Een dubbele belichting die het resultaat is van de workshop "Create a new World" van Deel de Natuur gegeven door Brigitte van Krimpen.
Na eerst maar eens de basis goed op orde te hebben - veel oefenen tijdens de workshop - maar eens voorzichtig de eerste stappen zetten van zelf wat creeeren.
In dit geval een dubbele opname met een tak kastanjebladeren als uitgangspunt.
De grutto hield alles goed in de gaten om op tijd alarm te slaan als er gevaar dreigde.
Recent ben ik een midweek naar de Marker Wadden geweest en heb daar ondanks de kou fantastische dagen gehad en genoten van de vele vogels. Deze foto maakte ik de eerste avond, na een paar stevige buien klaarde het op, verscheen er een prachtige regenboog met daarna nog een half uurtje heel mooi licht en toen kon ik deze twee visdiefjes fotograferen.
De foto is stevig gecropt, hetgeen natuurlijk ten koste gaat van de kwaliteit, maar moment, licht en sfeer maken dat voor mij ruimschoots goed.
‘s Morgens zag ik een bladluis hangen aan één enkele draad van een spinnenweb, als een stuk wasgoed aan de lijn. Het waaide te hard voor een goede foto. Eind van de middag was de wind wat gaan liggen en ging ik opnieuw kijken. De bladluis hing er nog steeds en leefde nog, maar nu kleefden er kleine witte “stofjes” aan. Eerst was ik teleurgesteld, maar toen ik nog eens goed door de macrolens keek, zag ik dat de stofjes bewogen, en dat het baby bladluisjes waren. Toen besefte ik dat moeder intussen, hangend in de lucht, was bevallen. De kleintjes konden net als zij nergens heen. Een microdrama, dat ik nooit eerder heb gezien. De titel is mede geïnspireerd op de hartvorm van de vleugels. De kleuren in de vleugels ontstaan door het flitsen.
Komend vanuit Sigri, net voordat we de afdaling naar Eressos zouden beginnen, zagen we deze Rotsklever op een rots zitten. Vanuit de auto gefotografeerd. Omdat er een lelijke dikke paal rechts van het rotsblok stond, voor deze uitsnede gekozen.
Een grote groep zat op de stenen van de pier. Als er een wat hogere golf kwam vlogen de vogels die op de rand zaten even omhoog.
De achtergrond helemaal niet bewerkt. Alleen de vogel geselecteerd, minimaal verscherpt en iets opgelicht. Verder natuurlijk een uitsnede.
In 2021 broedden er gekraagde roodstaarten in deze brievenbus. Dit jaar hebben de pimpelmezen de brievenbus geclaimd.
De ouders hebben het er druk mee. Daarnaast moeten ze ook nog opletten niet tegen mensen en de twee, soms drie honden op te vliegen, of een landrover te ontwijken die pal voor de deur geparkeerd stond! Bijna alle vliegbeelden waren mislukt, maar met deze foto ben ik heel blij.
Lichtomstandigheden waren moeilijk omdat er weinig licht door de enorm hoge lindes heen komt. Daarmee maak ik het mezelf moeilijk met de 600 mm (mijn enige prime lens).
Na de steenuilen in juni ga ik daarom de waterkant maar eens opzoeken: lagere ISO, en hogere sluitertijden!
Desondanks waren het leerzame uurtjes en kon ik veel experimenteren!
Met een gevangen visje slaat de ijsvogel de vleugels uit en werkt zich uit het water. Gemaakt tijdens de fotodag special IJsvogels en meer vorig jaar.
Ik ben een echte zee liefhebber en het gebied in noord spanje was dat ook een heerlijk speelterrein voor mij.
Weer een zeer leerzame workshop "Create a new World" van Brigitte met meerdere super interessante onderdelen. Een hele fijne ochtend in het mooie Delftse Hout doorgebracht met voor mij wel hele lastige -technische- uitdagingen.
Dit is een meervoudige opname in de camera van hangende boomtakken met de lucht als achtergrond.
Tijdens de inspirerende workshop dit beeld gemaakt van negen foto's over elkaar. Wat een prachtige bomen staan er in het Delftse Hout om deze creatieve fotografie op los te laten. De workhop was gezellig, inspirerend en leerzaam.
We hadden tijdens de fotodag werk aan de groeneweg wel heel veel geluk met deze prachtige weersomstandigheden...alle deelnemers waren er zeer blij mee en dan ook naar hartenlust kunnen fotograferen.
De citroenzanger broedt in natte loofbossen en beboste moerassen in zuidoostelijk Canada en het oosten van de VS. Overwinteren doet hij in mangroven in de Cariben, Centraal Amerika en noordelijk Zuid-Amerika. Tijdens het broedseizoen voedt deze uiterst beweeglijke vogel zich met insecten en spinnen, daarbuiten is hij minder kieskeurig en verorbert hij ook zaden, fruit en vooral nectar. Deze foto is gemaakt in één van de grootste (en donkere) moerasbossen van Cuba bij een kolibrie feeder.
Foto 2025-09-20; Canon EOS R6 + Canon RF 100-500mm. + RF1.4 ext. @ 700mm.; 1/2500 sec.; f/10; ISO-25600.
Een traditie voor de blauwborsten, en voor mij. Wanneer ik in april in noordoost Groningen ben dan toch even de koolzaadvelden aandoen om te kijken of ik Blauwborstjes (en andere vogels) tegen kom. Ik had nu geluk, in het eerste veldje was het raak, er zaten een paar blauwborsten dichtbij de rand en de zon zat mooi achter wat sluierwolken.
Zeven uur in een mini hutje tot donker maar gelukkig kwam deze Bruine beer mij eerder opzoeken zodat ik nog een aardige foto kon maken in het bos.
Snuffelend langs de boom todat hij rechtop ging staan, een geweldig moment.
Tijdens de workshop kwam ook de 'Caleidoscoop' aan de orde. Net als bij de eerdere experimenten betekende dit vooral: de controle over de exacte registratie volledig loslaten. Het resultaat is een abstract samenspel van licht en lijnen, al voel ik dat er nog heel wat oefening nodig is om deze techniek echt in de vingers te krijgen.
Toch heeft de meervoudige belichting me geraakt. Ik ben van plan hier veel verder mee te gaan experimenteren, waarbij mijn focus vermoedelijk zal liggen op de 'Pep Ventosa'-stijl.
Close-up van een meikever, genomen vlak voor het moment van wegvliegen. Ik wilde een wat meer grafisch en abstract beeld creëren door te focussen op de details en texturen. Op het moment van afdrukken wilde de kever net wegvliegen, maar dit lukte niet direct, waardoor de dekschilden wat open bleven staan. Met macrolens en tussenringen lukte het om dit beeld te maken zonder het dier te verstoren. De glanzende roodbruine dekschilden, die wel pantsers lijken, gaan opzij als velours gordijnen in een theater en onthullen zachte haren en de tere, nog opgevouwen vleugels. Derhalve leek het me wel iets voor het maandthema. Foto gemaakt in de tuin en iets bijgesneden voor de compositie.
Het zelfde idee en dezelfde boom als die van mijn vorige upload, gemaakt tijdens de workshop "Create a new World" met een andere achtergrond een andere overvloeimodus en moeten spelen met de belichting om zowel de boom als het schors mooi te kunnen mixen. En ik kwam er wel achter dat thuis alles er anders uit ziet als op mijn live view.
De zwaan lag mooi in het licht, maar tegen een een donker hoekje zijn veren te poetsen. Ondertussen genoot ik van het geluid van een zestal oeverlopers die de bovenkant mijn schuiltent als zitplaats hadden gekozen en zeker 10 minuten bleven zitten.
Onwetendheid schept soms mooie dingen. Bij een bezoek aan deze local patch op dat uur kan ik doorgaans in mijn eentje genieten van de zonsopkomst. Maar niet deze dag...
DDN-ers genoten er hun fotodag, een fenomeen dat ik als nieuweling op dit platform tot dan toe niet kende. Ik kwam voor het vastleggen van de dodaarsjes maar dat wilde deze ochtend niet lukken. In plaats daarvan kreeg ik een aantal leuke ontmoetingen met enthousiaste fotografen. En voor Cor: bij leven en welzijn ben ik er volgend jaar 'echt' bij!
Foto 2026-04-17 06.52; Canon EOS R6 + Canon EF-S 18-200mm. @ 60mm.; 1/200 sec.; f/14; ISO-200.
Deze foto is een echte toevalstreffer. Nadien nog vaak geprobeerd te evenaren maar dit is helaas nooit meer gelukt. Op de foto zie je goed het patroon van vliegen met vleugels wat de foto een elegante uitstraling geeft. Instellingen waren: 1 sec, F11 en ISO 200.
deze weidebeekjuffers vliegen zeer snel, ik heb deze opname kunnen
maken door te focussen op een bepaald punt, want weidebeekjuffers
vliegen weg, maar komen steeds weer op dezelfde plek terug.
ik heb een hele serie van deze weidebeekjuffer gemaakt en er zat er maar 1 bruikbare tussen.
de iso van deze opname is hoog, ik heb deze foto bewerkt in een
speciaal anti- ruis progamma en zie hier het resultaat.
De bijenwerksters verzamelen nectar en stuifmeel en dat wordt naar hun volk gebracht. De honingbij wordt ook gewaardeerd vanwege de rol als bestuiver.
