Nog net voordat de sneeuw viel kon deze meerkoet een stukje schaatsen. Z'n schaduw is langgerekt door de late zon.

Een wannabe roofvogel? Zo laag vliegend over het weiland? Dit is een kokmeeuw boven het besneeuwde veld. Dacht altijd dat meeuwen wit zijn... maar door al die sneeuw zie je pas goed wat wit is. De meeuw is nu een kleurrijke vogel geworden.

Het in november gesnoeide trompetboompje kreeg een mooi druppelspoor toen de sneeuw bovenop aan het smelten was. Maar de druppel bevroor. Het boompje zelf gaf er een mooi geel tintje aan mee.

Deze eenden op de grens van het ijskoude water en het ijs. Durven ze erin te gaan? Nee. Na de foto keerden ze lopend terug naar de oever.

Een schilderijtje / per ongeluk gemaakte foto. Was bezig met scherpstellen en belichting bekijken op een zwarte meerkoet met zwart ijs en achtergrond. Kwam al tot de conclusie dat het echt niet kon. Maar koud en handschoenen aan dus druk per ongeluk op de ontspanknop; precies hetzelfde moment dat de meerkoet het water uit vloog het ijs op. Bij toeval scherp op de spetters. En wat zon gepakt zodat ik het wel een leuk schilderijtje vond.

Het riet langs de waterranden wordt hier in de stad altijd platgemaaid bij einde seizoen. Tenzij je net te klein bent. Deze eenzame stengel was te kort om geraakt te worden en dankzij het milde weer kreeg het alsnog de gelegenheid groot te groeien. Helemaal alleen langs het water in de zon; diezelfde zon scheen ook op een raam van een flat 50m verderop en weerspiegelde in het water achter de rietstengel.

Deze tijdelijke gast zwemt hier al een weekje rond. Foto genomen vanuit de blubber achter een struikje. De lage zon geeft een mooie gouden streep. Het nonnetje zelf houdt blijkbaar van het donker want in de lichtere stukken gaat ie niet zwemmen. Hij gaat dan ook niet zo op in z'n omgeving; je ziet 'm altijd. Over het algemeen een 'witte stip in de verte' want is best schuw.

Een ICM van de lisdodde. 't Is een heleboel proberen en met saai weer kun je zo fijn de pauze op het werk creatief invullen. De foto is m.i. herkenbaar gebleven.

De ultieme lichtpuntjes; dansende eendagsvliegjes in de zon. Ook dit weekend waren ze er nog. Laat in de middag in het laatste streepje zon dat nog over de dijk kon komen. Scherpstellen met de hand en grotendeels op de gok uiteraard. Was ik blij mee dat dat redelijk goed lukte. Je kunt zelfs zien dat een aantal beestjes rode 'onderdelen' heeft. Het plantje heb ik er bewust niet afgehaald; dat geeft m.i. wat diepte. Categorie heb ik macro ingevuld; maar met telelens gemaakt.

Mooie zonsondergang op de aankomstdag van onze vakantie. Camera op het hekje steunend wilde deze bladluis net vertrekken naar de zon. Maar opgepast voor het struikeldraadje (spinrag) op de haag.

Een paar meter zwemmen... en dan een tak van een dode boom die boven het water uitsteekt. Daar MOET ik bovenop zitten. Met precisie gesprongen en wat bijgestuurd met vleugels en staart een spetterend optreden.

Uitzicht van m'n hond op de hondendagopvang; die had vandaag een beter uitzicht dan ik (binnen). Zo'n prachtig gezicht wilde ik toch snel even vastleggen. Links zie je nog net een paar kleine lampjes van de file op de A2. Omdat dat zo miniem is heb ik geen 'mens en natuur' aangevinkt.

Rijd ik m'n burostoel even achteruit en kijk uit het raam; zit deze mus zich mooi op te tutten. Camera lag al op het buro dus dat ging snel. Het late middagzonnetje viel precies op haar kop. Als ze haar ogen open had gehouden had ze me kunnen zien want geen gordijnen en luxaflex omhoog. Soms heb je even mazzel.

De jonge mussen van dit jaar zijn al wat groter geworden; al zie je hier nog steeds wat pluisjes tussen het verenkleed. Na al die regen was die ene dag met zon een welkome afwisseling. Deze man mus is blijkbaar de hoogste in rang; hij mag op de hoogste tak zitten. En ik kreeg eindelijk de gelegenheid om een mus 'vrij' in mooi licht te fotograferen. Met dank aan de witte verbouwing van de overburen (mooie achtergrond).

Deze ICM van een haagbeuk heb ik gemaakt met veel wind en een grijsfilter. Zonder filter was ie 'aardig' maar mèt gaf het een fijnere sfeer.

Heel laat in de middag krijgen m'n tuinplanten nog net een beetje zonlicht (als ie wil schijnen dan). Met ICM kwam hier een beeld uit dat me aan voile doet denken; de keus in kleuren voor je nieuwe vitrages of zo. Vlnr zie je hier de stenen van het huis tegenover, een tuinpaal met takken van de moerbei, de moerbei zelf en een haagbeuk. Wonderlijk hoe die gewone dingen in iets moois kunnen veranderen.

Nog zo'n treurend takkenboompje in m'n tuintje; de moerbei. Heeft nog net wat blad in wat subtiele kleuren en vooral lange hangende takken. De kleur heb ik wat koeler gemaakt. Leuk om te doen dat ICM, maar je weet vooraf nooit wat het gaat worden.

Vandaag ook wat geprobeerd met ICM. Het boompje in de voortuin leende zich daar wel goed voor vond ik zelf. Recht(achtige) donkere takken met naalden die in herfstkleuren zijn. 2 Takken al geel waar het weinige licht op viel, de rest diverse kleuren groen/bruin. Deze week nog zal de boom wel kaal zijn.

Net of ie als winnaar uit de bus komt... Deze nog zeer jonge huismus (nestje van begin oktober) heeft blijkbaar nog wat kalk nodig; de schacht van de eksterveer wordt grondig ontdaan van alle kalk. Was wel komisch om te zien, want die veer is veel te groot om goed vast te houden. Ze is dan ook voorover gevallen over het pindakaashuisje waar ze op zit, maar liet haar 'prooi' niet zomaar afpakken door een ander.

Op deze dag viel het figuurlijke kwartje... de mussen snapten dat ze niet zouden verdrinken in het fonteintje. Een week of 6 ervóór had ik een omgekeerde bloempotschotel in de fontein geplaatst; net een cm onder het wateroppervlak. Maar ze durfden niet. Tot op deze dag dat een koolmeesje het even voor deed. Toen wilden ze ineens alle 30 ook es in bad. Je ziet hier de volgende alweer op het randje staan. Het mooie geel in het water is van een herfstkleur vijgenblad.

Pas laat op de middag ging deze huismus in bad. Het is dan zaak om snel weer op te drogen; natte vogels vliegen wat moeilijker/minder snel. En dus is dat gevaarlijk. Het takje waar nooit een vogel op zit (veel te dun) werd nu gebruikt om snel te kunnen drogen. Op deze foto drapeert de mus zichzelf als het ware om de tak heen en zet z'n veren uit.

Ben er niet zeker van, maar denk dat dit ook een sponszwam is. Al lijkt ie hier een beetje vreemd (en zwevend) tulbandmodel te hebben. Er loopt onder die vlakke hoed een steel (hier niet zichtbaar) naar de berkenstam.

Afgelopen week een midweekje regenvakantie in het bos gehad. Tot mijn grote verbazing kwam een kleine bonte specht net achter het hekje een wilg inspecteren; op een hoogte van ca. 20cm. Het vogeltje keek precies tussen 2 latten van het hekje door. Normaal gesproken blijft deze soort in de bovenste laag van de hoge bomen. 2e upload zonder ruis en verscherpte kop.

Structuren gemaakt door de elementen; dit is (wederom) m'n fonteintje in de voortuin. Bevroren water, zonnetje erbij en blauwe lucht. Weerspiegeld in het ijs dat door de wind prachtige structuren heeft meegekregen. Lijken wel hiërogliefen.

Afgelopen woensdag code geel voor het weer; deze wilde eenden namen plaats in de natuurlijke zwemvijver en zetten hun poten voor het koord. Zo hoeven ze zich minder in te spannen om niet weg te drijven door de storm. Vond het slim bedacht van die beestjes...

Het is me hier niet duidelijk of dit moeder en kind is, of moeder en vader. Ik weet dat ze met 4 waren als gezin en 1 die af en toe langs kwam en ruzie zocht. Ik gok erop dat de rechtse het kind is; het oog is nog niet helemaal op kleur (rood) en is net iets kleiner. Eerst hebben ze beiden hun eigen veren netjes gemaakt, daarna werd alleen de rechterduif nog even een nieuw kapsel aangemeten.

Deze had ik nog liggen; een verdroogd herfstblad aan een tak. Met het zonnetje erbij droogt de kous lekker verder aan de waslijn.

Kom ik over de brug gelopen, zie ik nog net dat een kraai dit stilleven had neergelegd op een paaltje. En weg was ie weer. Blijkbaar worden de paaltjes gebruikt om noten te kraken; er zijn meerdere paaltjes met restanten.

Moeilijk om een categorie te kiezen; het is eigenlijk geen flora en ook niets wat in de lijst voorkomt. Dit is de structuur van de lucht die we inademen. Had het deze zomer al vaker gezien bij een bepaalde stand van de zon. Nooit gelukt om op de foto te krijgen. Hier bij toeval wel. Al die kleine witte stippen zijn stof die je normaal gesproken niet ziet. Hier komt de zon heel even tussen 2 daken door in een streep op een donkere dag. Dan licht het extra op.

Afgevallen trompetbloemen op het terras. Na een flinke regenbui vallen de zwakke bloemen en laten een mooi patroon achter op de stenen. Door verdamping door de zon zie je de structuren terugkomen omdat er ongelijkmatig wordt gedroogd. Er vormen zich contouren rondom de bloemen.