De nieuwe generatie huismussen zit alweer in m'n voortuin; een paar uur per dag dan. Zodra de huismussen het nest verlaten neemt 'pap' ze mee naar mijn tuintje. Omdat het er een jungle is waar ze heerlijk kunnen leren en spelen. De oude pindakaaspot hangt er nog en is een leuk speeltje gebleken. Bovenop het warme hout kun je lekker zonnen, en deze mus heeft koekoeksklok-aspiraties.

Hier voelt de woudaap zich thuis; tussen het riet. Onderin de rivier kwam hij steeds iets dichterbij en gluurde tussen de stengels door.

Samen met haar kuikens was moeder Kieviet aan het rondscharrelen. Toen er een grote meeuw verscheen ging haar alarmroep af en de jongen doken weg.

Na een succesvolle duik vliegt de visdief weer op. de prooi is nog net te zien.

Een magisch momentje bij de groepsvlucht van de flamingo's. Deze 2 vliegen zo dicht boven elkaar dat ze verplicht dezelfde vleugelslag hebben. Samen vliegen ze als 1 vogel. Mooi om te zien. Vóór het landen gaan ze overigens wel weer uit elkaar.

VIsdiefjes zijn behendige en elegante vliegers maar in de drukte van een groep die achter een boot op visjes duikt kan zelfs bij deze vogels wel eens een ongelukje gebeuren.

Heerlijk lekker even genieten van het water. De jonge vogels maken daar dan ook dankbaar gebruik van.

Over onze hoofden heen leek het haast een balletvoorstelling. Die ene zelfs met gekruiste 'benen'. Zoals je kunt zien met wond/abces is dit been moeilijker recht te houden.

Net weer bijna bij de auto na een verder resultaatloze fotowandeling kwam ik deze zwarte kraai tegen die tussen de grassen wandelde op zoek naar voedsel. Vanaf een laag standpunt, deels door het gras heen gefotografeerd.

Achter de boot speurt een visdief naar visjes die door de boot worden opgewoeld. Een hele groep sterns had zich achter de boot verzameld. Het viel nog niet mee om vanaf de schommelende boot een vogel goed in beeld te krijgen, ook omdat er zo veel door elkaar vlogen.

Deze Stormmeeuw heeft het helemaal voor elkaar, broeden tussen het Engels gras, beter kun je het niet treffen

Nog een plaatje van het teamuitje naar de Marker wadden. Door de stevige wind gingen de stengels flink heen en weer en moest de kwikstaart soms de vleugels gebruiken om in balans te blijven.

Een zwarte kraai, zo'n gewone vogel die we niet zo vaak fotograferen. Deze was aan het showen voor zijn partner (ik denk dat dit het mannetje is vanwege het gedrag en omdat hij wat kleiner was dan de andere vogel).

Na het poetsen strekte de kokmeeuw zoals verwacht even de vleugels. Het lage standpunt van deze hut en de moerasandijvie zorgen voor een fijne achtergrond

Vanaf de 'snelweg' zagen we ineens een groepje flamingo's in een veld; even parkeren in de berm. We konden niet echt dichtbij komen. Maar de flamingo's besloten toen zelf om ons te verwelkomen door op te stijgen, een rondje te vliegen over ons heen en op de vertrekplaats weer terug te landen. Hier vliegen ze keurig in formatie en voor de foto leuk dat ze elkaar net niet raken.

De rietgors rustte eventjes uit op de rietpluimen, terwijl de wind hem heen en weer wiegde en hij uitkeek over zijn territorium....

Na het poetsen volgde een flinke gaap, het leek alsof de lepelaar even de snavel moest strekken.

Bedreven maar onrustige soort. Herkenning: Zang en lichtbruine pootjes. Bewuste keuze om hem/haar zo in beeld te plaatsen.

Met al dat water zeven had de lepelaar blijkbaar flink wat water binnen gekregen. Met flinke kracht wordt het uitgespuugd.

... Een garnaaltje vangen en aan je partner geven voor de kleintjes. Dit futenpaar was druk met de kleintjes die prinsheerlijk op mama's rug zitten te wachten om gevoerd te worden. Tijdens het teamuitje poseerden deze futen gewillig voor de moderatoren.

Tijdens onze teamuitstap naar de Markerwadden bezochten we een kijkhut waarbij onze ogen uitkeken over de waterlijn. De lepelaar verstopte zich eerst achter de gele bloemenpracht maar kwam na een tijdje toch poseren voor ons.

Ook een kwak stond blijkbaar op het fotomenu... deze had ik tijdens m'n vakantie aangezien voor een woudaap. Pas op m'n computer zie ik dat het een kwak is. En dan lijken het er zelfs nog 2. Op de vroege ochtend zit hij hier in het midden van de wat legere rivier. In z'n eigen omgeving geniet hij hier van de eerste zonnestralen die op z'n kop vallen.

Gisteren een prachtige dag gehad met alle moderatoren op de Markerwadden..Wat een prachtig gebied. Er waren vogels te over om te fotograferen. Ons fotograferen werd bemoeilijk door de harde wind maar bij de fuutjes hadden we daar geen hinder van. De jonkies onder moeders vleugels werden gevoerd.

Deze Ijsvogel was druk bezig met de visjes te vangen. Ik had ze al vaker gezien, ook bij ons in de buurt maar kreeg ze nooit voor de lens. Nu 2 bij een vogelhut en konden ze uitgebreid fotograferen.

Tijdens foto-uitje met onze fotoclub kwamen wij diverse Grutto's tegen. Wat een prachtige vogel, hoog op zijn poten, mooie kleuren. Ik had hem nog niet eerder zo dichtbij gezien. Op deze paal keerde hij regelmatig terug van een vlucht over het weiland en af en toe dook hij daarin (waarschijnlijk naar zijn nest?). Hier zat hij alert naar ons te kijken, klaar om zo weer weg te vliegen.

Het koppel boomklevers vloog af en aan, steeds met de bek vol voedsel, voornamelijk rupsjes.

Door de bergen over het zand/kiezelpad even de bus gestopt voor deze mooie balkanbaardgrasmus. Net als ikzelf waaide hij bijna weg van het takje. De mooie roze achtergrond is van de helling van de rotsachtige bergen.

Ik heb een paar uur naast het fietspad bij een plasje gezeten. Moeder Kieviet was niet bang van mensen en liet haar kuikens lekker scharrelen.

De paring van de grutto is altijd een heel ritueel, waarvan het vastpakken van de nek van het vrouwtje een prachtig actie moment is.

Eigenlijk ging ik voor de roodpootvalken, maar die bleven te ver weg. Deze graspieper ging er wel even mooi voor zitten.