Het werd toch nog een kleurrijke paarse lucht tijdens de zonsopkomst bij een bloeiende heide omdat het daar niet naar uitzag en ik daarom niet op rekende. Een mooie verrassing.

Op de workshop op de Tulperij waren ook zomer bloemen, waaronder mooie cosmeas. Die lenen zich heel goed voor high key. Vooral met het bewolkte weer van vorige week.

In de vroege ochtend kwam hij heel even tevoorschijn, liep een klein stukje langs het riet en verdween weer.
Daarna liet hij zich de hele dag niet meer zien. Helaas.

Op zoek naar een bosanemoon met een wat andere achtergrond vond ik deze bosanemoon aan de rand van de sloot. Op zoek naar bokeh door de glinstering in het water moest ik me in een paar bochten wringen met dit als resultaat. Ik heb wat gespeeld met de witbalans en de foto achteraf iets gecropt.

f 6.3
ISO 100
1-500 sec
150 mm

De roodsnaveltok is 43 tot 46 cm lang. Deze tok is van boven bruinachtig zwart en de kop en de hals zijn bijna wit, waarbij opvalt dat het wit van de hals als een witte streep doorloopt tot op de rug. De staart lijkt van onder wit, maar de middelste staartpennen zijn zwart. De snavel is dofrood gekleurd, naar beneden gebogen en (voor een neushoornvogel) vrij smal. De ondersnavel wordt bij de basis donkerder tot zwart.
Hij heeft zijn naam te danken aan zijn roep, die klinkt als 'tok-tok'. Roodsnaveltokken kunnen uitstekend vliegen, maar vertoeven veel op de grond, waar ze hun kostje bij elkaar scharrelen. 
Hier zit hij lekker in het avondzonnetje tussen de stekels van een acacia boom.

Dinsdag een zeer leerzame en inspirerende workshop gehad gegeven door Brigitte met als thema "Dazzling dahlia's". En oogverblindend waren ze ook zoals deze. Pas toen ik thuis op de grote scherm ging kijken zag ik de kleine larve van de gaasvlieg of goudoogje. Het zijn ware roofmachines die de bloemen vrij van bladluizen en ander ongedierte vrij houden. 
Ben benieuwd wie hem ontdekt.

Na een prachtige zonsopkomst was er ook nog mooi goudkleurig licht. Er is nog een vleugje mist, het water dampt nog een beetje en geeft een bijna feeëriek sfeertje.
De pluisjes en webjes geven duidelijk aan dat er volop vocht in de lucht is. De foto in de nabewerking geen ruisonderdrukking gegeven om de sfeer te behouden.

Deze rotsen vind ik zo fotogeniek en wilde ik ook graag met de voorgrond fotograferen. Omdat het waaide heb ik 1 opname voor de voorgrond gemaakt en 1 van de zee. Deze opnames heb ik in pp samen geblend.

Moest die avond nog even terug voor klein onderhoud.
Naderhand nog één uurtje in de Kiekkast gezeten.
De natuur gaf mij dit cadeau.

Wat is heerlijker om vroeg op te staan en te genieten van de heide die gehuld is een waas van mist. Het heeft iets magisch.

Abstracte foto van een Pauwenveer.
Foto gemaakt met de Super Takumar cm met flits
en diffuser op diafragma f 2.0

Galathea kreeften zie je, naast de Oosterschelde, vooral veel in Kroatie in de spleten en holen in de rotswanden. Schuw zijn ze, deze bleef even zitten.

Het was een ochtend waarbij de libellen reflecteerden tussen het ven dankzij hun bedauwde vleugels. De meervoudige belichting gaf me de kans om de omliggende vegetatie mee te nemen, het gaat hier om twee foto's samengevoegd in de camera. Bij de afwerking koos ik een profiel waarbij het paars wat meer geaccentueerd wordt.

Misschien te donker bewerkt. De sluiter werkt te traag (bij het objectief en de automatische scherpte stelling en het al bewegend zoeken naar een plek en moment) om precies de compositie uit te mikken. 105mm F14 1/65sec ISO100 Exp -4

Augustus 2025 in de vroege ochtend op pad om de zon op te zien komen op de heide.
Hopelijk kan ik dit jaar weer foto's maken bij dit ven, maar door de droogte twijfel ik of er nog water over is en of er ook zoveel varens zullen staan.
De varens geven een prachtige kleur en sfeer tussen de heide.

Een heideblauwtje in een dromerige omgeving, omringt door vele tinten paars van de Struik- en Dophei.

Klein koolwitje op zoek naar paars en dan komt deze bloeiende tuinradijs goed van pas.

Een eenzame boom op de zandverstuiving. De opname is in high key en zwart-wit omdat er een staalblauwe lucht en geen bewolking was en dat leek mij zo interessant. Nu komt de vorm van de boom beter tot zijn recht.

Op weg met de boot naar het eiland Lunga een korte tussenstop op eiland Staffa. De basaltblokken liggen glooiend alsof het grasvelden zijn. De grafische vormen vielen me op en het leek me duidelijk dat de woeste zee hier veel invloed op had en heeft gehad.

Uit wikipedia: De naam Staffa komt van het Noors voor staf, kolom of pilaar. Het eiland Staffa is bekend om zijn basaltgrotten. Het eiland is slechts 200 bij 600 meter groot (12 hectare), en is sinds het begin van de 19e eeuw onbewoond. De grootste grot is Fingal's Cave. Het boek De wonderstraal van de Franse schrijver Jules Verne speelt zich op Staffa af.

Dit is mijn eerste upload op de website. Ik fotografeer inmiddels zo’n drie jaar, voornamelijk natuur en wildlife. Daarbij gebruik ik meestal telelenzen, maar sinds dit jaar ben ik me wat meer gaan richten op vlinders.

Deze foto van het Icarusblauwtje is gemaakt met een macrolens. Dat is voor mij weer een andere manier van fotograferen. Ik probeer de vlinders ook wat meer ruimte in het beeld te geven. Ook dat is nog nieuw voor mij, maar ik vind het een leuke afwisseling.

Deze foto is gemaakt in het warme licht van de avond, waardoor het Icarusblauwtje mooi wordt omgeven door een gouden sfeer.

Doet ie... of doet ie het niet?
Springt deze Boomkikker naar een andere tak ja of nee?
Ik kan je laten weten dat hij niet gesprongen heeft, maar zich omgedraaid en weer in zijn vaste veel voorkomende houding op de tak is gaan zitten.
Pootjes onder zijn lijfje getrokken en weer lekker verder slapen.
Gelukkig heb ik deze houding net even vast kunnen leggen.

In juli met een vaartocht vanuit Schipluiden mee geweest georganiseerd door Natuurmonumenten. Dit moment is net voordat de boot arriveert om 5.45 uur. Een prachtige ochtend met nevel wat sprookjesachtig was en dat met de aanpassing van de witbalans versterkt wordt. 
BTW ik kan jullie deze tocht van harte aanbevelen.

Tekst van Chat GPT: Een nieuwe dag ontwaakt langzaam in een zee van paarse tinten. De stilte van de ochtend, het eerste licht aan de horizon… een belofte dat elke dag opnieuw mag beginnen

Een paar weken geleden vloog alleen de glasvleugelpijlstaart vlinder rond en gisteren, tot mijn grote vreugde, zag ik de kolibrievlinder die mij de gelegenheid gaf deze foto in de vlucht te maken.

Ik heb de foto nu grondig nagezien, daarom probeer ik hem nog maar eens te posten, ik zou mijn sensor moeten laten kuisen.

Heerlijk ontwaken op vakantie met een uitzicht als deze,

Een al wat versleten exemplaar van de vuur libel

De zonbrand, de hitte is voor deze Bloedrode heidelibel ook een beetje te machtig, dat kun je zien aan zijn paalhouding of wel obelisk-houding genoemd die hij aanneemt om oververhitting te weren.

Deze jonge IJsvogels heeft geen enkele moeite met deze toch flinke vis.

Aanvulling bij mijn vorige upload, doordat de knotwilg waarin ze voorheen huisden het begaf zijn deze steenuiltjes laat tot broeden gekomen waardoor de jongen momenteel nog niet uitgevlogen zijn, eigenlijk niet zo uitzonderlijk bij dit koppel, 2 jaar geleden kwamen de jongen ook pas in augustus te voorschijn.
Vanuit schuiltentje.

Zo af en toe komt er een om de hoek gluren of het veilig genoeg is bij het water.
Hoor ze al zonder dat ik ze zie. Elke specht wie naar beneden komt herken ik door het gekras van de poten als ze zich laten zakken.
Hierdoor ben ik ze vaak een slag voor. Gebruik dan de stille modus. Vooral de Zwarte, Middelste en Groene Specht zijn behoorlijk schuw in het bos.

Deze rood/gele bloemen zijn niet alleen een lust voor het oog maar ook een druk bezochte plek voor de Bijen...veelvuldig zaten ze er op.