Zacht licht over stil gras, paarse en gele bloesems wekken de dag. De winter laat zijn laatste zucht los, terwijl kleur opbloeit in het gras, heel zacht. De aarde ademt weer langzaam in en bloeit. 🌸

Momenteel zitten er ook weer een paar Kepen tussen de vinken. Met het mooie weer van de laatste paar dagen komen ze af en toe ook bij het water. Je moet een beetje geluk hebben waar ze gaan zitten voor een plaatje.

Wanneer de Sijsjes zich weer laten zien, dan maak je kans dat er ook grote of kleine Barmsijzen tussen zitten.

Het Steenuiltje heeft zich verschuilt in de boom maar zit er parmantig bij en hij houd de duiven in de gaten die behoorlijk kunnen pesten. Foto heb ik behoorlijk moeten bijsnijden maar de boom ondanks dat het misschien rommelig oogt is wel van waarde voor de foto en het schuilplekje van de Steenuil vind ik.

Camera Sony RX10IV, F4.0, 1/1000 sec, 599 mm, ISO 500 Toen er een prachtig pak sneeuw lag, was ik ziek. Dan maar vogels voeren en voor het raam zitten met mijn camera. En ik genoot van de spreeuwen. Wat zijn ze mooi en grappig! Meerdere leuke foto's gemaakt.

De boomkruiper pakte een mot, maar liet hem weer los. En het lukte niet hem weer te pakken. Ik zag dit laatste pas thuis op mijn computer.

Tijdens het uitlaten van de hond kwam ik een zilverreiger tegen. Grotere afstand, middenin de zon. Dat gaat nooit goed. Maar zag ook dat er een heel gezin die reiger ook had gezien, en stopten met de mobieltjes in de hand. Tsja, dan is het wachten tot ie mijn kant op komt vliegen, weg van al die mensen. Hij begon lopend door het water, maar er lag 2 m ijs langs de kant dus ging ie toch even op de vleugels.

Ook deze soort komt geregeld even langs om te snoepen. Geen uitsnede.

Waarschijnlijk niet iedereen zijn cup of tea, maar ik word er erg blij van. Gisteren een paar uur in de polder bezig geweest met lange sluitertijden op vliegende vogels, een vak apart. Deze wil ik graag met jullie delen. Weer een stapje verder de ladder op van mijn creatieve fotografie.

In de tuin doet deze merel zich tegoed aan het uitgesteld voedsel wat pas in de winter zachter wordt en daardoor beter eetbaar. Door de sneeuw wordt het contrast tussen de merel en het sneeuw extra benadrukt.

De meeuw kwam aanvliegen en draaide zichzelf plotseling in een duik naar beneden. Hij ging kopje onder en kwam boven met iets wat op een dode eend leek. Helaas geen duidelijk foto daarvan. Dit is het moment dat hij net de duik in zet.

Een rondje Lauwersmeer bracht mij deze foto. Genomen vanuit de mobiele schuilhut.

Deze Roodborst keek me rechtaan alsof hij mij wilde vragen wat ik aan het doen was.

Deze grote gele kwikstaart zat langs de Rijn in Bazel, midden in de stad. Hij vloog steeds even over het water om iets te eten te vangen.

Mannetje vinken zitten er zat in onze tuin, het word helemaal leuk ze te fotograferen als het sneeuwt.

Zag de IJsvogel vanuit onze woonkamer al zitten. Rustig er naar toe gelopen en gehurkt uit de hand gefotografeerd. Bijna de gehele foto.

Gisteren toch maar even naar het bos geweest. ( Koud ) De Boomkruiper werkte deze keer mooi mee. Sommige Naaldbosbewoners, waaronder de Boomkruiper schakelen in de herfst/winter om naar vast voedsel omdat de insecten het een beetje laten afweten. Als de andere vogels een beetje knoeien met hun aangeboden voer maakt de Boomkruiper hier dankbaar gebruik van. Ze komen op tijden wanneer het rustig is. Ze laten zich gauw verjagen door de andere bosvogels.

Nog net voordat de sneeuw viel kon deze meerkoet een stukje schaatsen. Z'n schaduw is langgerekt door de late zon.

Deze blauwe reiger kwam zo dichtbij, en bleef me zo lang rustig observeren, dat ik met de telelens prima een full-screen close-up kon maken. Alleen werd daardoor ook de achtergrond een stuk dichterbij gehaald. Achteraf in LR de achtergrond geselecteerd, vervaagd en gedesatureerd. Later realiseerde ik me pas dat de reiger waarschijnlijk verwachtte dat ik hem zou voeren. Bijlmerweide in Amsterdam, mijn local-patch, is tenslotte wel stads-natuur...

Tijdens mijn 'sneeuwexcursie' in de Bijlmerweide, mijn local patch in Amsterdam, had ik een leuke ontmoeting met een blauwe reiger. Niet alleen kon ik enkele fraaie beelden maken van de vogel op enige afstand, in het betoverende witte landschap. Maar tot mijn grote verbazing kwam hij na een poosje recht op mij af. Hij bleek een gewillig model in een hele fotoserie. Hier loopt hij in een cirkel om me heen, statig en doelgericht, terwijl hij me toch nauwlettend in de gaten houdt.

Weer heel veel grote zilverreigers bij de Huizer pier en net toen ik weg wilde gaan landden er twee bergeenden. Dus toch even geacht. Na een minuut of vijf vertrokken ze weer, schuin in mijn richting vliegend en ik was net snel genoeg om een burst te schieten van een foto of tien.

Een wannabe roofvogel? Zo laag vliegend over het weiland? Dit is een kokmeeuw boven het besneeuwde veld. Dacht altijd dat meeuwen wit zijn... maar door al die sneeuw zie je pas goed wat wit is. De meeuw is nu een kleurrijke vogel geworden.

De zon is aan het ondergaan als plotseling de Knobbelzwaan voorbij vliegt. Hij paste nog niet op de foto.

Gisteren op mijn fietsje opzoek naar de Velduil, een uurtje wachten en daar komt hij aangevlogen.

Allereerst wil ik de moderatoren bedanken voor hun grote inzet en wens allen een gezond 2026!! Ook de andere fotografen bij DDN een gezond 2026 gewenst! De Grote Lijster is een schuwe, mooie soort.

Dit roodborstje betrapt in de tuin toen met z'n snavel in de sneeuw pikte

Toen er nog een dik pak sneeuw lag maakte ik tijdens een rondje Lochem deze foto. Gefotografeerd vanuit de mobiele schuilhut. Op de locatie trof ik verschillende soorten vogels die aan het foerageren waren.

Grijs en donker weer vanochtend. Ik was drieteentjes aan het fotograferen toen deze meeuw even stil bleef hangen boven het water alvorens te landen.

Het roodborstje hipte meest over de grond rond, maar ging af en toe heel even op een takje zitten, tegen de achtergrond van het hoge riet.

Deze tijdelijke gast zwemt hier al een weekje rond. Foto genomen vanuit de blubber achter een struikje. De lage zon geeft een mooie gouden streep. Het nonnetje zelf houdt blijkbaar van het donker want in de lichtere stukken gaat ie niet zwemmen. Hij gaat dan ook niet zo op in z'n omgeving; je ziet 'm altijd. Over het algemeen een 'witte stip in de verte' want is best schuw.