Ben er niet zeker van, maar denk dat dit ook een sponszwam is. Al lijkt ie hier een beetje vreemd (en zwevend) tulbandmodel te hebben. Er loopt onder die vlakke hoed een steel (hier niet zichtbaar) naar de berkenstam.

Afgelopen week een midweekje regenvakantie in het bos gehad. Tot mijn grote verbazing kwam een kleine bonte specht net achter het hekje een wilg inspecteren; op een hoogte van ca. 20cm. Het vogeltje keek precies tussen 2 latten van het hekje door. Normaal gesproken blijft deze soort in de bovenste laag van de hoge bomen. 2e upload zonder ruis en verscherpte kop.

Structuren gemaakt door de elementen; dit is (wederom) m'n fonteintje in de voortuin. Bevroren water, zonnetje erbij en blauwe lucht. Weerspiegeld in het ijs dat door de wind prachtige structuren heeft meegekregen. Lijken wel hiërogliefen.

Afgelopen woensdag code geel voor het weer; deze wilde eenden namen plaats in de natuurlijke zwemvijver en zetten hun poten voor het koord. Zo hoeven ze zich minder in te spannen om niet weg te drijven door de storm. Vond het slim bedacht van die beestjes...

Het is me hier niet duidelijk of dit moeder en kind is, of moeder en vader. Ik weet dat ze met 4 waren als gezin en 1 die af en toe langs kwam en ruzie zocht. Ik gok erop dat de rechtse het kind is; het oog is nog niet helemaal op kleur (rood) en is net iets kleiner. Eerst hebben ze beiden hun eigen veren netjes gemaakt, daarna werd alleen de rechterduif nog even een nieuw kapsel aangemeten.

Deze had ik nog liggen; een verdroogd herfstblad aan een tak. Met het zonnetje erbij droogt de kous lekker verder aan de waslijn.

Kom ik over de brug gelopen, zie ik nog net dat een kraai dit stilleven had neergelegd op een paaltje. En weg was ie weer. Blijkbaar worden de paaltjes gebruikt om noten te kraken; er zijn meerdere paaltjes met restanten.

Moeilijk om een categorie te kiezen; het is eigenlijk geen flora en ook niets wat in de lijst voorkomt. Dit is de structuur van de lucht die we inademen. Had het deze zomer al vaker gezien bij een bepaalde stand van de zon. Nooit gelukt om op de foto te krijgen. Hier bij toeval wel. Al die kleine witte stippen zijn stof die je normaal gesproken niet ziet. Hier komt de zon heel even tussen 2 daken door in een streep op een donkere dag. Dan licht het extra op.

Afgevallen trompetbloemen op het terras. Na een flinke regenbui vallen de zwakke bloemen en laten een mooi patroon achter op de stenen. Door verdamping door de zon zie je de structuren terugkomen omdat er ongelijkmatig wordt gedroogd. Er vormen zich contouren rondom de bloemen.

Dit is natuurlijk niet hoe het thema 'structuren' bedoeld is, maar hier hielp de larve de structuur van een rozenblad bloot te leggen. Zorgvuldig at hij het bovenste gedeelte van het blad op zonder de nerfjes aan te tasten. Had deze foto nog liggen en vond 'm wel toepasselijk voor het thema.

Een zonsondergang middenin het bos. De lucht kleurt goud en laat hier en daar wat tussen de bladeren door. Samen met de witte bollen waar te weinig bladgroei is. De scherpgestelde tak van een beukenboom (denk ik) geeft zilveren lijntjes rondom. Foto klaar? Dan in het donker de weg weer proberen te vinden... :-)

Een close-up van m'n palmboom in de tuin; maar dan net ietsje anders op de foto gezet. Doordat de zon over de schutting van de buren heen komt, ontstaat een leuk lichtspel in de bladeren van de palm. 1 Blad als close-up (meer de steel en de aanzet) en daarachter ontstaat dan een soort tunnel waar je inkijkt. Dit is een extra blad dat wat gebogen is en het licht doorlaat.

Het veldje waar de bijeneters zich verzamelen; extra vroeg opgestaan. Maar helaas, blijkbaar gaan die pas de lucht in als de bijen er ook zijn; zodra de plantjes roepen in de zon. Maar het opkomende zonnetje over het bloemenveld geeft ook een sfeervol plaatje.

Een mooie zonsondergang terwijl wij stonden weg te waaien in de bergen. Een uitdaging qua belichting ivm het contrast. Heb hier toch gekozen voor mens en natuur, want er zitten wat subtiele menselijke elementjes in alhoewel het natuurlijk om de zonsondergang en het mooie licht gaat.

Heel vroeg naar een veld gereden voor de mooie zonsopkomst. Nog geen vogel te zien (een typisch bijeneter-veldje) maar wel een fijne gouden gloed op die vroege ochtend. De app zegt dat dit een 'gewone bosmuis' is, dus is wat in de war. De naam van deze bolvormige plant ken ik niet; maar vond het wel een foto die bij het maandthema past.

De kauw kwam nieuwsgierig kijken naar m'n boterhammetje in m'n pauze. Afgelopen vrijdag de laatste zomerse dag denk ik. Knalkleuren in de achtergrond (verdroogde bloemen en planten) en de felle zon op de kauw; in z'n zwarte petje kun je zelfs de blauwe lucht zien spiegelen.

Even geen vogel/insect te vinden vlak voor we weer terug gingen naar het hotel. Maar met dit mooie licht toch nog wat graan kunnen vinden dat model wou staan.

Tsja; ik gooi wel es wat vogelvoer in m'n tuintje voor al die leuke musjes. De torteltjes weten die ook te vinden inmiddels. En nu zijn er jonge duifjes (ja; ze zijn wat laat met de kinderen). Die landen niet altijd hoe het moet (in de tuin of op de stoep) maar nemen de auto van de buren als opstapje. Zullen ze blij mee zijn. Kwam erachter dat dit een jonge duif is door het geluid; dat klinkt als een fluitketel waar de dop niet goed op zit. Heel apart.

Een aanrollende golf op het winderige strand; erboven de wind die het zand omhoog blaast voor de wolkenlucht met een hoop zon. Droom lekker verder... je ziet hier 1 plateau ijs in m'n fonteintje; door de wind in een mooie vorm geblazen. De kou, de blauwe lucht en de zon erachter doen de rest.

Aan de rand van het hondenveldje stond deze kamille solo. Nergens een andere te zien. Was eenmalig blijkbaar, want dit jaar stond ie er niet.

Lieveheersbeestje onderweg op de rand van de afvalcontainer. Het zonlicht weerkaatste via de auto die erachter stond geparkeerd op de grijze bak. De blauwe lucht weerkaatste in het raam van de auto. Vond het zo wel een mooi beeld vormen, zonder dat je kunt zien dat hier een auto staat.

Op Lesbos Griekenland weten ze hoe ze om moeten gaan met toenemende droogte. Het kratermeer hoog in de bergen is hier omgevormd tot irrigatiemeer. Bedoeld om de vele olijfboomgaarden te voorzien van water. De ene kant van het kratermeer wordt gebruikt door de natuur (vnl. vogels), aan de andere kant niet. Beplanting wordt zorgvuldig verwijderd. Rondom voorzien van heel dik kunststof.

Een groot deel van de dode arm van de Maas staat maandenlang onder water; dat zie je hier in de achtergrond. Deze foto is uit de winter; de bevroren takken van de bomen laten hun gesmolten ijs los en daardoor ontstaan blauwe druppels op het mistige water.

Een klein stukje natuurgebied Diepenvoorde in Waalre. Een juveniele waterhoen 'zwemt' een rondje. Doordat het hier intussen zó ondiep is, is van zwemmen geen sprake meer en laat de waterhoen een zwart spoor achter. Zoals je kunt zien wordt er nooit in een rechte lijn gezwommen, maar met een leuk kronkelend pad dat nu zichtbaar is.

Deze samenvoeging van 2 verschillende plantenblaadjes zag ik vanmorgen toevallig in m'n tuin. Daar waar de planten elkaar bijna raken heeft een spin een samenvoeging gemaakt met wat rag. Samen met wat dauw en een zonnetje erop kwam dit beeld naar voren. Lijkt nu op een meeuw in vogelvlucht.

Kunnen eenden ook speels zijn als ze jong zijn? Blijkbaar wel. Dit jonge exemplaar was samen met moeder (wit/beige parkeend) en 5 broertjes/zusjes aan het spelen. Deze ging zelfs een stukje op z'n zij zwemmen; nog nooit gezien... het leek alsof ze de grootste lol hadden.

Nog een kijkje genomen bij de dode arm van de Maas. Viel nog niet mee om een foto in dit felle tegenlicht te maken waarbij je de kleuren van de oeverplanten nog kunt zien. Sinds deze week is 'men' aan het werk om de doorstroming te veranderen. Binnenkort nog es kijken wat er over gaat blijven van dit prachtige stukje natuur.

Bewust niet bij het onderwerp gezet welke eendensoort dit is. App Obs. zegt wilde eend, maar z'n moeder is een wit/beige zogenaamde parkeend; dat weet ik zeker. De kop is net iets ronder en groter en de veren iets breder. Op de foto lijkt het net of de eend hier zwemmend bezig is, maar dat is niet zo; het laagje water is max. 10 cm dus staat hier gewoon op z'n poten.

Bij het rijtje klaprozen die het eerste zonlicht vingen, was het druk met insecten. Een paar keer geprobeerd deze vliegend 'te vangen'. Deze vond ik er wel sfeervol uitzien.

Het zaadje van de paarse distel hangt met 1 tentakeltje aan een spinnendraad; de wind geeft steeds weer nieuwe beelden door alle wapperende tentakeltjes. Met een witte wolkenlucht als achtergrond een aardig plaatje van het witte ding met een beige zaadje in het midden. Bij het omkeren van de kleuren verandert het in een geheel ander beeld.