De engelse naam 'langooruil' vind ik eigenlijk veel leuker dan de Nederlandse. Ze beginnen zich weer te verzamelen in de roestbomen. Het licht was erg lastig met de volle zon en het balderdek nog dicht. Wat later in de herfst als de bladeren kleuren en het bladerdek wat dunner is ga ik zeker terug op een dag met bewolking om nog eens te kijken maar deze 'kiekeboe' foto vond ik toch wel leuk.

Weer een weekje kamperen en tevens de najaars trek in de gaten houden. Vanuit een hut kwam deze onverwachte gast langs, ging ook nog op een prachtige plek zitten.
De draaihals het woord zegt het al, ongelofelijk hoe zijn kop/hals kan draaien.

Zonder dat ik hem had gehoord hing hij ineens aan de boom. Ook brak de zon door en zat hij plotseling volop in het licht.
Dus meteen heel ver de belichting naar beneden waardoor deze foto ontstond. Men kan zien dat de jonge specht toe is aan een nieuw tenue.
Bijna de gehele foto.

1 foto gemaakt met de ICM techniek.

Mijn doelvogels voor fotografie in het buitenland waren de afgelopen jaren de rode wouw en de waterspreeuw. De rode wouw had ik twee jaar geleden in de Eifel, de waterspreeuw vorige week in Luxemburg. In eerste instantie zat de waterspreeuw heel mooi, maar net toen ik hem in beeld had liet iemand een hond het water in rennen en verdween hij naar een donkere plek onder de bomen. Zittend op de keien steeds water dichterbij geschuifeld en wat foto's gemaakt. Lastig een goede belichting te vinden door de donkere plek en de heldere schitteringen in het water, maar toch gelukt.

Het was nog vroeg in de ochtend bij de schuilhut. Ik probeerde graag toch om tot een high key te komen met deze prachtige reigersoort als onderwerp. Terwijl hij daar statig en alert stond te kijken naar een mogelijk hapje kreeg ik wel de kans om de grens op te zoeken tussen sluitertijd en belichting.

Veel fotografen vinden het maar niks met de duiven maar in bepaalde omstandigheden vind ik dit toch wel een beetje anders!

Met het warme weer van de laatste weken was ik spekkoper in het Bos.
Hier een Sperwer-man die op 3m. afstand alle tijd nam om af te koelen.
Gewacht tot het mooie licht op de vogel viel en afgedrukt.
De vogels zijn totaal niet schuw bij dit warme weer. Ze kwamen geregeld bij het koude water om te drinken en badderen.
Rust en genieten in het bos.

Tsja, de post werkt langzamer tegenwoordig. Deze postduif kwam aangevlogen in onze tuin, en blijft nu gewoon terugkomen. Is duidelijk aan mensen gewend en niet aan de andere wilde duiven die hier komen snacken. Aan de reacties te zien van de tortel, houtduif en holenduif, is dit een mannetje. Van hen mag ie niet mee-eten. Zelf heeft ie er geen probleem mee als wat voor vogel dan ook bij hem aanschuift. Toch een fijn portretje kunnen maken met mooi licht en achtergrond. En de kleuren van de postduif zelf vind ik eigenlijk ook wel heel mooi.

Na lange tijd vind ik langzaam aan weer de energie om te fotograferen, (maar vooral bewerken) onlangs een weekje in Frankrijk geweest. In de boerderij die we huurden waren volop Boerenzwaluwen aan het nestelen. Je kon makkelijk nestfoto's maken (waren aan de mensen gewend). Dit is een uitgevlogen jong, die zich nog wel graag liet voeren door zijn ouders en ging steeds opnieuw op dit schilderijtje zitten.

Mooie soort die toen geregeld naar beneden kwamen om te drinken.
Jonge mannetjes kennen geen overgangskleed maar ruien geleidelijk naar de rode kleur.

Deze alk showde haar blijheid; blij dat ze moeder was geworden. 2e upload met commentaar dat de vogel niet zo best was uitgesneden en dat het jammer was dat de vleugel er niet helemaal op stond... klopt helemaal. Dat was ook niet de foto die ik wilde insturen, maar een uitsnede voor mezelf gemaakt om te checken of de kop scherp was. Onder hetzelfde nummer bewaard van de foto en daarna de titel aan de verkeerde foto gehangen. Toch voortaan niet tussendoor even de hond gaan uitlaten...

Zo af en toe komt er een om de hoek gluren of het veilig genoeg is bij het water.
Hoor ze al zonder dat ik ze zie. Elke specht wie naar beneden komt herken ik door het gekras van de poten als ze zich laten zakken.
Hierdoor ben ik ze vaak een slag voor. Gebruik dan de stille modus. Vooral de Zwarte, Middelste en Groene Specht zijn behoorlijk schuw in het bos.

Ik was overdonderd door het tafereel dat zich bij de inham van één van de meren in de Brenne, een gebied in Frankrijk, afspeelde. Vroeg in de ochtend, helemaal alleen in de kijkhut...dat was genieten van de stilte, de rust en de talrijke vogels die af en aan vlogen. Ik kon deze vier kwakken tegelijk op beeld zetten en maakte gebruik van high key omdat het naar mijn gevoel de essentie en de verbondenheid versterkt.

Leuk stel alken dat kwam aanvliegen. Totaal niet bang voor mensen en waren duidelijk alleen met elkaar bezig. Vrouwtje maakte de raarste bewegingen en man zag het gelaten toe.

Vanuit onze woonkamer zag ik plotseling een Roofvogel naar een paaltje aan de overkant van de Berkel vliegen.
Even de verrekijker gepakt en daar zat warempel een Wespendief-man. Vlug mijn camera gepakt en ingesteld.
Eerst een paar foto's gemaakt van hem op het paaltje maar die zijn later in de prullenmand beland.
Gewacht totdat hij het luchtruim koos. Fotografeer altijd op de M stand en die kwam weer goed van pas. (belichting)
Uitsnede gemaakt en alleen de kop iets verscherpt.

Het was nog vroeg in de ochtend en het zachte licht zorgde voor een warme sfeer. Ik was blij verrast toen er plots, voor mijn kijkraampje bij de vogelkijkhut, een hop een zandbadje kwam nemen. Wat een moment. Ik moest wel de grens opzoeken tussen scherpte en hogere ISO om de beweging een beetje te stabiliseren en die tot stilstand te brengen. Met dit resultaat ben ik wel tevreden.

Een beetje verlegen papegaaiduikertje op het eiland Lunga, Schotland. Langzaam kwam ie naar me toegelopen (ik zat daar alleen) en stopte. Ik 2 passen achteruit, hij 2 passen vooruit. En nog een keer, en nog een keer. Tot ik ver genoeg opzij ging en hij even over m'n jas ging lopen. Toen was het weer goed en kreeg ik m'n winterjas terug. Winterjas in de zomer? Zekers. We kwamen aan met regen en kou. Wist toen nog niet dat het een aardige dag ging worden. Schotland heeft inderdaad 4 seizoenen per dag...

M'n kleren op het grasveld in de zon gelegd om te kunnen drogen. Eindelijk zon en warmte. In regenbroek en laarzen op het natte gras kon ik dit portretje maken met die mooie snavel in tegenlicht. Hij hield net z'n kop even omhoog en ging daarna weer verder met het schoffelen van de grond.

De laatste tijd ben ik veel gefocust geweest op meervoudige belichting direct uit de camera, maar zo af en toe kriebelt het toch weer even om een uitstapje te maken naar een samengesteld beeld in Photoshop. Uiteraard allemaal van eigen beeldmateriaal.
Deze dark mood is samengesteld uit 5 verschillende beelden.

De zeearend vliegt met de gevangen vis weg naar de top van de bergen. Ik had erop gegokt dat hij na het vangen van de vis langszij zou komen zodat de bergachtige achtergrond ook op de foto zou staan. Ik stond hier op het bovenste achterdek te wiebelen. Leuk dat ie langsvloog.

Net als Maarten heb ik 2 weken na hem dezelfde reis gemaakt. Isle of Mull, Schotland. Ik heb geprobeerd de foto's van de spectaculaire visarenden net iets anders in te sturen anders lijkt het teveel op elkaar. Onder best moeilijke omstandigheden (wind, boot, regen) gelukkig toch een paar mooie visarenden kunnen ontmoeten. Wat een schitterende beesten zijn dat! Heb 'beïnvloede dieren" ook aangevinkt, want de schipper gooide zelf de vis in het water.

Wegvliegende rietzanger met prooi in de bek.

Klapperen om de aandacht te trekken, de rode snavel en oog steken mooi af met het zwart wit van het verenkleed.

Altijd leuk om deze snelle rakkers te kunnen vastleggen als ze een moment rust nemen.

De juveniel was zich van geen kwaad bewust dat iemand hem in het vizier had.
Deze moet nog heel veel leren want ze zijn als ze ouder worden behoorlijk schuw.

Als de situatie daar is dan ben ik de laatste die er niet wat mee doet.

Na zaterdag genoten te hebben van de bijzondere presentaties van Loes (Wildlife in Kenia) en Brigitte (The Art of Creative Photography), gingen we buiten fotograferen. Helaas.....geen enkele geslaagde foto gemaakt. Vandaag het Zuiderzeemuseum bezocht en op de heenweg even rondgelopen bij de Houtribsluizen, waar veel meeuwen en visdiefjes rondzeilden. Met de presentatie van Brigitte nog in mijn hoofd het idee opgevat om eens wat anders te doen en een van de door Brigitte besproken technieken uit te proberen: high key. De lichte visdief en de wat grijzige lucht en het eveneens wat grijzige water leende zich daar voor mijn gevoel goed voor.

Soms zijn fotografen niet zo gecharmeerd van foto's van de rugzijde van vogels.
Ik denk daar heel anders over.

Oef wat zijn dit snelle Jelles, maar blij dat er dus af en toe wel een scherpe op de plaat staan. Bij deze camera had ik nog geen eye detection en tracking, een extra uitdaging dus.