De meeuw kwam aanvliegen en draaide zichzelf plotseling in een duik naar beneden. Hij ging kopje onder en kwam boven met iets wat op een dode eend leek. Helaas geen duidelijk foto daarvan. Dit is het moment dat hij net de duik in zet.

Een rondje Lauwersmeer bracht mij deze foto. Genomen vanuit de mobiele schuilhut.

Deze Roodborst keek me rechtaan alsof hij mij wilde vragen wat ik aan het doen was.

Deze grote gele kwikstaart zat langs de Rijn in Bazel, midden in de stad. Hij vloog steeds even over het water om iets te eten te vangen.

Mannetje vinken zitten er zat in onze tuin, het word helemaal leuk ze te fotograferen als het sneeuwt.

Zag de IJsvogel vanuit onze woonkamer al zitten. Rustig er naar toe gelopen en gehurkt uit de hand gefotografeerd. Bijna de gehele foto.

Gisteren toch maar even naar het bos geweest. ( Koud ) De Boomkruiper werkte deze keer mooi mee. Sommige Naaldbosbewoners, waaronder de Boomkruiper schakelen in de herfst/winter om naar vast voedsel omdat de insecten het een beetje laten afweten. Als de andere vogels een beetje knoeien met hun aangeboden voer maakt de Boomkruiper hier dankbaar gebruik van. Ze komen op tijden wanneer het rustig is. Ze laten zich gauw verjagen door de andere bosvogels.

Nog net voordat de sneeuw viel kon deze meerkoet een stukje schaatsen. Z'n schaduw is langgerekt door de late zon.

Deze blauwe reiger kwam zo dichtbij, en bleef me zo lang rustig observeren, dat ik met de telelens prima een full-screen close-up kon maken. Alleen werd daardoor ook de achtergrond een stuk dichterbij gehaald. Achteraf in LR de achtergrond geselecteerd, vervaagd en gedesatureerd. Later realiseerde ik me pas dat de reiger waarschijnlijk verwachtte dat ik hem zou voeren. Bijlmerweide in Amsterdam, mijn local-patch, is tenslotte wel stads-natuur...

Tijdens mijn 'sneeuwexcursie' in de Bijlmerweide, mijn local patch in Amsterdam, had ik een leuke ontmoeting met een blauwe reiger. Niet alleen kon ik enkele fraaie beelden maken van de vogel op enige afstand, in het betoverende witte landschap. Maar tot mijn grote verbazing kwam hij na een poosje recht op mij af. Hij bleek een gewillig model in een hele fotoserie. Hier loopt hij in een cirkel om me heen, statig en doelgericht, terwijl hij me toch nauwlettend in de gaten houdt.

Weer heel veel grote zilverreigers bij de Huizer pier en net toen ik weg wilde gaan landden er twee bergeenden. Dus toch even geacht. Na een minuut of vijf vertrokken ze weer, schuin in mijn richting vliegend en ik was net snel genoeg om een burst te schieten van een foto of tien.

Een wannabe roofvogel? Zo laag vliegend over het weiland? Dit is een kokmeeuw boven het besneeuwde veld. Dacht altijd dat meeuwen wit zijn... maar door al die sneeuw zie je pas goed wat wit is. De meeuw is nu een kleurrijke vogel geworden.

De zon is aan het ondergaan als plotseling de Knobbelzwaan voorbij vliegt. Hij paste nog niet op de foto.

Gisteren op mijn fietsje opzoek naar de Velduil, een uurtje wachten en daar komt hij aangevlogen.

Allereerst wil ik de moderatoren bedanken voor hun grote inzet en wens allen een gezond 2026!! Ook de andere fotografen bij DDN een gezond 2026 gewenst! De Grote Lijster is een schuwe, mooie soort.

Dit roodborstje betrapt in de tuin toen met z'n snavel in de sneeuw pikte

Toen er nog een dik pak sneeuw lag maakte ik tijdens een rondje Lochem deze foto. Gefotografeerd vanuit de mobiele schuilhut. Op de locatie trof ik verschillende soorten vogels die aan het foerageren waren.

Grijs en donker weer vanochtend. Ik was drieteentjes aan het fotograferen toen deze meeuw even stil bleef hangen boven het water alvorens te landen.

Het roodborstje hipte meest over de grond rond, maar ging af en toe heel even op een takje zitten, tegen de achtergrond van het hoge riet.

Deze tijdelijke gast zwemt hier al een weekje rond. Foto genomen vanuit de blubber achter een struikje. De lage zon geeft een mooie gouden streep. Het nonnetje zelf houdt blijkbaar van het donker want in de lichtere stukken gaat ie niet zwemmen. Hij gaat dan ook niet zo op in z'n omgeving; je ziet 'm altijd. Over het algemeen een 'witte stip in de verte' want is best schuw.

Eigenlijk heb ik helemaal niks met ganzen, hier in de polder zijn er simpelweg gewoon veel te veel, maar als ze zo mooi poseren in zulk licht, tja... dan mogen ze wel even op de foto.

Deze stronk heeft mij al heel wat mooie plaatjes opgeleverd.

Grutto's bij zonsopkomst

Weer een grauwe, nevelige dag in de Eempolder. Waarschijnlijk dezelfde torenvalk als de vorige foto, maar nu wat actiever.

Een paar meter zwemmen... en dan een tak van een dode boom die boven het water uitsteekt. Daar MOET ik bovenop zitten. Met precisie gesprongen en wat bijgestuurd met vleugels en staart een spetterend optreden.

Het paddenstoelenseizoen is nu wel afgelopen, dus weer naar vogels. Gisteren naar de Eempolder geweest. Niet veel te fotograferen, tot ik deze torenvalk tegenkwam. Eerst wat foto's gemaakt vanuit de auto, toen uitgestapt om dichterbij te komen, wat aardig lukte. Hij keek me af en toe wel aan, maar vloog pas weg toen ik weer in de auto zat.

Er is altijd wel wat te fotograferen aan de kust, zo kwam heel sierlijk deze Kokmeeuw kijken of er nog wat te snoepen viel aan de kust.

Rijd ik m'n burostoel even achteruit en kijk uit het raam; zit deze mus zich mooi op te tutten. Camera lag al op het buro dus dat ging snel. Het late middagzonnetje viel precies op haar kop. Als ze haar ogen open had gehouden had ze me kunnen zien want geen gordijnen en luxaflex omhoog. Soms heb je even mazzel.

De jonge mussen van dit jaar zijn al wat groter geworden; al zie je hier nog steeds wat pluisjes tussen het verenkleed. Na al die regen was die ene dag met zon een welkome afwisseling. Deze man mus is blijkbaar de hoogste in rang; hij mag op de hoogste tak zitten. En ik kreeg eindelijk de gelegenheid om een mus 'vrij' in mooi licht te fotograferen. Met dank aan de witte verbouwing van de overburen (mooie achtergrond).

Een onderonsje tussen twee halsbandparkieten, het zijn net mensen!