Aan de Opaalkust was het heerlijk spelen als een kind in de snoepwinkel met al die zandstructuren en waterpoeltjes. De spiegelingen kleurden fijn mee doordat er op dat moment een lekker strijklicht van de laagstaande zon was met een blauwe lucht.

Stack van 10 beelden voor een overall scherpte.

Een kleine zilverreiger in het landschap / seascape. Hij kluunt hier naar boven toe; het mui uit. De zee ligt nog zo'n 50 m verderop want het is eb. De felle zon weerkaatst niet alleen de reiger in het water, maar ook de blauwe lucht op het nog natte zand. Vond vooral het landschapje surrealistisch overkomen door de gekozen belichting. 2e upload want de reiger stond nog wat scheef; nou stond ie dat ook, maar niet zó scheef. Denk dat ie nu fotografisch wel recht staat, maar is moeilijk te zien door de reflectie in bewegend water.

Een gladiool uit eigen tuin, maar dan van heel dichtbij.
De bloem heeft 3 meeldraden en 1 stamper, die zich splits in 3 stempels.
Wat je ziet is de close-up van 1 van die drie stempels.
100 mm macro met twee tussen ringen (samen 27 mm), dat gaf een beeld van 3 stempels.
Voor dit beeld is daar dus nog en crop uit gemaakt.
Het beeld bestaat uit een stack van twee opnames, eentje voor de scherpe stempels en eentje voor de zachte achtergrond.
Tegenstelling scherp / onscherp

Elk jaar komen naar deze plek een groep lepelaars om te broeden. Het laatste jaar zijn ze best populair geworden, dus er komen vaak veel fotografen op af.
Dit nest met jonge lepelaars is vanaf een fietspad zichtbaar en er heeft dus geen verstoring plaatsgevonden. De vogels doen gewoon de hele dag hun eigen ding.
Als mama na 2 uur van afwezigheid dan weer terug is op het nest met wat eten is er ook tijd voor papa en mama samen.

Deze juveniel was druk aan het schreeuwen en bedelen om eten. Moeders liet het even afweten, die dacht ga jij zelf maar eens even lekker op stap.
De harde snavel vind ik wel een mooie tegenstelling met de zachte veertjes.
Nabewerking in NIK Silver Efex Pro.

De titel verwijst naar een tweeluik van dit mooie bloemetje.
Gefotografeerd in de duinen van het Kennemerland tijdens onze DDN fotowandeling naar het Kraansvlak.
Er stond een zeer straffe wind dus het viel nog niet mee om een rustige en scherpe foto te maken.
Toch vind ik zelf dat ik er wel in geslaagd ben en dan ook nog hetzelfde bloemetje op twee verschillende manieren, die ik graag met jullie wil delen
Ik pin mezelf niet graag vast op 1 stijl, vaak een zachte sfeer foto zoals de eerste variant, maar ik maak ook graag een uitstapje naar veel meer scherpte zoals dit beeld. Gefotografeerd in de zon met tegenlicht. In de nabewerking is de achtergrond donkerder gemaakt, voor een strakker en rustiger beeld.
Wat vind jij het mooist?

De titel verwijst naar een tweeluik van dit mooie bloemetje.
Gefotografeerd in de duinen van het Kennemerland tijdens onze DDN fotowandeling naar het Kraansvlak.
Er stond een zeer straffe wind dus het viel nog niet mee om een rustige en scherpe foto te maken.
Toch vind ik zelf dat ik er wel in geslaagd ben en dan ook nog hetzelfde bloemetje op twee verschillende manieren, die ik graag met jullie wil delen.
Ik pin mezelf niet graag vast op 1 stijl, vaak een zachte sfeer foto zoals deze, met een beperkte scherpte en gefotografeerd met zacht en gedeeltelijk tegenlicht. Soms veel strakker en met veel meer scherpte zoals variant 2.
Wat vind jij het mooist?

Dat MVB proberen is verslavend; net als ICM. Je blijft net zo lang proberen tot er iets moois ontstaat. Dit is de Japanse kornoelje in een MVB variant net na een regenbuitje tegen een heldere lucht.

Deze Japanse Kruiskwal is ongeveer 2 cm groot, Ik heb ze zowel in de Grevelingen en in het Veerse Meer gezien. Dit is een macro foto genomen. bij de Schutteplaat in het Veerse Meer.
Ze zitten meestal tussen het wier. Daardoor zijn zij wat lastiger te fotograferen.
Ik kreeg de opmerking dat de onderrand wat wazig was, De kwal is wel doorzichtig maar bij de randen wat dikker, daardoor is het daar wat minder helder. Ze heten Japanse Kruiskwal, het is een exoot uit Japan . Maar het zijn mooie kwalletjes. De groene vlekjes langs de rand lijken licht te geven. De tentakeltjes zijn in verhouding wat dik. Van het roodwier weet ik de naam niet. Het stukje dat onderaan vooruitsteek valt net buiten de scherpte.

Jong en oud en kijkend in tegengestelde richting zatten deze twee zwanen op het ijs in de sneeuw.

Deze Kroontjeswormen zijn heel klein met uitstaande tentakels zijn zij 2 cm groot. De Bloedrode plooimosdiertjes zijn een prachtige achter grond. Alles groeit op een steigerpaal onderwater in de Grevelingen. Het zijn allemaal exoten. Er zijn veel exoten in de Delta. Zij geven wel veel kleur aan het onderwaterleven.

Ik blijf het toch prachtige bloemen vinden, zeker als ik ze in Hig-Key kan vastleggen.
Tegenstelling: knop vrs vol in bloei.

De roodsnaveltok is 43 tot 46 cm lang. Deze tok is van boven bruinachtig zwart en de kop en de hals zijn bijna wit, waarbij opvalt dat het wit van de hals als een witte streep doorloopt tot op de rug. De staart lijkt van onder wit, maar de middelste staartpennen zijn zwart. De snavel is dofrood gekleurd, naar beneden gebogen en (voor een neushoornvogel) vrij smal. De ondersnavel wordt bij de basis donkerder tot zwart.
Hij heeft zijn naam te danken aan zijn roep, die klinkt als 'tok-tok'. Roodsnaveltokken kunnen uitstekend vliegen, maar vertoeven veel op de grond, waar ze hun kostje bij elkaar scharrelen. 
Hier zit hij lekker in het avondzonnetje tussen de stekels van een acacia boom.

Dahlia's zijn inmiddels weer hip en helemaal niet meer oubollig.
Zeker in een frisse HIgh Key setting.

Met een beetje fantasie kun je in deze wolk een gezicht zien...kijkend naar de zonsondergang.

Wat koelte op een warme dag leek me wel gepast.
Gemaakt bij de pier en het strand van Vorupør- Jutland - Denemarken. Te midden van het Nationaal Park Thy.
De golven waren daar lekker hoog.

Een suikerdiefje heeft niet voor niets deze naam, hij houdt namelijk enorm van het zoet uit bloemen.
Het voedsel bestaat voornamelijk uit nectar, en om deze te bereiken prikken ze een gaatje in de bloemkelk. De meeste vogels bestuiven tevens de bloem, maar deze niet, vandaar de naam 'dief'.
Het suikerdiefje wordt ook wel geelbuikje of Caribische pimpelmees genoemd. Het vogeltje heeft een donkere rug en een opvallende oogstreep en een geborstelde tong)
Daarnaast bezitten suikerdiefjes nog veel meer unieke eigenschappen. Zo zingen de meeste vogelsoorten om met elkaar te kunnen communiceren. Het gezang dat suikerdiefjes produceren, lijkt echter eerder op het geluid dat insecten maken! Bron: Beautiful Bonaire & Wikipedia)

Tja, ze blijven me toch boeien die delicate bosanemoontjes.
Gezien ik nog veel achterstallig uitzoek werk heb, was nu de map van dit voorjaar aan de beurt.
Gemaakt met een 50 mm Meyer Gorlitz Oreston met volle openen van F/1.8 en 20 mm tussen ring.

Mijn favoriete delicate zomer bloemetje.
Dit maal de roze variant, waar er dit jaar maar eentje van in de tuin stond.

Panorama van het Lauwersmeer (15 horizontale beelden) waarbij voor mij vooral de lucht de foto maakt. Je  ziet in de verte al de regen van de bui die ook op deze plek kort daarna zal losbarsten.

Ik heb tijdens de wandeling van de "Meet your Friends" genoten van alle fijne gesprekken onderweg, maar die mooie bomen - aangetast door de honigzwammen- kon ik net als vele anderen natuurlijk niet voorbij lopen. Tja... maar even "anders dan anders", een boom op een boom.
In zwart-wit, dat vond ik wel passend.

De 5e "meet your Friends" vriendendag was wat mij betreft een groot succes. Ik heb genoten van het enthousiasme, de fijne gesprekken en de blije gezichten van onze vrienden.
Tijdens de wandeling passeerde we veel mooie oude knotwilgen - mijn favorieten bomen.
Tja... die moesten er natuurlijk wel eventjes op met een Pep Ventosa in High Key.

Een prachtige majestueuze vogel die oooo zo snel voorbij scheert met zijn grote vleugels.

Altijd genieten van die machtige grote vleugels, zeker vlak voor ze landen.
Het ziet er altijd zo "traag" uit, maar dat is het zeker niet.

Een vlucht goudplevieren is van verre al te herkennen aan hun vlieggedrag. Prachtig in formatie, minstens zo spectaculair als een zwerm spreeuwen.

Canadese ganzen op een creatieve manier gefotografeerd met een langere sluitertijd.
Doel was de gracieuze vleugel bewegingen op een dynamische manier vast te leggen.

Ik vind ze zo ongelooflijk gracieus en oef..... wat kunnen ze snel vliegen en vooral duiken met die machtige grote vleugels.

Deze bloemetjes zie je op het moment weer veel, echte lente bloeiers.

De spanwijdte van een knobbelzwaan kan wel 2.40 meter bedragen. Bij de landing is dit goed te zien. Met dank voor de tips van de moderatoren een verbeterde versie ingestuurd

Lepelaar in de vlucht.
Blijft machtig om te zien zo vlak boven je hoofd.