Tja als je het dan toch over tegenstelling hebt. Deze prachtige zeldzame Kirby's langsteelgraafwespen in België gevonden.
Ze zijn sinds pas een paar jaar in Nederland en België te vinden.
Mannetje en vrouwtje omhoog en omlaag.

Opvallend veel Icarusblauwtje op dit moment nog en in zo'n mooie setting ik het niet laten om daar bij te gaan zitten

Een lieveheersbeestje laat zich nog even zien op een mooie herfstdag in oktober.
Een foto uit het archief, iets gecropt en de kleurtoon verzadiging wat minder gezet, behalve op het lieveheersbeestje.
Gewoon geduldig afwachten en hopen dat het beestje daarheen loopt, waar je het graag zou willen.
En soms doen ze dat.

Hela, dit is wel mijn visje lijkt de ene wel tegen de andere te zeggen.
Doordat de koppen hier bij mekaar kwamen had ik ze zelf op 5.6 alle twee scherp.
Vanuit drijfhut die nu op het droge ligt omwille van de lage waterstand.

We waren nog maar net op weg met de auto, om naar het Lauwersmeer te gaan, toen ik bij mij in de bouw een Sperwer in de vlucht achter een Turkse Tortel aan zag vliegen en in zijn klauwen kreeg. Hij ging op een parkeerplaats zitten plukken. Ben snel de auto uitgegaan en achter een bosje van een plantsoen gaan liggen om zo omzichtig dit tafereel vast te leggen. Wat een strijdt, de prooi was net zo groot als de jager, ik heb dit wel een half uur kunnen volgen. De natuur is soms hard.
Vond dit wel een mooie foto voor het thema vd maand : jager en prooi, leven en dood of eten en gegeten worden, allemaal tegenstellingen.

Voorlopig de laatste met startrails, hier met een 14 mm groothoek. de hoge berg aan de rechterzijde is in werkelijkheid veel lager dan de rotspartij centraal. 
Hier minder sterren maar met de draaiing van deze sterren rond de poolster in het noorden. ook hier de lichte rotspartij uit een eerder op de avond geschoten foto

Ik heb deze bosrandroofvlieg gefotografeerd op een koude en regenachtige ochtend.
Foto uit de hand genomen.

In het riet bij een van de plassen was een voerplekje gemaakt waar o.a. de Waterral met 3 kleintjes gretig op af kwam. In plaats van met het drijfhutje de plas op te gaan konden we dus desgewenst ook om de beurt plaats nemen bij die voerplek. 
Dat was een bijzondere ervaring, je zit in je tentje helemaal verstopt tussen het hoge riet en ziet de vogels als Waterhoen, Waterral en Woudaapje daar rustig rondscharrelen, je zit helemaal in hun wereld.

Dit is mijn eerste foto op deze site. Ik fietste op 21 december 2023 door de Kennemerduinen. Op dat moment raasde de storm Pia over Nederland. Het was bewolkt, maar heel af en toe piepte er een diffuus zonnetje door het wolkendek. Ik zag dat er veel zand rondom en over deze kale duintop wervelde. Ik wilde dat vastleggen met een langzame sluitertijd. Ik heb gewacht totdat de zon net een beetje doorkwam en heb vervolgens een aantal foto's gemaakt. Op deze foto kwam het wervelde zand rechtsonder het best tot zijn recht. Het geheel deed me denken aan de apocalyps: het einde der tijden.

De tijd van de spinnen komt er weer aan. In onze tuin hing een web met een herfsthangmatspin. Nou zit deze spinnensoort al maanden in onze tuin, zo niet jaarrond, maar deze keer had hij een vleesvlieg gevangen. Zo te zien nog maar net, want de vlieg was nog gaaf en de spin was er druk mee. 

Met wat moeite heb ik de juiste hoek en compositie gevonden en mijn statief klaargezet. Dit web hing middenin de tuin. Het waaide behoorlijk én de spin was druk met zijn prooi. Toch heb ik een poging gewaagd en is het mij uiteindelijk(!) gelukt om een stack van 5 foto's te maken. Ik heb het onderwerp bewust bovenin beeld gehouden, om meer het idee van een hangmat te creëren.

Tegenstelling: jager en prooi?

Exif: nikkor z 180 - 600 mm; stand 310 mm; iso-400; 1/800 sec; f7.1 - 0.7; uit de hand.

Al wandelend in een mooie bosrijke omgeving met een groepje bevriende fotografen kwamen we deze mooie rups tegen.

Hier op de site nog geen totale eclips gezien.
De twee hoogtepunten van de eclips in een beeld gemonteerd
De zegelring en de totale eclips
Op het moment dat de totale eclips er was kreeg ik spontaan kippenvel, zo bijzonder en magisch

Tijdens de winter van 2019 had een groep GZR in het natuurgebied hier hun slaapplaats en met het licht van de net opkomende zon heb ik hiervan een serie`s foto`s kunnen maken.

Begin maart, het is een mooie dag en de krokussen verschijnen. Om vrolijk van te worden. In het Gronings wordt dan gezegd "veujoar in de kop".

Sinds een paar jaar volg ik een paar steenuilen. Deze foto is van het mannetje. In het voorjaar is de paal waarop hij hier zit een van zijn favoriete zitplaatsen. De nestkast waarin ze broeden hangt zo’n tien meter verderop. Onderweg naar de nestkast doen zowel het mannetje als het vrouwtje deze paal regelmatig aan.

Op deze website zie ik regelmatig prachtige foto’s van steenuilen voorbijkomen, met name van Pauline van Marle en Luc Meert. Wellicht kan ik daar nog een paar foto’s van deze fantastische vogels aan toevoegen.

EXIF-data: 
Focal length: 600 mm
Aperture: f/4.0 
Shutter speed: 1/40s
ISO: 6400
Photo taken: 5 April 2025, 06:29

Het werd toch nog een kleurrijke paarse lucht tijdens de zonsopkomst bij een bloeiende heide omdat het daar niet naar uitzag en ik daarom niet op rekende. Een mooie verrassing.

Op de workshop op de Tulperij waren ook zomer bloemen, waaronder mooie cosmeas. Die lenen zich heel goed voor high key. Vooral met het bewolkte weer van vorige week.

In de vroege ochtend kwam hij heel even tevoorschijn, liep een klein stukje langs het riet en verdween weer.
Daarna liet hij zich de hele dag niet meer zien. Helaas.

Op zoek naar een bosanemoon met een wat andere achtergrond vond ik deze bosanemoon aan de rand van de sloot. Op zoek naar bokeh door de glinstering in het water moest ik me in een paar bochten wringen met dit als resultaat. Ik heb wat gespeeld met de witbalans en de foto achteraf iets gecropt.

f 6.3
ISO 100
1-500 sec
150 mm

De roodsnaveltok is 43 tot 46 cm lang. Deze tok is van boven bruinachtig zwart en de kop en de hals zijn bijna wit, waarbij opvalt dat het wit van de hals als een witte streep doorloopt tot op de rug. De staart lijkt van onder wit, maar de middelste staartpennen zijn zwart. De snavel is dofrood gekleurd, naar beneden gebogen en (voor een neushoornvogel) vrij smal. De ondersnavel wordt bij de basis donkerder tot zwart.
Hij heeft zijn naam te danken aan zijn roep, die klinkt als 'tok-tok'. Roodsnaveltokken kunnen uitstekend vliegen, maar vertoeven veel op de grond, waar ze hun kostje bij elkaar scharrelen. 
Hier zit hij lekker in het avondzonnetje tussen de stekels van een acacia boom.

Dinsdag een zeer leerzame en inspirerende workshop gehad gegeven door Brigitte met als thema "Dazzling dahlia's". En oogverblindend waren ze ook zoals deze. Pas toen ik thuis op de grote scherm ging kijken zag ik de kleine larve van de gaasvlieg of goudoogje. Het zijn ware roofmachines die de bloemen vrij van bladluizen en ander ongedierte vrij houden. 
Ben benieuwd wie hem ontdekt.

Na een prachtige zonsopkomst was er ook nog mooi goudkleurig licht. Er is nog een vleugje mist, het water dampt nog een beetje en geeft een bijna feeëriek sfeertje.
De pluisjes en webjes geven duidelijk aan dat er volop vocht in de lucht is. De foto in de nabewerking geen ruisonderdrukking gegeven om de sfeer te behouden.

Deze rotsen vind ik zo fotogeniek en wilde ik ook graag met de voorgrond fotograferen. Omdat het waaide heb ik 1 opname voor de voorgrond gemaakt en 1 van de zee. Deze opnames heb ik in pp samen geblend.

Moest die avond nog even terug voor klein onderhoud.
Naderhand nog één uurtje in de Kiekkast gezeten.
De natuur gaf mij dit cadeau.

Wat is heerlijker om vroeg op te staan en te genieten van de heide die gehuld is een waas van mist. Het heeft iets magisch.

Abstracte foto van een Pauwenveer.
Foto gemaakt met de Super Takumar cm met flits
en diffuser op diafragma f 2.0

Galathea kreeften zie je, naast de Oosterschelde, vooral veel in Kroatie in de spleten en holen in de rotswanden. Schuw zijn ze, deze bleef even zitten.

Het was een ochtend waarbij de libellen reflecteerden tussen het ven dankzij hun bedauwde vleugels. De meervoudige belichting gaf me de kans om de omliggende vegetatie mee te nemen, het gaat hier om twee foto's samengevoegd in de camera. Bij de afwerking koos ik een profiel waarbij het paars wat meer geaccentueerd wordt.

Misschien te donker bewerkt. De sluiter werkt te traag (bij het objectief en de automatische scherpte stelling en het al bewegend zoeken naar een plek en moment) om precies de compositie uit te mikken. 105mm F14 1/65sec ISO100 Exp -4

Augustus 2025 in de vroege ochtend op pad om de zon op te zien komen op de heide.
Hopelijk kan ik dit jaar weer foto's maken bij dit ven, maar door de droogte twijfel ik of er nog water over is en of er ook zoveel varens zullen staan.
De varens geven een prachtige kleur en sfeer tussen de heide.