Zulke grote groepen flamingo's zijn vaak een enorme chaos, d.m.v. ICM met een lichte beweging heb ik geprobeerd die chaos weer te geven maar er tegelijkertijd een beetje rust in te brengen. Omgezet naar zwart/wit en een kleine kleurnuance aangebracht, Nog wit genoeg voor het thema van de maand?

Tegen zonsondergang trok de kudde olifanten van de moerassen, waar ze foerageren, terug naar de bergen waar ze overnachten.

De leeuw werd net wakker en toen hij zich oprichtte bleek hij helemaal vol met vliegen en poep te zitten, 'Dirty old man' . Uiteraard fotografeer je tijdens een safari vanuit een jeep en kun je geen laag standpunt innemen, maar wanneer ik genoeg tijd had was dat op te lossen door de camera buitenboord aan de monopod te hangen, schermpje uitklappen, en draadontspanner eraan, prima oplossing, maar ik vond het niet gemakkelijk, op afstand is het lastig om op het schermpje goed te zien wat je doet.

Een ontmoeting tussen twee Savanneolifanten die elkaar vriendelijk begroeten? Dat gevoel roept de foto bij mij op, maar het was juist een moment tijdens een flinke aanvaring, Ze bleven maar doorgaan, totdat er een derde olifant luid trompetterend kwam aanrennen om de twee oproerkraaiers te laten stoppen, waardoor de rust in de kudde terugkeerde. Zo mooi om dat allemaal mee te mogen maken.

Even wat warme kleuren tussen alle mooie winterse, witte en koude beelden. Kort na zonsopkomst streek het warme ochtendlicht over de enorme hoeveelheid flamingo's die net begonnen te ontwaken. Hier een deel van de grote groep. Normaal zou ik geen poten aansnijden, maar hier vond ik dat veel beter in de compositie passen.

Bij mij aan de kust helaas nauwelijks sneeuw, het kleine beetje dat er lag is gisteren helemaal weg geregend. Geen winterfoto's dus maar weer een plaatje uit Kenia. Machtig mooi om een luipaard in het echt te zien! Dit portret kon ik echt niet zo close maken, maar in een krappe uitsnede vond ik de foto veel mooier en pakkender.

We gingen in Kenia alle dagen vroeg op pad om ruim vóór zonsopgang in het veld te zijn, en dan natuurlijk hopen op mooie lichtomstandigheden. Nou, die hadden we deze ochtend in Ol Pejeta wel!

Na een namiddag en avond met veel regen waren de velden 's morgens nog kletsnat, het lage ochtendzonnetje toverde alles om in een feeëriek landschap. En dan lopen daar ineens twee van de mooie grijze kroonkraanvogels, toen was het sprookje compleet.

De reis naar Kenia was toch wel een hoogtepunt in het afgelopen jaar. Ik sluit 2025 hier af met deze foto van 3 welpjes die we in de vroege ochtend hebben ontmoet, wat een heerlijke start van de dag. In het nieuwe jaar komt er meer van Kenia voorbij. Voor nu allemaal een goede jaarwisseling!

Vaak werden we in Kenia verwend met mooie wolkenluchten, bij deze foto vond ik die best tot zijn recht komen in zwart/wit.

We hadden in Kenia twee geweldige gidsen/chauffeurs, altijd voor ons op zoek naar de beste positie en het mooiste licht. Vooral aan de randen van de dag zochten we dat prachtige lage tegenlicht op, met lichtpuntjes in het veld en lichtrandjes rond de dieren. Tijdens de dagen in de Maasai Mara waren dat vooral de katachtigen, zoals hier de leeuwin.

Ik schoot spontaan in de lach toen ik deze foto zag, want tijdens het fotograferen had ik helemaal niet gezien dat de geelsnavelossenpikkers een verfrissende douche kregen van de giraf. Surprise dus. Nog wel even leuk om te vertellen dat dit niet tijdens een van de vele safari's was, maar bij de prachtige lodge waar we verbleven, ik stond hier voor mijn tent.

Met deze alternatieve kerstboom wens ik iedereen een vrolijk kerstfeest!

De reis naar Kenia was geweldig, daar gaan ook zeker nog meer foto's van voorbij komen, maar Schotland mag ik natuurlijk ook niet vergeten, ook die reis was fantastisch. Ik voel me dan ook heel bevoorrecht dat ik deze mooie reizen heb kunnen maken. Vandaag eens in een van de Schotland-mapjes gedoken.

Ruim voor zonsopkomst stonden we bij een van de waterpartijen van Amboseli om de zon te zien opkomen bij de vele flamingo's. Een prachtig begin van de zoveelste mooie dag! Zowel links als rechts een halve flamingo weggepoetst, ter plekke was het onmogelijk om halve vogels te voorkomen, er waren er zó veel!

Veel olifanten gezien en gefotografeerd, dan is het een leuke uitdaging om ook eens wat te experimenteren met beweging. De 'gewone; olifanten gaan trouwens ook zeker nog voorbij komen!

Het natte gras en het lage ochtendlicht zorgden voor een heerlijk sfeertje toen de Waterbok ten tonele verscheen. De Ossenpikker was een leuke bonus. Een paar weetjes: De waterbok is een soort antilope, ossenpikkers zijn vogels die de gewoonte hebben om op grote zoogdieren, zoals neushoorns, buffels en giraffen, neer te strijken en daar teken, horzellarven en andere parasieten weg te pikken.

De Impala stond ver weg, maar de combinatie van de kleuren geel en blauw in het landschap deed ons stoppen om dit beeld vast te leggen.

Na de combi van Koereiger, Witte Neushoorn en regenboog hier nog een bijzondere combinatie. Ik had de groep flamingo's in beeld toen in de achtergrond ineens een Hyena in het water verscheen. Dat werd even spannend, had die het op de flamingo's gemunt? Onze camera''s werden ingesteld op actie, maar, helaas voor ons en gelukkig voor de flamingo's bleef die uit. 

Hyena is niet scherp, dat was door de onderlinge afstand onmogelijk, zelfs met f/14. Mij stoort het niet, de foto vertelt ook zo het  verhaal.

Geprobeerd de snelheid van de rennende Hyena weer te geven door panning met lange sluitertijd (1/20s), pfff daar moet ik echt meer op oefenen, bijna alles kon de prullenbak in, maar deze vind ik toch wel wat hebben.

Nog een keer de neushoorn maar dan totaal anders. De avond tevoren had het flink geregend, 's morgens vroeg was alles nog kletsnat en het lage ochtendzonnetje zorgde in het tegenlicht voor een bijzondere sfeer. Geweldig als in die atmosfeer ineens zo'n kolossale neushoorn vanuit de struiken tevoorschijn komt.

Ik heb recent een prachtige en indrukwekkende reis naar Kenia gemaakt, nu dus bezig met het uitzoeken van de vele beelden, want wat hebben we veel gezien! Op de eerste twee locaties (Ol Pejeta en Solio) veel neushoorns. Meteen al op de eerste middag werden we daarbij verrast met prachtige regenbogen. Uiteraard gevolgd door regen. De Koereiger wilde wel even leuk meewerken.

We troffen het echt in Schotland, meestal prima weer om te fotograferen en volop mooie herfstkleuren!

Daags voor de Workshop "Anders kijken, anders doen" gingen Brigitte en ik naar de AWD om de geplande route nog eens te lopen en vooral om de diverse onderwerpen en technieken zelf nog eens goed te beproeven. Een daarvan was de cascade waar het water in de toevoersloot ca een halve meter naar beneden valt. Met het juiste zonlicht erop krijg je daar prachtige reflecties in het vallende water. Het leuke is dat je die pas echt goed ziet als je de foto gemaakt hebt. Kleuren en patronen zijn iedere keer anders.  Hier doen ze me denken aan de motieven van Paisley en Cashmere shawls.

Zelfs ik, die vrijwel nooit iets doet als ICM, ben bij die mooie rechte stammen in Planken Wambuis met een beetje beweging aan de gang gegaan. Omdat er al meerdere foto's van geupload zijn wilde ik deze foto eerst niet plaatsen, maar eigenlijk is het toch wel leuk om te zien hoe we allemaal met totaal verschillende resultaten zijn thuisgekomen. Ik heb gekozen voor simpel recht toe recht aan, misschien een beetje saai, maar het zijn voor mij de kleuren die het beeld maken.

Een keertje een Edelhert zien in Schotland, dat leek ons wel gaaf, en we fantaseerden verder: een edelhert in een mooi Schots landschap. Die droom kwam uit op de laatste dag, op een van de mooiste plekken van Loch Leven. Wat een feest! Brigitte en ik hadden allebei de 24-105mm lens op de camera en tot onze vreugde bleef het hert zo lang in de buurt dat we ook de telelens uit de auto konden halen. Toch spreken uiteindelijk de foto's met de 24-105mm me het meeste aan, want ja, dat is echt edelhert in Schots landschap.

Een klein herfstbosje in een oude steengroeve werd heel even mooi aangelicht door de laatste zonnestralen die over de bergen vielen.

De waterval 'Falls of Dochart' stroomt door het Schotse plaatsje Killin, maar vanaf de brug zie je de waterval mooi vanuit het bos tevoorschijn komen, in ons geval een prachtig herfstbos. Wel oppassen op die brug, hij is smal en druk met auto's en bussen, even rustig statief op zetten en spelen met verschillende en langere sluitertijden was er dan ook niet bij.

Met een klein zonnetje gingen we 's morgens op weg richting Rannoch Moore, onderweg begon 't mistig te worden en hoe hoger we kwamen, hoe dikker de mist. Dat bleek op deze locatie echt een kadootje! Fotogenieke meertjes met eilandjes en rotsblokken, omzoomd door roodbruine grassen die er in het grijze mistige wereldje lekker uitsprongen. We waren hier dan ook wel even zoet!

Recent ben ik samen met Brigitte 11 dagen naar Schotland geweest waar we echt een fantastische tijd hadden! We hadden prima fotoweer, van alles wat. Mooi ochtendlicht hadden we echter nauwelijks, dus toen we op een ochtend een glimpje roze én de maan in de lucht zagen maakten we daar snel gebruik van. Helemaal feest werd het toen er ook een regenboog verscheen. En jawel, natuurlijk gevolgd door regen, die tijdens de 25 sec belichtingstijd zorgde voor een filter vól met druppels. Toen snel het filter schoongepoetst, later thuis héél veel vlekken uit de foto gepoetst :-(