Dit stoere sneeuwklokje laat zijn hoofd niet hangen.

Abstracte afbeelding van de Noordzee met texturen en lichtstrepen die er voor mij uitzien als galaxy. Misschien iemand ziet iets anders. Dit is een compositie van zes foto's: drie onscherpe ICM-opnamen uit de camera, en drie scherpe opnamen. Daarna heb ik op de computer meerdere belichtingen toegepast met behulp van verschillende lagen om deze afbeelding te creëren. De kleuren zijn naar mijn smaak aangepast.

De hazen liepen ook mooi achter elkaar op het heuveltje, blijft altijd intrigerend om te zien die paringsrituelen recht gezet en naverscherpt

Afgelopen zaterdag was er een heerlijk ochtend zonnetje. Toen deze foto gemaakt van een Canadese gans aan de waterkant. Met dubbele belichting deze foto gecombineerd met het gouden ochtendlicht op het water.

De Rosette nevel in het sterrenbeeld Eenhoorn is een wolk van (voornamelijk) waterstof die wordt verlicht door de jonge sterren in het midden. In de kleine donkere neveltjes worden nieuwe sterren geboren. 206 opnamen, in totaal 7,5 uur belicht over twee nachten.

Een sneeuwklokje in de tuin met op de achtergrond een haagbeuk geeft een mooie warme kleur.

Altijd leuk om langs het strand naar zandstructuren te zoeken.

Als je een hele nacht in een hut zit om de Kerkuil te fotograferen die af en toe binnenvliegt ben ik gaan spelen met sluitertijden. Spannend wat er dan uit je camera komt en daar heb ik wel van genoten.

Een blad van de gele lis bij de vijver was tijdens de groei blijkbaar in de verdrukking gekomen en als een harmonica in elkaar geschoven. Over een lengte van zo’n 15 cm vertoonde het blad deze wonderlijke plooien. Met de macrolens een detail opname van gemaakt. Ik had associaties met een monster, een olifant en een rotsformatie. Ben benieuwd wat jullie erin zien. Foto omgezet naar zwart-wit voor een meer abstract beeld. De diverse kleine beschadigingen op het blad heb ik maar zo gelaten.

Meestal groeien ze in groepjes maar deze twee oudjes dachten er anders over. Geen uitsnede.

Allerlei patronen ontstaan in het zand als de zee zich terugtrekt bij eb. Gezien op het strand van Luskentyre Beach op het eiland Lewis and Harris van Schotland.

Het spel van licht tussen de zandlagen. Deze afbeelding is een compositie van twee foto's. Dan heb ik op de computer meervoudige belichtingen toegepast met behulp van verschillende lagen om deze afbeelding te creëren. De kleuren zijn aangepast naar zwart en goud.

Een eenzame berk staat als stille wachter langs een zandpad dat langzaam oplost in de mist. Rijp bedekt de heide en dempt elke kleur, waardoor een zacht palet van pasteltinten ontstaat. De dichte nevel verkleint de wereld tot alleen dit moment, waarin richting en afstand hun betekenis verliezen. De scène ademt rust, verstilling en de belofte van een landschap dat zich slechts langzaam prijsgeeft.

Boomstam versierd met zijn eigen takken met gebruik van dubbele belichting

Genoten om in de winter een reis naar de Lofoten te mogen maken. In de morgen als de nevel over het water valt en het licht meewerkt.

Dat een fazant kraait heeft verschillende redenen :territorium verdedigen, vrouwtje lokken en dominatie vertonen en dat de fazanten in de duinen van Texel dat veelvuldig deden gaf mij de gelegenheid om daar (heel veel ) foto`s van te maken o.a. deze met tegenlicht van de ondergaande zon.

Zwart-wit fotografie vond ik altijd al leuk om te doen. Maar om een aansprekende foto te maken bleef lastig. Door de workshop Back to black te volgen begon ik te begrijpen waar het ontbrak bij mij. Door de duidelijke uitleg door Brigitte ter plekke en de webinar nabewerking werd het me steeds duidelijker. De weersomstandigheden waren perfect deze dag en zal het zeker meer gaan doen.

Deze foto is genomen met op de voorgrond een struik gekleurd door herfstbladeren. Wilde het standpunt eigenlijk iets lager hebben, maar op dat moment had ik lichamelijke beperkingen, waardoor ik niet zelf niet lager kon. Dus moest ik het hiermee doen. Het water voor de spiegeling werd helaas regelmatig in beweging gebracht, maar de spiegeling komt toch nog wel voldoende tot zijn recht naar mijn idee.

Elke dag kwam er in Kenia wel wat bijzonders op ons pad. Op deze dag reden we al terug naar de lodge toen we een familie Gevlekte hyena's met prooi zagen, de ongelukkig was een jonge Topi (Antilopensoort). Hier twee jonge hyena's aan de avondmaaltijd. De zon was al onder, dus de iso steeg naar 6400, gelukkig nog goed te doen.

Door mini lichtjes te gebruiken in de achtergrond kon ik een fijn lentegevoel bekomen bij de sneeuwklokjes.

Tijdens een fantastische reis in het hoge noorden tussen rotsen met overal bevroren plassen kwam deze foto kwam tot stand. Door de scheuren in het ijs waren fantastische vormen zichtbaar. De rosten en korstmossen onder het ijs vormde een mooi contrast met deze scheuren en bubbels. In de nabewerking heb ik de foto bijgesneden, de balans en exposure aangepast. Door de blauwe tint ontstaat er een schilderachtig beeld wat me doet denken aan de sterrenhemels van Vincent van Gogh.

Deze foto maakte ik in de Crezéepolder in de omgeving van Ridderkerk. Het was een winderige dag, vandaar deze titel. De combinatie van bewegend riet, dreigende lucht ( het bleef warempel droog) met de brug die daar bovenuit piept vond ik mooi. Om deze beweging goed in beeld te krijgen heb ik een iets langere sluitertijd gebruikt . Maar de exacte gegevens zijn niet zichtbaar, doordat ik een Babylens ( Velvet 60 mm) gebruikte.

In de tuin doet deze merel zich tegoed aan het uitgesteld voedsel wat pas in de winter zachter wordt en daardoor beter eetbaar. Door de sneeuw wordt het contrast tussen de merel en het sneeuw extra benadrukt.

Deze vos werd in Noorwegen door de universiteit onderzocht naar het verloop op aanwezige ziekten en kwam achteraf nog te dienen als aas voor roofvogels. Er waren vorige week meerdere dagen waarbij de temperatuur zakte tot -30 waardoor het berenkoud werd in de schuilhutten.

In een sloot werd vanuit een overloop, water van een plasje ingelaten er kwam een soort kalkachtige brij mee. Ik vondt de vormen wel mooi maar pas thuis zag ik de Alien erin.

Bij de Kop van Schouwen, in de Verklikkerduinen, lopen deze witte koeien te grazen om het landschap open te houden en biodiversiteit te versterken.

Na het smelten van de sneeuw zag ik kwel water met figuren wat mij enthousiast maakte. Thuis zag ik na een uitsnede deze bomen ontstaan.

Reflecties in plassen op ondergelopen parkeerplaats. Opname is 180° gedraaid. Beeld is aangepast nav feedback eerste upload, waarvoor dank.

Een besneeuwd strand met een eenzame wandelaar. Nabewerkt in een eenvoudige, minimalistische en klassieke zwart-witstijl.

Schuimbelletjes op het strand, ze blijven me intrigeren, zeker met van die leuke vormen. Deze is voor mij een danseres.