Ik dacht altijd dat insecten 6 poten hebben; klopt natuurlijk ook, maar deze sprinkhaan heeft ook nog 2x2 extra handjes bij de kaken. Tijdens het eten gebruikt hij deze om het eten goed naar binnen te werken. Op deze foto zijn ze duidelijk te zien. Ook zie je dat de linkervoorpoot een segment mist. Mooi aan de foto vind ik ook de donkere bladeren in de achtergrond met licht randje die schuin weglopen in het beeld. Dit is een 2e versie; bij de eerste ruisonderdrukking gebruikt die verkeerd stond.

Deze sprinkhaan woont in onze euonymus/kardinaalsmuts. De nieuwe bladeren van deze plant zijn wit en groeien aan de toppen van de stengels. Blijkbaar zijn deze toppen een delicatesse voor de sprinkhaan. Hij schuilt en slaapt in de donkere bladeren en zo af en toe klimt hij naar het top-restaurant.

De tapijtkever is ca. 2 mm groot en leeft buiten. De larven eten textiel dus binnen niet welkom. Deze kever ontdekte ik bij toeval want zo op het oog kijk je er gewoon overheen. De macrolens ziet meer dan ik.

Deze juffer had een tak gevonden om op te overnachten ipv het riet waar alle soortgenootjes in zaten. De achtergrond van de juffer is dan ook het zacht bewegende riet in bruin/groen. Vond het wel een mooi contrast zo.

Was wat aan het oefenen met de macrolens. Deze gewone grashalmdansvlieg had blijkbaar dorst en waagde zich aan een bloem van de Japanse kornoelje.

Vandaag een prachtige groene sprinkhaan betrapt op het opeten van mijn tuinplant. In ruil voor een foto gaf ik toch maar toestemming. Ontzettend moeilijk te fotograferen beestje; hij blijft je aankijken en gaat dan naar de andere kant van het blad als je dichtbij komt. Het scherpstellen ging zo niet makkelijk. Maar klein diafragma resulteert weer in rommelige achtergrond. Zo vond ik het wel mooi.

'Salieblad geeft varkensvlees een rijkere smaak die in de buurt komt van rundvlees'. Dus zó werkt dat; eerst levend vlees erop in de tuin. Toch maar wassen voordat ik ze ga gebruiken in de keuken. Deze rouwvlieg zat verscholen aan de achterzijde van het salieblad. Bovenin beeld de uitgebloeide bloemen van de salie. Met zonnig weer gaan ze 's avonds heerlijk ruiken.

Wilde een dromerig koolzaad bloemetje proberen vanavond; dankzij de wind ging de steel heen en weer en kreeg ik dit resultaat. Vond het totaalplaatje wel fijn om naar te kijken; bijna geen zon te zien hier, en toch een dromerig zomers beeld gekregen.

Deze schorsmarpissa hoort bij de springspinnen en eet alles wat ie te pakken kan krijgen. Dit specifieke exemplaar houdt blijkbaar van lezen want zit hier op de papiercontainer. Aangezien deze nogal prominent aanwezig is, vink ik 'mens en natuur' aan. Weet niet hoe het komt, maar ik kan slechts 1 categorie aanvinken (tenzij ik 'thema van de maand' gebruik, maar dat is hier nvt).

De bloemen van de salie zijn zo'n 1,5 cm lang en doen hun best goed naar het licht te groeien. Bij late avondzon leek het alsof er een schijnwerper op stond die dwars door de bloem heen scheen.

Tijdens een wandeling kwam ik toevallig een pyjamaschildwants tegen; slecht licht en lelijke omgeving. Ik draai me om en zie deze 2 bezig aan de vermeerdering van de soort. Da's al een stuk beter voor een foto. Wel wat hard licht maar volgens mij toch nog redelijk in toom kunnen houden.

Ook vanmorgen stond ie er weer; onze 'huiskraai'. Staat daar te wachten tot ik de hond ga uitlaten; dan gaat ie mee. Een paar straten in de buurt volgt ie; vliegend of lopend (ziet er best grappig uit) achter ons aan. Deze keer eerst een foto van het wachtmomentje. Door het uitgeschoten onkruid heen is vooral de achtergrond mooi vind ik. Gewone straatstenen met wat glans erin en dan een combi van zon en schaduw van een boom.

Schuim dat vooral in mei o.a. onder brandnetels zit, is gemaakt door de larven van het schuimbeestje, spuugbeestje of schuimcicade en geeft die larven bescherming. De vorm is echter best mooi om te zien, zeker met wat zonlicht. Lang geleden werd dit koekoeksspog genoemd door een link te leggen naar de aankomst van de koekoek in mei.

Deze mooie jongen stond precies in het flauwe zonnetje en lijkt zijn pad gevonden te hebben. De bladeren zijn van een rozenstruik en spelen mooi met het licht.

Op een zacht bedje van bramenstruikbladeren ligt deze boomkikker te soezen. Een moeilijke plaats om te fotograferen want de bramenstruiken mogen niet aangeraakt worden omdat je anders de kikkers verstoort. Ik kon hier net over een blad heen kijken. Op de achtergrond een stekelige tak van de struik waar ze ook regelmatig op liggen.

Tsja; grondeekhoorn... deze zat minutenlang op een hoogte van 2,5 meter dromerig voor zich uit te kijken. Foto gemaakt waar wat takjes voor het beeld door bewogen. De achtergrond was origineel nogal hard groen; die kleurtoon heb ik wat verzacht. Dit samen zorgde voor een wat dromerig beeld. Wel fijn dat er ook es een eekhoorn stilzat, want ze zijn echt supersnel.

Dit konijntje liep samen met moeder en 4 broertjes/zusjes op het grasveld bij een flat. Deze had al snel door dat gras voor alledag is, en deze plant (denk aan paardenbloem) extra lekker. Ik stond hier op een trap level parkeergarage zodat ik op ooghoogte kon komen uitkijkend over de weg langs het grasveld. Het konijntje hield me goed in de gaten.

Tijdens een wandeling langs de beek De Beerze in het bos ontstonden mooie waterrimpelingen veroorzaakt door schaatsenrijdertjes en het snelstromende water van de beek. Pas later toen ik de foto's op de computer bekeek, bleek dat het om 'dubbele' schaatsenrijdertjes ging. Op de rug van moeders lift de kleine mee.

Dit prachtige insect ging eindelijk even zitten; volgens m'n app gaat het hier om de akkerdisteldansvlieg. Een bijzonder mooi beestje van dichtbij. In de avondzon houdt hij even pauze van het dansen.

Vroeg in de morgen probeerde deze grote roodoogjuffer wat op te drogen in het druilerige weer.

In het omringende bos bij het Grootven in Oisterwijk NB staat onder de bomen een krulvarenbos. Op een regenachtige morgen zie je in de onderste druppel van de varenbladeren dat de ontwikkeling van de varen gewoon doorgaat met een nieuwe krul.

Eerst dacht ik dat er een dor blad gevallen was op een blad van de gele lis bij de vijver. Maar er zaten wel 6 poten aan. Bij goed kijken bleek het om een agaatvlinder te gaan. Opvallend is dat de kop en nek samen hetzelfde uiterlijk en vorm hebben als een schaap.

In mijn wijk kom ik langs een waterplas met eilandje waar deze reiger zat. Door de zon ontstonden reflecties van een flat, lantaarnpaal en bomen. De blauwe reiger loopt precies op het pad van de lantaarnpaal en is in kleur hetzelfde als de reflectie van het gebouw rechts.

In mijn achtertuin staat een schapenhekje rondom de vijver zodat de hond er niet steeds in springt. Op 1 van de knopen (kruispunten) lag een spin te genieten van het zonnetje. Hij hield me goed in de gaten maar vond een paar foto's toch wel OK. Hij ligt in ieder geval relaxed te chillen op het knooppunt.

Je ziet bijna de paniek op het gezicht van deze spin; zo lijkt het tenminste. Hier had een windvlaag het web te pakken en begon te trillen. De spin hield zich uit alle macht vast en probeerde zoveel mogelijk schade te voorkomen. De beweging was moeilijk te fotograferen, maar duurde zo'n 3 minuten, dus genoeg kansen gekregen. Hier vond ik de trillingen er wel mooi uitkomen met al die kleuren. En door het tegenlicht kreeg de spin doorkijkpootjes. Na 3 min. was alles voorbij en bleef het web intact

Volgens velen 'de plaag uit de buurt'. De ouders dan, want deze schattige baby's zien er zo aaibaar uit. Maar voordat het zover is, worden nestplaatsen geclaimed, aangelijnde honden aangevallen, fietspaden volgepoept, en dat alles met veel herrie. Dit jaar zitten er beduidend minder in mijn wijk. Maar wat zijn die kleintjes schattig. Hier zie je er een aantal bij moeder op een schuine helling naar het water. Met tegenlicht gefotografeerd.

Deze jongedame is nu ca. 1 jaar oud en in m'n voortuin opgegroeid (niet daar geboren). Als een volleerd model laat ze zich fotograferen op de gesnoeide vijgenboom. Nog een paar weken en dan is alles groen. Nog maar even geprofiteerd van al die vrijstaande takken. Het beeld heb ik zo ingetogen mogelijk gehouden; lekker rustig. Niet dat deze mus rustig is, integendeel. Maar ze ziet er wel netjes en een beetje flets uit.

Vanmiddag een paar uurtjes bij de dijk van rivier De Maas geweest. Oefenen met de macrolens. De schuine dijk is begroeid met koolzaad dat hier een fijne achtergrond was. Door de diverse planten en bloempjes leek het wel een miniatuur sprookjesbos.

Een uitbundig madeliefje langs de dijk. Ik lag hier op een stenen trap om zo dichtbij mogelijk te fotograferen zonder dat er een wandelaar op zou staan en de weg ook niet zichtbaar. Niet echt comfortabel maar wel gelukt. Het groen linksboven verraadt al dat de paarse bloemetjes, waar ik de naam niet van ken, binnenkort ook zichtbaar zijn.

Bijna iedereen heeft dit kruid wel ergens staan in z'n tuin; als onkruid. Dit is winterpostelein en zit vol met vitamine C. En is eetbaar (al heb ik het nooit geprobeerd). De kleine bloemetjes binnenin vingen het zonlicht.