Meestal is het een wirwar bij de schijnpluimpjes maar dit groepje kon ik mooi los van de anderen fotograferen. Ze zijn 4 á 6mm. hoog. Een mooie bijkomstigheid is hier de sierlijke voetjes.

Een ontwakende libel bij een klaverplantje. De kleuren en bubbeltjes op de achtergrond zijn ontstaan door de verschillende zomerse begroeiing in de graskant langs de vijver. Ik heb hier gebruik gemaakt van een vintage lensje: Meyer-Optik Gõrlitz Domiplan.

Onze vakantie in Noorwegen begon met een overnachting in Bergen. Vanaf het balkon van ons appartement hadden we een mooi zicht op Bergen, het fjord en de wijde omgeving. En een kleurrijke zonsondergang. Impressie m.b.v. ICM en MVB in de camera.

In een landschapsfoto in augustus is de paarse hei een fijn onderwerp dat vaak scherp in beeld wordt gebracht. In deze foto is de hei als achtergrond aanwezig, zowel letterlijk achterin, als in de reflectie op het water. Daardoor gaat de witte bloem van de waterlelie mooi afsteken en stralen, als een balletdanseres op een paars podium. Ik stak mijn telelens door een pluk pitrusstengels heen (de waterlelie wel in een kleine opening!) waardoor de achtergrond mooi dromerig wordt.

Een deel van de Jan-van-Genten kolonie op het eiland van Noss NNR, bij de Shetlandeilanden. Het lijkt weer wat beter te gaan met de Jan-van-Genten bij deze eilanden, de vogelgriep van twee jaar geleden heeft flink toegeslagen, maar de rotsen zaten weer vol met jong leven. Deze groep Jan van Genten broedde op een lager gelegen plateau bij de kliffen, een mooie setting met de rotswand op de achtergrond.

De Tryfan is een van de meest iconische berg in Wales en is gelegen in het Snowdonia National Park. Met een hoogte van 917 meter is de Tryfan beroemd om zijn opvallende, ruige profiel dat doet denken aan de rug van een prehistorisch dier. Het bezoek aan Snowdonia heeft veel indruk op mij gemaakt. Een prachtig landschap met ruige bergen, glooiende heuvels en schilderachtige meren. Om het dynamisch bereik te vergroten heb ik gebruik gemaakt van een belichtingstrapje.

Afgelopen nacht op het strand van Petten geprobeerd Perseiden te vangen. Met twee camera's bijna continu op de interval is nu de grote zoektocht naar vallende sterren begonnen. Maar de hele avond was er gloed van noorderlicht zichtbaar. Soms ook met pilaren die ook met het blote oog te zien waren. En nog wat zeevonk om het feest compleet te maken. Dit zijn vier gecombineerde foto's om wat mensen uit beeld te houden. Ik ben zelf door de zeevonk gerend.

Vanochtend ben ik weer in alle vroegte op pad gegaan om te spelen met het mooie licht op de heide. De heide is nu echt op z´n mooist en diep paars! Ik heb een doorkijkje gecreëerd met een vlieg op een heidestruik en dubbele belichting toegepast van 2 beelden over elkaar (in de camera).

Het was een prachtige ervaring en een uitdaging om het spelend noorderlicht vast te leggen. Terwijl we daar keken en wachtten op dat moment waren we met verschillende fotografen aanwezig...het geduld van de anderen raakte op en ze vertrokken. Mijn zoon en ikzelf bleven alleen achter op het strand, een beleving om te koesteren toen dit lichtspel begon.

Deze twee bloemknoppen waren mooi samen verbonden met elkaar, ik heb de foto een beetje gedraaid zodat de stengels uit de hoeken vertrekken. De bloemen weer afgeschermd met de paraplu zodat alles zacht blijft.

Een van de vele foto's die ten noorden van Assen gemaakt heb van kwelwater. Dit is er een met veel paars, dus goed voor het maandthema. Wel een stackfoto.

Deze prachtige vlinder wachtte op de warmte van het zonlicht om de vleugels te spreiden en zijn nieuwe wereld te verkennen.

bij de drentse A heb ik deze waterjuffers gefotografeerd, ze zaten zo mooi naast elkaar op het water in de zon.

Hier is ie weer; de groene schildwants. Gezien het kleine formaat moet dit haast wel 1 van die 28 zijn die als eitje in m'n tuin onder een kiwibesblad hingen. Kom er regelmatig nog een stuk of 5 tegelijk tegen die bij elkaar in de buurt blijven. Dit exemplaar laat zien dat een bijna uitgebloeide klaproos nog steeds waarde heeft voor insecten.

Er zijn twee opnamen gemaakt met de Lensbaby Sweet 35mm, die in Lightroom zijn bewerkt en in Photoshop zijn samengevoegd.

Deze 2 sprinkhanen hingen dood bovenin een grasstengel. Nu was ik heel nieuwsgierig hoe dat kwam,want er hingen er nog veel meer. Hieronder een uitleg van een boswachter van Ameland hoe dat komt. https://www.boswachtersblog.nl/ameland/2016/08/24/profiteren-van-een-ander/#:~:text=Het%20is%20inderdaad%20een%20schimmel,klimmen%2C%20bijvoorbeeld%20in%20een%20grashalm.

Soms kom ik ook nog wel eens wat anders tegen dan vlinders. Meestal wel op zoek naar vlinders, maar dit soort extraatjes sla ik niet over. Ook deze insecten zijn van dichtbij eigenlijk heel mooi. En ze doen geen vlieg kwaad.

Zag deze zeepaddenstoel of ook wel bloemkoolkwal genaamd langs de kade zwemmen. Met mijn iphone een paar foto's gemaakt.

Wanneer je de kans hebt om een tijdje met steenuiltjes bezig te zijn probeer je ook eens vliegbeelden te maken. Landing op een weidepaal in de buurt van de knotwilg waar 4 jongen momenteel nieuwsgierig een kijkje komen nemen buiten de nestholte.

Een boomkikkertje op de stengel van een gewone bereklauw. Door deze houding zijn ook de prachtige tinten op zijn buik te zien. (Ik dacht altijd dat ze een witte buik hadden ;-) )

Tijdens een wandeling in het Drents-Friese woud zag ik het piramideachtige uitsteeksel aan een liggende dode boom. Toen ik er foto's van ging maken ging er net een vlieg op zitten. Het leek erop alsof hij net naar beneden liep. Om de hele piramide scherp op de foto te krijgen een stack van 7 foto's gemaakt.

Even wat anders. Ik kwam op het idee om deze twee foto's samen te voegen in PS om de blik van het paard een mysterieus effect te geven zo kijkend door wat grassen heen.

Keabbenscheer onderwater in de weerribben, donker bruinrood water maar op sommige plaatsen helder genoeg om te gaan snorkelen en fotograferen, met als bonus een klein schooltje met kleine visjes

Bij deze pas uitgeslopen libel zaten de vleugels nog op elkaar geplakt. Ook zijn de pterostigma's nog niet op kleur, maar nog zachtblauw. In de lichte ochtendbries bewoog de libel zachtjes heen en weer. Op het moment dat de vleugels in hetzelfde scherpstelvlak zaten als de druppel op de spriet ernaast, drukte ik af. Zo heb je twee tere, kwetsbare onderwerpen in één beeld.

Frisgroene wilde plant met gelijkende hartvorm van de bladwesp. Het viel me op dat het plantje en het insect bij elkaar lijken te horen. Op de achtergrond het gesloten gele bloempje van de plant.

Tijdens een boottocht kwamen we vrij dichtbij de nijlpaarden en kon ik zodoende de oren en ogen goed zien

Meteen op de avond van onze aankomst was het raak, rond middernacht werden de lichtende nachtwolken steeds helderder. Op de horizon kleuren de gewone wolken, zelfs om middernacht, nog rood. De lichtende nachtwolken zitten op ± 80 km hoogte en worden direct door de zon beschenen.

Door een beetje onder te belichten en een extern lichtje te gebruiken kon ik deze bloemetjes van de Montbretia in het avondlicht mooi fotograferen.

De hele dag regen gehad tijdens het bezoek aan de vroege vogelhut. Toch kwam de ijsvogel langs om even een visje te halen. De blik naar boven om te kijken of het nog een keer ging stoppen met regenen.

Dit optische fenomeen deed zich voor tijdens zonsondergang bij Rifugio Capanna Piz Fassa (3152m). Wat je ziet is een deel aardschaduw (de donkere horizon) en het omgekeerde van een zonsondergang. De lichtbanen komen vanaf de zonsondergang in het westen helemaal over je heen naar het oosten, waar ze (door perspectief) weer bij elkaar komen in een punt. Je noemt dit ook wel het tegenpunt van de zon. Het schijnt vrij zeldzaam te zijn en ik had dit zelf nog nooit gezien.