Hier is ie weer; de groene schildwants. Gezien het kleine formaat moet dit haast wel 1 van die 28 zijn die als eitje in m'n tuin onder een kiwibesblad hingen. Kom er regelmatig nog een stuk of 5 tegelijk tegen die bij elkaar in de buurt blijven. Dit exemplaar laat zien dat een bijna uitgebloeide klaproos nog steeds waarde heeft voor insecten.
Er zijn twee opnamen gemaakt met de Lensbaby Sweet 35mm, die in Lightroom zijn bewerkt en in Photoshop zijn samengevoegd.
Deze 2 sprinkhanen hingen dood bovenin een grasstengel. Nu was ik heel nieuwsgierig hoe dat kwam,want er hingen er nog veel meer. Hieronder een uitleg van een boswachter van Ameland hoe dat komt. https://www.boswachtersblog.nl/ameland/2016/08/24/profiteren-van-een-ander/#:~:text=Het%20is%20inderdaad%20een%20schimmel,klimmen%2C%20bijvoorbeeld%20in%20een%20grashalm.
Soms kom ik ook nog wel eens wat anders tegen dan vlinders. Meestal wel op zoek naar vlinders, maar dit soort extraatjes sla ik niet over. Ook deze insecten zijn van dichtbij eigenlijk heel mooi. En ze doen geen vlieg kwaad.
Zag deze zeepaddenstoel of ook wel bloemkoolkwal genaamd langs de kade zwemmen. Met mijn iphone een paar foto's gemaakt.
Wanneer je de kans hebt om een tijdje met steenuiltjes bezig te zijn probeer je ook eens vliegbeelden te maken. Landing op een weidepaal in de buurt van de knotwilg waar 4 jongen momenteel nieuwsgierig een kijkje komen nemen buiten de nestholte.
Een boomkikkertje op de stengel van een gewone bereklauw. Door deze houding zijn ook de prachtige tinten op zijn buik te zien. (Ik dacht altijd dat ze een witte buik hadden ;-) )
Tijdens een wandeling in het Drents-Friese woud zag ik het piramideachtige uitsteeksel aan een liggende dode boom. Toen ik er foto's van ging maken ging er net een vlieg op zitten. Het leek erop alsof hij net naar beneden liep. Om de hele piramide scherp op de foto te krijgen een stack van 7 foto's gemaakt.
Keabbenscheer onderwater in de weerribben, donker bruinrood water maar op sommige plaatsen helder genoeg om te gaan snorkelen en fotograferen, met als bonus een klein schooltje met kleine visjes
Bij deze pas uitgeslopen libel zaten de vleugels nog op elkaar geplakt. Ook zijn de pterostigma's nog niet op kleur, maar nog zachtblauw. In de lichte ochtendbries bewoog de libel zachtjes heen en weer. Op het moment dat de vleugels in hetzelfde scherpstelvlak zaten als de druppel op de spriet ernaast, drukte ik af. Zo heb je twee tere, kwetsbare onderwerpen in één beeld.
Frisgroene wilde plant met gelijkende hartvorm van de bladwesp. Het viel me op dat het plantje en het insect bij elkaar lijken te horen. Op de achtergrond het gesloten gele bloempje van de plant.
Tijdens een boottocht kwamen we vrij dichtbij de nijlpaarden en kon ik zodoende de oren en ogen goed zien
Meteen op de avond van onze aankomst was het raak, rond middernacht werden de lichtende nachtwolken steeds helderder. Op de horizon kleuren de gewone wolken, zelfs om middernacht, nog rood. De lichtende nachtwolken zitten op ± 80 km hoogte en worden direct door de zon beschenen.
Door een beetje onder te belichten en een extern lichtje te gebruiken kon ik deze bloemetjes van de Montbretia in het avondlicht mooi fotograferen.
De hele dag regen gehad tijdens het bezoek aan de vroege vogelhut. Toch kwam de ijsvogel langs om even een visje te halen. De blik naar boven om te kijken of het nog een keer ging stoppen met regenen.
Dit optische fenomeen deed zich voor tijdens zonsondergang bij Rifugio Capanna Piz Fassa (3152m). Wat je ziet is een deel aardschaduw (de donkere horizon) en het omgekeerde van een zonsondergang. De lichtbanen komen vanaf de zonsondergang in het westen helemaal over je heen naar het oosten, waar ze (door perspectief) weer bij elkaar komen in een punt. Je noemt dit ook wel het tegenpunt van de zon. Het schijnt vrij zeldzaam te zijn en ik had dit zelf nog nooit gezien.
In mijn hoofd had ik dit beeld al gemaakt, maar als het dan lukt om het ook zo uit te voeren kan ik er wel van genieten. Een MVB.
De ondersoort "batava" van de Grote Vuurvlinder is heel zeldzaam en komt alleen in Nederland voor en misschien alleen nog maar in de Weerribben. Deze ondersoort gebruikt Waterzuring als waardplant en is daarmee een superspecialist. Het voortbestaan van deze fraaie vlinder is een hachelijke zaak, ook al doet SBB er alles aan om de omstandigheden voor deze soort te optimaliseren. Ik dank deze foto aan twee dames die bezig waren om deze vlinder te fotograferen en dat ik mee mocht doen.
Spookfluitvissen zitten in de delfde familie als Zeenaalden en Zeepaardjes. Deze zwom tussen wat plankton/alg dat je als ronde cirkeltjes opgelicht ziet. Maar past op de foto wel bij de bont gekleurde spookfluitvis
Het lijkt wel een afgerolde tuinslang of iets dergelijks zo van dichtbij. Maar het is een hechtwortel van het onsterfelijkheidskruid. Vlakbij de bladeren ontstaan deze wortels die op zoek gaan naar grip om zich aan vast te houden zodat de plant kan groeien. Van de bladeren kun je thee zetten en die zitten vol met anti-oxidanten. In een regio in China is dit gebruikelijk en er zijn daar uitzonderlijk veel 100-jarigen, vandaar de naam.
Het gletsjermeer Jökulsárlón ligt aan de gletsjer Vatnajökull in het zuidoosten van IJsland. IJsschotsen en ijsbergen zijn helderblauw, wit of grijs en zwart door vulkanisch gruis. Met het mooie zonnige heldere avondlicht was het zeer indrukwekkend en bijna onwerkelijk. Blij dat ik daar in de avond was. De kopmeeuw zet alles in verhouding.
Steenuilen staan bekend om het liefdevolle gedrag dat ze ten opzichte van elkaar vertonen. Elkaars veren/huid verzorgen, knuffelen of hoe je het ook noemt, komt veel voor in het dierenrijk. Steenuilen zijn er goed in!
Bij knalhard zonlicht gingen we midden op de dag bij een mooi bergriviertje fotograferen, een flinke uitdaging! Ik ben daar een poosje bezig geweest met reflecties in het snel stromende water. Voldoende sluitertijd en scherptediepte: oei, hoge iso! Gelukkig hebben we Topaz ;-) Bij het bewerken en kaderen zag ik iets van een oog, dat gaf ik wat meer nadruk, leuk voor het maandthema. Toen meende ik een soort vliegende vis te zien en eenmaal klaar werd het een duikende ijsvogel. Zien jullie hem ook? Ik zie zelfs de pootjes!
Al eerder een foto van een kraanvogel in dit landschap geplaatst, vond effect van de vogel en de resten van een schermbloemige zo mooi dat ik er nog eentje plaats
Deze juveniele meerkoet zat op mooi droog plekje tegen het riet aan wat voor beschutting zorgde. Doordat het riet nogal druk was heb ik de foto in PS bewerkt en de achtergrond vervaagd. Het licht dat op de jonge meerkoet valt en de bladeren en bloemen er om heen vond ik dat voor een mooi sfeertje zorgde al is de meerkoet niet haarscherp vind ik het hier ondergeschikt aan het geheel. Tenminste zo ervaar ik het.
Leek mij wel een leuke foto voor de maandsopdracht. Deze zat gewoon langs een weg en zag zijn koppie door het gat in de boom.
