prachtige licht ogen.

Ganzen bij zonsopkomst bij de vuurtoren "het paard van Marken".

Niets mooier dan een Rietzanger in het riet maar daar denkt deze zanger en fotograaf anders over. Verdekt opgesteld achter het fluitekruid met op de achtergrond het geel van het kool- mosterd- of raapzaad.

Ik weet een fijn plekje waar ik met een beetje geluk die mooie geoorde fuutjes kan fotograferen, een locatie met ’s morgens de zon in de rug waardoor het licht mooi op die gouden pluimpjes en rode oogjes valt. Afgelopen week was ik onderweg daarnaartoe toen ik ze aan de andere kant van de plas zag zwemmen. Een kant die ik altijd mijd omdat ik uit ervaring weet dat de lichtval daar heel lastig is. Ik besloot echter de uitdaging maar eens aan te gaan!

Ik fotografeer meestal in diafragma voorkeuze, maar omdat elke plek hier andere lichtval, reflecties en kleuren in het water heeft, koos ik nu met voorbedachte rade voor de M-stand.

Deze twee foto’s illustreren die verschillen, ik lag op dezelfde plek maar het fuutje verplaatste zich van een donkere naar een lichte plek, tussen beide foto’s zit slechts één minuut.