Langzaam klom de groene snuitkever naar boven om uiteindelijk de pootjes bij elkaar te doen en op te vliegen. Maar eenmaal bovenaan vond deze plant het wel genoeg; het blaadje werd topzwaar en de kever viel weer naar beneden. Timing is alles...
2e upload ivm te scherpe en overbelichte kop van de kever; aan de kop alleen had ik overigens niets gewijzigd. Ik denk dat bij het openen de ruisonderdrukking te hoog stond in combinatie met daarna het hele beeld oplichten. Is dat mogelijk? Zo ja, dan weet ik dat ik dat niet meer moet doen. En opletten bij de ruisonderdrukking; op eoa manier stond die ineens op 50.

De uitgebloeide bloemen in de tuin in combinatie met frisgroene planten en struiken gaven een fijn beeld voor een ICM. Niet echt meer herkenbaar, maar wel met fijne kleuren en vormen.

Een heel dun takje boog voorover en gaf deze baby engeltjesvleugels. Het takje was zo dun dat alleen de blaadjes overbleven in de foto. En precies op de juiste plek.

Japanse kornoelje die in m'n tuin in bloei staat. Ik heb de witte variant. Samen met lage sluitertijd fijne beweging door de wind. De kleuren heb ik veranderd; weet niet eens meer precies hoe, maar zo vond ik het beeld mooier. De te lichte vlek heb ik wat donkerder gemaakt.

Een late ronde varen over Lake Kerkini, Griekenland. Naast alle kroeskoppelikanen zitten er ook een paar roze pelikanen tussen. In het late licht kleurde de lucht wat warmer. De houding van deze pelikaan vond ik typisch iets van 'no pictures, please'.

Wat mij betreft een geslaagde kruising, deze gans. Vader is een Canadese gans, moeder een grauwe gans. Vorig jaar voor het eerst 2 jongen. En 1 daarvan is er nu nog steeds. Niet helemaal 'nog steeds', want in de winter is ie vertrokken samen met de ouders. De verre vlucht naar Noord-Amerika (waarschijnlijk) heeft ie ook gered en is in maart ook weer samen met de ouders teruggekomen. Zoals je hier kunt zien heeft ie wat vreemde kleuren; lijkt heel veel op de Canadese, maar verkeerde kleur snavel en poten (roze ipv zwart). De hals heeft ook een bruine tint.

De houding van deze baby deed me denken aan Pino van Sesamstraat... Deze jonge mus werd na het uitvliegen in onze tuin 'neergezet' door de ouders. Samen met een 30-tal broertjes, zusjes, neefjes en nichtjes. Het leek hier wel de dagopvang. De houding van de mus is hier niet het vragen om voer, maar de ontdekking van z'n eigen lichaam. 'Waar zijn die dingen voor aan beide zijden?' Even later kreeg ie door dat die pluisjes jeuken en begon zichzelf netjes te plukken. Elk half uur kwamen de ouders ook langs voor de voedselverstrekking. 2e upload; het oog is wat verscherpt. Uiteraard is dit een crop, maar niet overdreven (tuintje is maar 4 meter). Ben benieuwd of ze dit jaar ook hier komen. Er zitten nu nog ca. 15 kids van vorig jaar te wachten.

Ik sta hier op een fietsbruggetje tussen 2 graslanden in. En volg de reiger van rechts naar links. Ik had het vermoeden dat hij naar linksboven wilde (in de foto) want daar heb je een stukje ondiep water waar hij fijn kon vissen. Gelukkig deed hij dat ook en ging rakelings over het grasveldje heen. Had niet vooraf verwacht dat de foto ook nog zou lukken...

De ontwikkeling van de groene haagbeuk kan soms razendsnel gaan. Heel langzaam worden de knoppen steeds groter, maar als het eenmaal zover is dat ie op maximale grootte is, dan komen de bladeren binnen 10 minuten te voorschijn. Deze doen me denken aan de muizentrapjes die je vroeger van papier ging vouwen.

De brede sloten in de wijk liggen er vol mee; afgevallen takjes, bladeren, katjes en heel veel 'snottebellen' van de zwarte els. De stroming voert ze mee door de sloten. Deze sloot loopt naast een huis waarvan de eetkamer boven het water is gebouwd. De zon schijnt op het natuurlijke afval in het water, maar ook op de ramen van die eetkamer. En dat reflecteert dan weer op de sloot met afval. In de curven de sloot nog wat donkerder gemaakt zodat het afval in de ruitvormige ramen extra opvalt.

De bladontwikkeling van een rode klimroos. Langs de steel ontstaat een velletje dat uiteindelijk een kartelrandje krijgt en pas dan gaat verder groeien tot volwaardig blad. Met tegenlicht kun je zelfs miniscule druppeltjes zien op de zaagtanden.

Afgelopen jaar weer hondenhaar gespaard voor het nestseizoen (muv de periode dat er tekenpillen oid bij de hond nodig zijn; dat gif is niet goed voor jonge vogeltjes) en opgehangen aan de vijgenboom in een lege verpakking Kaapse goudbes die je in december in de supermarkt ziet. Rekje volgemaakt. Deze pimpelmees maakt er dankbaar gebruik van. En hij was niet de enige; er kwam zelfs een kauw die haren uit het doosje trekken.

Op elke waaihoek in de straten liggen grote bergen afval van de Els. Een echte hooikoortsboom. De kleuren wat aangepast zodat het wat saaie bruin-beige werd opgevrolijkt tot een kleurrijk feestje.

2 opnames van een wilg langs het water samengevoegd in PS. De opnamen zijn van de spiegeling van een wilg in het water. 1 foto scherp op de boom, de ander scherp op alles wat op het water drijft. Beiden kregen een licht filter; 1 warm oranje en 1 koel blauw. Al deze contrasten samen leverden dit beeld op.

Op een kruising van 2 vijgenboomtakken heb ik een beschimmelde aardbei gelegd om te fotograferen. Door de zon zakte die schimmel al snel in elkaar en kwam die foto niet door de moderatie. Maar náást de aardbei ontstond een leuk effect en dat zie je op deze foto. De aardbei kwam uit de koeling en lag in de zon. Hierdoor ontstond een waterdampvlek op 1 tak. En best mooi om te zien. Tussen beide takken door zag je nog net het rood van de nieuwe rozenblaadjes. De foto heb ik in kleuren omgedraaid; vond het rood minder mooi. Toen ontstond deze.

Deze leukerd is 1 van de vaders van vorig jaar. In gedrag worden de kinderen zodra ze zelfstandig zijn, in onze tuin 'gedumpt'. De ouders gaan dan verder met hun eigen leven. De jongen van vorig jaar zitten hier de hele dag door. Ze slapen hier niet, maar zijn er toch ca. 4 uur per dag. En de jongen van vorig jaar zijn nog niet toe aan gezinsuitbreiding; ze zijn baldadig en maken wat ruzie. Op de foto spreekt de mus z'n kroost toe vanaf de carport van de buren. Ben benieuwd hoeveel nesten er dit jaar hier neergezet gaan worden; vorig jaar kwam ik op 29 mussen tegelijk.

Het koppeltje pimpelmezen in m'n voortuin is druk in de weer met de toekomstige gezinsuitbreiding. Het mannetje snapt inmiddels dat hij nu het vrouwtje moet voeren en doet dat regelmatig; al is het me nog niet gelukt daar een foto van te maken. Hier zoekt ie in de Japanse esdoorn naar insecten. Die zitten er heel veel. 2x per jaar is de esdoorn een walhalla voor mezen. Eind herfst leggen insecten eitjes in de oksel van het afgevallen blad en in de lente komt de nieuwe lichting daar ook weer uit. De pimpelmees houdt alles graag voor zichzelf; koolmees en staartmees wordt snel weggejaagd. Moeilijk om de foto te maken; stilhangen is er niet bij en het meesje gaat razendsnel alle takjes af. En voor de telelens was ie eigenlijk te dichtbij.

In de druppels regen op het rozenblaadje staan 2 bergen; een rode en een witte. Voor mij opvallend zijn de rode punten aan de blaadjes; die zie je alleen als ze nog jong zijn. Uiteindelijk worden ze donkergroen en kun je ze niet meer aanraken omdat ze erg scherp worden.

Bewust de foto zo genomen? Nee, natuurlijk niet. Dacht aan een rustige foto van een eend. En ineens vond een waterhoentje dat die eend te dichtbij kwam. Eendje vlucht, en komt dichtbij een gans. Die wijkt uit, en komt daarmee in het territorium van de buurmangans. Er zijn hier straten waar om de 50 meter een stel ganzen een nest probeert op te bouwen. Da's best druk en komt met een hoop lawaai.

2 Pimpelmeesjes hebben verhuisplannen voor de mogelijke gezinsuitbreiding; ik zeg hier 'mogelijk' want al 2 jaar op rij doen ze net alsof bij ons getimmerde vogelhuisje en komen ze er toch maar niet in. Mezen hebben nl. ook altijd een zgn. 'schaduwnest'. Hebben 2 huisjes op het oog, verbouwen de ingang, en maken pas daarna hun uiteindelijke keuze. Op deze foto zit er 1 binnen, de ander moet wachten. Leuk dat het licht ook precies valt op dat uitstekende veertje aan de zijkant.

Na een paar dagen warm weer kwam een welkome bui. De vers ontloken rozenblaadjes zijn hier nog prachtig rood en konden een regenbui goed gebruiken. Tijd om de macrolens weer af te stoffen en al dat verse groen van dichtbij te bekijken.

Al een poosje zijn 2 pimpelmezen het houten huisje aan het verbouwen om er eventueel in te trekken voor gezinsuitbreiding. Op een gegeven moment gaat het vrouwtje dan het mannetje checken op goede vader skills. Ze beweegt dan snel met de vleugels alsof ze een babyvogeltje is. Het is dan de bedoeling dat het mannetje haar eten komt geven. Hij wordt dus al opgevoed door het vrouwtje om het straks goed te doen.

De verwelkte bos bloemen van het jubileum van m'n man. Ik had hem al gewaarschuwd deze vooral niet weg te gooien, want verwelkt en verdroogd zijn die bloemen veel mooier. Met een ICM kun je immers de kleuren weer helemaal terughalen.

De boom en haar eigen schaduw in 1 beeld dat door de lijnen een grafisch karakter krijgt. De schaduw is extra groot omdat meer dan de helft van het grasveld een dijk is en dus omhoog loopt. Heb het beeld gelijkgetrokken met de dijk want dat komt optisch het best uit. Dijk is niet 100% recht en ook de boom groeit krom (naar het licht toe). Aan de onderzijde van de stam het gaas tegen de bevers.

Bevers richten veel schade aan in onze wijk. Hier een stukje naast het spoor. Een boom doorgeknaagd valt op een andere boom die hierdoor horizontaal verder moet groeien. Door de veerkracht van de natuur lukt dat aardig want heeft mooie bloesem gekregen. Vandaag opnieuw gefotografeerd met zon met een flinke laag saharazand om het licht wat te dempen.

Hoe een uitgebloeid boompje met een combinatie van groene en verdorde bladeren dankzij ICM een lenteachtig beeld kan worden.

Mooie vogel op een nog mooiere achtergrond/reflecties. Maar 't was geen held... Hij paradeerde rondom een andere aalscholver en liet zich goed zien aan haar. Heel stoer... totdat ie in het vaarwater kwam (letterlijk) van een gans; die werd boos en viel uit. De held nam gelijk de vleugels en keek niet meer om naar het vrouwtje dat gewoon achterbleef.

Nee, geen creatief experiment... dit is minimaal bewerkt. Een aalscholver in baltskleed komt net boven water en geeft me een paar kansen. Dit is een mislukte foto. Maar de reflectie is dat niet. De vogel kwam precies boven op het punt waar de zon een flatgebouw reflecteert en mooie kleuren geeft. Tussenin een klein eilandje met bomen die ook reflecteren. Het stille water krijgt golfjes en de kop van de vogel reflecteert daarin. Niveau en kleurtemp. wat aangepast.

Tijdens het uitlaten van de hond kwam ik een zilverreiger tegen. Grotere afstand, middenin de zon. Dat gaat nooit goed. Maar zag ook dat er een heel gezin die reiger ook had gezien, en stopten met de mobieltjes in de hand. Tsja, dan is het wachten tot ie mijn kant op komt vliegen, weg van al die mensen. Hij begon lopend door het water, maar er lag 2 m ijs langs de kant dus ging ie toch even op de vleugels.

Takken van diverse hangplanten die achter elkaar staan in ICM. Door een vloeiende beweging ontstaat een draperie.