Laten we even afkoelen met deze koude, besneeuwde afbeelding. Ik weet niet hoe het met anderen zit, maar ik houd niet van de hitte, dus ik kijk echt uit naar koelere dagen =)

Laatst een weekend de Duitse en Belgische Eifel bezocht met fotovrienden.
Naast veel gezelligheid en korte nachten, ook wat foto's kunnen maken.

Ik heb me prima kunnen vermaken aan de Spaanse kust. Ook heb ik hierbij een keer de 24-105 mm gebruikt om dit mooi te isoleren. De opname zelf gaf al weinig horizon op die dag en het geeft een mooi effect samen met de sluitertijd.

Bij een ICM heeft het de voorkeur dat die fel witte streepjes er niet op staan heb ik begrepen. Maar wat als je die nou 'ns bewust opzoekt? Dit is een vijgenblad waarvan het randje door de lage zon wordt verlicht. Ik verwachtte bij een ICM heel veel van die hinderlijke witte streepjes. In plaats daarvan zie ik dat die streepjes nu mooi gekleurd zijn en het blad laten omkrullen in een vloeiende beweging. Het beeld heb ik 90 graden gedraaid zodat het lijnenspel beter uitkwam.

Een heldere, compacte natuurstudie: de besnorde schuimbeestjesdoder staat trefzeker op de bloem van de vliegenorchis, fraai afgezet tegen een egaal groene, rustige achtergrond die het subtiele tafereel mooi laat spreken.

We stonden te kijken naar de kolonie Kleine Alken, toen we deze Poolvos aan zagen komen. Hij kwam onze richting uit en stak vlak voor ons de weg over. Hij stond even stil om naar ons te kijken en even te ruiken, om daarna door te lopen. Even later toen we op de berghelling zaten, kwam hij nog een keer naar ons toe lopen.

Afgelopen vrijdag een prachtig natuurspektakel boven de polders van Arnemuiden. Een shelfcloud trok met een ongelooflijke snelheid voorbij.
Niet geheel zonder risico met de drone gaan vliegen, en het volgende beeld kunnen maken.

Nadat de jongen van twee muizen en een vogel (geen idee wat het was) waren voorzien en in de steenuilkast lagen uit te buiken, was het tijd voor voor een momentje voor mama of papa steenuil zelf. Een heerlijk zandbad. De uil genoot er echt van.

Maar er was één probleem: ze lag achter mijn tent! De eerste keer toen ik de tent wilde draaien schrok ze/ hij en vloog naar een paal. Tot mijn verbazing nam de uil vervolgens weer een zandbad. Dit keer heb ik de tent heel voorzichtig gedraaid en ze/hij bleef ongestoord badderen.

Niet alleen de steenuil genoot!

Tijdens onze fietstocht in Puglia zag ik deze schoonheid al in m'n ooghoek. Snelle stop, fietstas open , rugzak eruit , macrolens op de camera en een half uurtje zoet met deze vlinder die zich gewillig van haar (zijn?)mooiste kant liet zien!
Fujifilm XT5, Macro 80mm
Iso':320
F;6,4
S:1/640

In tegenstelling tot de steenuil heeft de ruigpootuil een meer nachtelijke levenswijze, deze periode is er in het noorden genoeg licht om het tot een goed einde te brengen.

Niets vermoedend zit de metaalvlinder uitkijkend over zijn koninkrijk. Hij heeft geen flauw idee van het dreigend gevaar.

De juveniel was zich van geen kwaad bewust dat iemand hem in het vizier had.
Deze moet nog heel veel leren want ze zijn als ze ouder worden behoorlijk schuw.

Langzaam klom de groene snuitkever naar boven om uiteindelijk de pootjes bij elkaar te doen en op te vliegen. Maar eenmaal bovenaan vond deze plant het wel genoeg; het blaadje werd topzwaar en de kever viel weer naar beneden. Timing is alles...
2e upload ivm te scherpe en overbelichte kop van de kever; aan de kop alleen had ik overigens niets gewijzigd. Ik denk dat bij het openen de ruisonderdrukking te hoog stond in combinatie met daarna het hele beeld oplichten. Is dat mogelijk? Zo ja, dan weet ik dat ik dat niet meer moet doen. En opletten bij de ruisonderdrukking; op eoa manier stond die ineens op 50.

In het Panbos bij Katwijk zijn nog restanten te zien van de Atlantikwall. Op dit beton zijn allerlei patronen te zien, volgens mij veroorzaak door schimmels. Dit vind ik prachtige patronen, en d.m.v. dubbele belichting in mijn camera heb ik een dergelijk patroon gecombineerd met een bloem.
In de nabewerking ( Photoshop) heb ik het totale beeld gekleurd.

Een diepe buiging voor Brigitte en Loes die weer een geweldige Meet your friends bij het landgoed Over-Heicop hebben georganiseerd. Het is een mooie gelegenheid om elkaar beter te leren kennen en net als de andere jaren was het ook dit weer op een prachtige locatie. Zelf gaven ze inspirerende lezingen over Kenia (Loes) en creatieve fotografie (Brigitte). Dit inspireerde mij zo dat ik mijn camera weer eens op een paar stops overbelicht heb gezet en lekker gespeeld heb met high key. Er waren genoeg prachtige wilgen om mee te oefenen. Dank Brigitte en Loes voor deze mooie dag!

In de kruidenrijke weide ziet de vorstelijke Juveniele Grutto een heerlijke prooi zitten ...

Deze heb ik gefotografeerd in de Orchideeëntuin in het Gerendal, vlak bij Valkenburg ZL. Deze staat vrij dicht bij het pad waar de mensen mogen lopen zodat er geen grassprieten er voor zaten, de bloem stond ook in de schaduw maar het zonlicht ze je nog wel een beetje in de achtergrond. 
Voor de liefhebbers, de tuin is nog tot 15 juni open van 10.00 tot 16.00. Er bloeit nog genoeg en zeker niet alleen orchissen.

Tijdens een flinke bui staat dit edelhert rustig op het veld en kijkt (gelukkig voor mij) even op van het grazen. Het bastgewei is al flink gegroeid. In juli zal het vegen beginnen.

In een poging om wind en beweging uit te beelden, is deze foto ontstaan. Een grafisch beeld dat voor mij weergeeft dat er kracht in beweging zit. Tijdens de nabewerking heb ik de foto bijgesneden, de balans aangepast en omgezet naar zwart-wit.

Deze klaproos stond daar mooi groot tussen al die andere bloemen. Vandaag mijn cd'tje nog eens gebruikt om een speciaal effect te bekomen.

Ik heb geprobeerd een sprookjesachtig beeld te maken van het Kruipend Zenegroen in de tuin. Voor een extra laag standpunt heb ik mijn camera op een rijstzak gelegd. Ook heb ik gebruik gemaakt van een afstandsbediening, zaklampje en een plantenspuit. Ik heb de sluitertijd op 800 gezet om de druppels mooi rond te krijgen. Vervolgens heb ik de camera ingesteld op burstmodus en iets onderbelicht. Het lampje heb ik schuin achter de bloem gelegd, buiten het beeld van de camera. Vervolgens in mijn ene hand de afstandsbediening en in mijn andere hand de plantenspuit. Tijdens het afdrukken spoot ik het water tussen bloem en lampje. Achteraf uitzoeken op welke foto's de druppels het mooist staan.

Vorig jaar fotografeerde ik speenkruid. Ik plaatste het bloemetje in de schaduw, waardoor er een contrast ontstond tussen het bloemetje en de achtergrond.

Een van mijn favoriete bloemetjes, bloeide volop in het Arboretum. Genomen met de Helios lens.

Ik wou even gaan kijken naar de mooie structuur van de sierui in bloei toen ik tot mijn verrassing daar een kleine jager tussen vond. De individuele bloemblaadjes zijn slechts een centimeter groot, zo kan je de grootte een beetje inschatten van dit kameleonspinnetje.

Sinds kort volg ik een koppel steenuilen weer bij mij in de buurt. 
Vorige week toen het twee maal boven de dertig graden was, zag ik drie jongen laveloos en snakkend naar lucht uit de kast hangen. Ik hoopte dat ze het zouden halen.

Ik weet nu in ieder geval dat er in ieder geval nog één jong is, hopelijk hebben de andere jongen het ook gered, vooralsnog heb ik daar geen zicht op.
Vandaag veel regen en één van de ouders besloot de regen dan ook een lekkere verfrissende douche te nemen.
Dat leverde leuke beelden op (en ook veel natte spullen!)

Uitsnede/crop

Bij het zien van de pyamaschildwants moet ik direct denken aan het liedje "wakker worden" van Jochem Myer.

The stony beach at Kilve, Bristol Channel, met droog wier op de stenen samen gevoegd met een gekleurd steenachtig pad met overvloeimodus zijn de basis voor dit beeld.

Een wolf met schurft lijdt aan een ernstige, besmettelijke huidziekte veroorzaakt door mijten. Het dier krijgt kale plekken, korsten en hevige jeuk. In het wild worden wolven met rust gelaten, omdat ingrijpen vaak voor dodelijke stress zorgt. Ondanks de jeuk en sterk verzwakte indruk keek hij/zij dwars door mij heen.

Een dubbele belichting die het resultaat is van de workshop "Create a new World" van Deel de Natuur gegeven door Brigitte van Krimpen.
Na eerst maar eens de basis goed op orde te hebben - veel oefenen tijdens de workshop - maar eens voorzichtig de eerste stappen zetten van zelf wat creeeren.
In dit geval een dubbele opname met een tak kastanjebladeren als uitgangspunt.

De grutto hield alles goed in de gaten om op tijd alarm te slaan als er gevaar dreigde.