Naast de prachtige omgeving van Werk aan de Groeneweg op de fotodag van DDN waren er ook verschillende vogels te bewonderen waaronder een tweetal ooievaars die om beurten of gezamenlijk landen op deze afgeknotte bomentak.

Pimpel in een kleurrijk geheel. Wie het kleine niet eert, is het grote niet weerd.

Uitgebreid baddert en spettert deze koolmees. Het was nog niet heel warm, dus ik denk niet om te koelen maar vooral om het verenpak in goede conditie te houden

Deze torenvalk zat na haar jacht heerlijk in het zonnetje de prooi (muisje) op te peuzelen, maar de grauwe ganzen hadden helemaal geen zin in een bezoeker op hun plekkie. De torenvalk moest meerdere keren verkassen, zelf tot aan de ander kant van de sloot was deze dame niet helemaal "veilig".

Poetsende Lepelaar, hij wel er wel even op z'n Paasbest uitzien.
Foto gemaakt in Delft, Met dank aan Doris en Brigitte..

De Grutto's hebben vliegles of hangt er iets boven hun hoofd wat ze niet zint.

De koeien zijn onverstoorbaar en grazen gewoon door.

Deze leukerd is 1 van de vaders van vorig jaar. In gedrag worden de kinderen zodra ze zelfstandig zijn, in onze tuin 'gedumpt'. De ouders gaan dan verder met hun eigen leven. De jongen van vorig jaar zitten hier de hele dag door. Ze slapen hier niet, maar zijn er toch ca. 4 uur per dag. En de jongen van vorig jaar zijn nog niet toe aan gezinsuitbreiding; ze zijn baldadig en maken wat ruzie. Op de foto spreekt de mus z'n kroost toe vanaf de carport van de buren. Ben benieuwd hoeveel nesten er dit jaar hier neergezet gaan worden; vorig jaar kwam ik op 29 mussen tegelijk.

Het koppeltje pimpelmezen in m'n voortuin is druk in de weer met de toekomstige gezinsuitbreiding. Het mannetje snapt inmiddels dat hij nu het vrouwtje moet voeren en doet dat regelmatig; al is het me nog niet gelukt daar een foto van te maken. Hier zoekt ie in de Japanse esdoorn naar insecten. Die zitten er heel veel. 2x per jaar is de esdoorn een walhalla voor mezen. Eind herfst leggen insecten eitjes in de oksel van het afgevallen blad en in de lente komt de nieuwe lichting daar ook weer uit. De pimpelmees houdt alles graag voor zichzelf; koolmees en staartmees wordt snel weggejaagd. Moeilijk om de foto te maken; stilhangen is er niet bij en het meesje gaat razendsnel alle takjes af. En voor de telelens was ie eigenlijk te dichtbij.

Ben ik net aan de wandel op zoek naar de Blauwborst hoor ik hem op nog geen vijf meter op ooghoogte uit volle borst zingen. Kan mijn ogen niet geloven en durf mij niet te bewegen om een foto te maken......maar uiteindelijk gedaan.

De Dame had een mooi plekje uitgezocht en de fotograaf was er content mee.
Tevens had ze goed zicht wat er rondom haar gebeurde.
Geen uitsnede.

Het idee was eenvoudig:
even badderen.

Niet te veel opvallen,
gewoon meedrijven met wat er al is.

Zoals een badeendje dat doet.

Er zit iets rustgevends in dat soort bescheidenheid.
Kleine bewegingen en nauwelijks waarneembaar.

Hij begreep het principe.
Alleen niet de uitvoering.

Regelmatig kwamen de Appelvinken drinken, soms op een gunstige plek om te fotograferen. De houding, met de snavel omhoog om het water in de keel te laten lopen en het spiegelbeeld spraken me hier aan.

Een heerlijke ochtend in de polder de Krimpenerwaard. Veel activiteit van ganzen in de lucht en prachtige koude zonsopkomst

Bewust de foto zo genomen? Nee, natuurlijk niet. Dacht aan een rustige foto van een eend. En ineens vond een waterhoentje dat die eend te dichtbij kwam. Eendje vlucht, en komt dichtbij een gans. Die wijkt uit, en komt daarmee in het territorium van de buurmangans. Er zijn hier straten waar om de 50 meter een stel ganzen een nest probeert op te bouwen. Da's best druk en komt met een hoop lawaai.

Een groep strandlopers op het strand. Bijna de hele groep heeft de kop weggestopt — op één na, die net de vleugels strekt.
DAnk voor de feedback op de bewerking. Ik vind hem nu al beter, ik hoop jullie ook.

De kuifeenden deden niet veel meer dan dobberen met hun kop op hun rug gedraaid en slechts af en toe kwam er een in actie, zoals deze. Vanuit mijn drijvende schuilhut.

2 Pimpelmeesjes hebben verhuisplannen voor de mogelijke gezinsuitbreiding; ik zeg hier 'mogelijk' want al 2 jaar op rij doen ze net alsof bij ons getimmerde vogelhuisje en komen ze er toch maar niet in. Mezen hebben nl. ook altijd een zgn. 'schaduwnest'. Hebben 2 huisjes op het oog, verbouwen de ingang, en maken pas daarna hun uiteindelijke keuze. Op deze foto zit er 1 binnen, de ander moet wachten. Leuk dat het licht ook precies valt op dat uitstekende veertje aan de zijkant.

Door de dichte mist was het een kansarme vogel dag. De grauwe ganzen keken even op toen er wandelaars langs liepen maar gingen ongestoord verder grazen.
(foto niet verscherpt alleen pietsie ruis verwijderd

Onder een zwijgende hemel glijdt een witte vorm voorbij. Geen haast, geen strijd. Alleen de zachte zekerheid van vleugels. Gedreven door een stil verlangen naar een nieuw leven.

Al een poosje zijn 2 pimpelmezen het houten huisje aan het verbouwen om er eventueel in te trekken voor gezinsuitbreiding. Op een gegeven moment gaat het vrouwtje dan het mannetje checken op goede vader skills. Ze beweegt dan snel met de vleugels alsof ze een babyvogeltje is. Het is dan de bedoeling dat het mannetje haar eten komt geven. Hij wordt dus al opgevoed door het vrouwtje om het straks goed te doen.

Zacht licht over stil gras, paarse en gele bloesems wekken de dag. De winter laat zijn laatste zucht los, terwijl kleur opbloeit in het gras, heel zacht. De aarde ademt weer langzaam in en bloeit. 🌸

Momenteel zitten er ook weer een paar Kepen tussen de vinken. Met het mooie weer van de laatste paar dagen komen ze af en toe ook bij het water. Je moet een beetje geluk hebben waar ze gaan zitten voor een plaatje.

Wanneer de Sijsjes zich weer laten zien, dan maak je kans dat er ook grote of kleine Barmsijzen tussen zitten.

Het Steenuiltje heeft zich verschuilt in de boom maar zit er parmantig bij en hij houd de duiven in de gaten die behoorlijk kunnen pesten. Foto heb ik behoorlijk moeten bijsnijden maar de boom ondanks dat het misschien rommelig oogt is wel van waarde voor de foto en het schuilplekje van de Steenuil vind ik.

Camera Sony RX10IV, F4.0, 1/1000 sec, 599 mm, ISO 500 Toen er een prachtig pak sneeuw lag, was ik ziek. Dan maar vogels voeren en voor het raam zitten met mijn camera. En ik genoot van de spreeuwen. Wat zijn ze mooi en grappig! Meerdere leuke foto's gemaakt.

De boomkruiper pakte een mot, maar liet hem weer los. En het lukte niet hem weer te pakken. Ik zag dit laatste pas thuis op mijn computer.

Tijdens het uitlaten van de hond kwam ik een zilverreiger tegen. Grotere afstand, middenin de zon. Dat gaat nooit goed. Maar zag ook dat er een heel gezin die reiger ook had gezien, en stopten met de mobieltjes in de hand. Tsja, dan is het wachten tot ie mijn kant op komt vliegen, weg van al die mensen. Hij begon lopend door het water, maar er lag 2 m ijs langs de kant dus ging ie toch even op de vleugels.

Ook deze soort komt geregeld even langs om te snoepen. Geen uitsnede.

Waarschijnlijk niet iedereen zijn cup of tea, maar ik word er erg blij van. Gisteren een paar uur in de polder bezig geweest met lange sluitertijden op vliegende vogels, een vak apart. Deze wil ik graag met jullie delen. Weer een stapje verder de ladder op van mijn creatieve fotografie.

In de tuin doet deze merel zich tegoed aan het uitgesteld voedsel wat pas in de winter zachter wordt en daardoor beter eetbaar. Door de sneeuw wordt het contrast tussen de merel en het sneeuw extra benadrukt.