Met een beetje fantasie kun je in deze wolk een gezicht zien...kijkend naar de zonsondergang.

Wat koelte op een warme dag leek me wel gepast.
Gemaakt bij de pier en het strand van Vorupør- Jutland - Denemarken. Te midden van het Nationaal Park Thy.
De golven waren daar lekker hoog.

Een suikerdiefje heeft niet voor niets deze naam, hij houdt namelijk enorm van het zoet uit bloemen.
Het voedsel bestaat voornamelijk uit nectar, en om deze te bereiken prikken ze een gaatje in de bloemkelk. De meeste vogels bestuiven tevens de bloem, maar deze niet, vandaar de naam 'dief'.
Het suikerdiefje wordt ook wel geelbuikje of Caribische pimpelmees genoemd. Het vogeltje heeft een donkere rug en een opvallende oogstreep en een geborstelde tong)
Daarnaast bezitten suikerdiefjes nog veel meer unieke eigenschappen. Zo zingen de meeste vogelsoorten om met elkaar te kunnen communiceren. Het gezang dat suikerdiefjes produceren, lijkt echter eerder op het geluid dat insecten maken! Bron: Beautiful Bonaire & Wikipedia)

Tja, ze blijven me toch boeien die delicate bosanemoontjes.
Gezien ik nog veel achterstallig uitzoek werk heb, was nu de map van dit voorjaar aan de beurt.
Gemaakt met een 50 mm Meyer Gorlitz Oreston met volle openen van F/1.8 en 20 mm tussen ring.

Mijn favoriete delicate zomer bloemetje.
Dit maal de roze variant, waar er dit jaar maar eentje van in de tuin stond.

Panorama van het Lauwersmeer (15 horizontale beelden) waarbij voor mij vooral de lucht de foto maakt. Je  ziet in de verte al de regen van de bui die ook op deze plek kort daarna zal losbarsten.

Ik heb tijdens de wandeling van de "Meet your Friends" genoten van alle fijne gesprekken onderweg, maar die mooie bomen - aangetast door de honigzwammen- kon ik net als vele anderen natuurlijk niet voorbij lopen. Tja... maar even "anders dan anders", een boom op een boom.
In zwart-wit, dat vond ik wel passend.

De 5e "meet your Friends" vriendendag was wat mij betreft een groot succes. Ik heb genoten van het enthousiasme, de fijne gesprekken en de blije gezichten van onze vrienden.
Tijdens de wandeling passeerde we veel mooie oude knotwilgen - mijn favorieten bomen.
Tja... die moesten er natuurlijk wel eventjes op met een Pep Ventosa in High Key.

Een prachtige majestueuze vogel die oooo zo snel voorbij scheert met zijn grote vleugels.

Altijd genieten van die machtige grote vleugels, zeker vlak voor ze landen.
Het ziet er altijd zo "traag" uit, maar dat is het zeker niet.

Een vlucht goudplevieren is van verre al te herkennen aan hun vlieggedrag. Prachtig in formatie, minstens zo spectaculair als een zwerm spreeuwen.

Canadese ganzen op een creatieve manier gefotografeerd met een langere sluitertijd.
Doel was de gracieuze vleugel bewegingen op een dynamische manier vast te leggen.

Ik vind ze zo ongelooflijk gracieus en oef..... wat kunnen ze snel vliegen en vooral duiken met die machtige grote vleugels.

Deze bloemetjes zie je op het moment weer veel, echte lente bloeiers.

De spanwijdte van een knobbelzwaan kan wel 2.40 meter bedragen. Bij de landing is dit goed te zien. Met dank voor de tips van de moderatoren een verbeterde versie ingestuurd

Lepelaar in de vlucht.
Blijft machtig om te zien zo vlak boven je hoofd.

Dit nest met jonge lepelaars is vanaf een fietspad zichtbaar en er heeft dus geen verstoring plaatsgevonden. De vogels doen gewoon de hele dag hun eigen ding.
Twee weken geleden waren het nog doorzichtige vleugels met wat slagpennen, nu al best groot, wat groeit dat spul ongelooflijk snel.
Of hier het jong in toom gehouden moest worden, of dat er gepoetst werd was me niet duidelijk, maar het was wel even een mooi moment om die nieuwe vleugels gespreid te zien.
Overigens wordt zo'n nest op een gegeven moment best klein voor twee volwassenen en 3 peuters.

School sardines die als één samenwerken om niet gepakt te worden door een roofvis.

Een bloemen explosie op een zonnige dag

Close-up van een bloemknop van een hoogstam appelboom.
Geen klassiek beeld, maar een abstract lijnenspel.

Pep Ventosa van 9 beelden in de camera van een bloeiende appel boom met koolzaad in de Betuwe.

Foto gemaakt met de Helios.

Wit dat niets verbergt
en toch alles vervaagt.
Een vorm die fluistert:
ik ben er nog,
al is het maar net.

Primotar 180mm i.c.m 32 mm tussenring

Ze spreken niet,
maar klinken toch samen.
In harmonie ontstaat iets sterks,
een samenspel dat niet breekt.

Primotar 180 mm F3.5 en 36 mm tussenring.

De lensbaby weer tevoorschijn gehaald en met de lenteklokjes zitten spelen.

Deze ochtend, was het 'weer' aangenaam om opstap te gaan. Het had gesneeuwd en er waren me geen mensen voor geweest.
Wat ook weer een mooie gelegenheid gaf om allerlei andere dieren sporen te zien.

Het idee was eenvoudig:
even badderen.

Niet te veel opvallen,
gewoon meedrijven met wat er al is.

Zoals een badeendje dat doet.

Er zit iets rustgevends in dat soort bescheidenheid.
Kleine bewegingen en nauwelijks waarneembaar.

Hij begreep het principe.
Alleen niet de uitvoering.

Hier vervaagt de wereld tot gevoel.
Geen verplichtingen, geen haast, alleen pastelkleuren en licht.
Wat overblijft is zachtheid,
en de geboorte van iets moois.

Gemaakt met een Meyer Gorlitz 180 mm op F3.5 en met één tussenring van 36 mm.

Tussen vervagende vormen
vindt het licht
een nieuw begin.

Berkenboom tijdens de herfst.
Single opname als High Key.