Eerst dacht ik dat er een dor blad gevallen was op een blad van de gele lis bij de vijver. Maar er zaten wel 6 poten aan. Bij goed kijken bleek het om een agaatvlinder te gaan. Opvallend is dat de kop en nek samen hetzelfde uiterlijk en vorm hebben als een schaap.

In mijn wijk kom ik langs een waterplas met eilandje waar deze reiger zat. Door de zon ontstonden reflecties van een flat, lantaarnpaal en bomen. De blauwe reiger loopt precies op het pad van de lantaarnpaal en is in kleur hetzelfde als de reflectie van het gebouw rechts.

In mijn achtertuin staat een schapenhekje rondom de vijver zodat de hond er niet steeds in springt. Op 1 van de knopen (kruispunten) lag een spin te genieten van het zonnetje. Hij hield me goed in de gaten maar vond een paar foto's toch wel OK. Hij ligt in ieder geval relaxed te chillen op het knooppunt.

Je ziet bijna de paniek op het gezicht van deze spin; zo lijkt het tenminste. Hier had een windvlaag het web te pakken en begon te trillen. De spin hield zich uit alle macht vast en probeerde zoveel mogelijk schade te voorkomen. De beweging was moeilijk te fotograferen, maar duurde zo'n 3 minuten, dus genoeg kansen gekregen. Hier vond ik de trillingen er wel mooi uitkomen met al die kleuren. En door het tegenlicht kreeg de spin doorkijkpootjes. Na 3 min. was alles voorbij en bleef het web intact

Volgens velen 'de plaag uit de buurt'. De ouders dan, want deze schattige baby's zien er zo aaibaar uit. Maar voordat het zover is, worden nestplaatsen geclaimed, aangelijnde honden aangevallen, fietspaden volgepoept, en dat alles met veel herrie. Dit jaar zitten er beduidend minder in mijn wijk. Maar wat zijn die kleintjes schattig. Hier zie je er een aantal bij moeder op een schuine helling naar het water. Met tegenlicht gefotografeerd.

Deze jongedame is nu ca. 1 jaar oud en in m'n voortuin opgegroeid (niet daar geboren). Als een volleerd model laat ze zich fotograferen op de gesnoeide vijgenboom. Nog een paar weken en dan is alles groen. Nog maar even geprofiteerd van al die vrijstaande takken. Het beeld heb ik zo ingetogen mogelijk gehouden; lekker rustig. Niet dat deze mus rustig is, integendeel. Maar ze ziet er wel netjes en een beetje flets uit.

Vanmiddag een paar uurtjes bij de dijk van rivier De Maas geweest. Oefenen met de macrolens. De schuine dijk is begroeid met koolzaad dat hier een fijne achtergrond was. Door de diverse planten en bloempjes leek het wel een miniatuur sprookjesbos.

Een uitbundig madeliefje langs de dijk. Ik lag hier op een stenen trap om zo dichtbij mogelijk te fotograferen zonder dat er een wandelaar op zou staan en de weg ook niet zichtbaar. Niet echt comfortabel maar wel gelukt. Het groen linksboven verraadt al dat de paarse bloemetjes, waar ik de naam niet van ken, binnenkort ook zichtbaar zijn.

Bijna iedereen heeft dit kruid wel ergens staan in z'n tuin; als onkruid. Dit is winterpostelein en zit vol met vitamine C. En is eetbaar (al heb ik het nooit geprobeerd). De kleine bloemetjes binnenin vingen het zonlicht.

Deze tortelduif zat vandaag op de moerbeiboom die begint uit te lopen. Gefotografeerd van achter een rozenstruik; de jonge uitlopers zijn rood en 'raakten' net het onderste gedeelte van de duif. De achtergrond is een wazige mix van 'tuin van de overburen, gemeenteboompje en een camper'. Daar zie je niks van op deze manier, maar geeft wel zachte kleuren mee.

Dit was een super eenvoudige foto; gewoon gaan staan bij een nogal kaal boompje... en binnen 10 seconden komt er een torenvalk aan om even te kijken. Kon er een foto van maken terwijl hij me aankeek en 1 als profieltje. Heb deze uitgekozen want vond de wenkbrauwstreep wel mooi.

Deze paardenbloem ging na bloeien anders dicht dan de rest; als een draaimolen. Opvallend is dat de kelkbladeren (wazig onderaan) in tegengestelde richting gingen draaien.

Op weg naar de Maas moest ik de dijk af lopen die volop in bloei stond. Op zoek naar oranjetipjes (maar toen niet aanwezig) vond ik deze dagpauwoog op de trap naar beneden. Hij vloog direct het koolzaadveldje in. En bleef gewillig stilzitten toen ik m'n tas uitpakte om de camera te pakken. Deed ieder vlindermodel dat maar...

Op weg naar de Maas moest ik de dijk af lopen die volop in bloei stond. Zittend op de trap naar beneden kon ik op ooghoogte komen met deze bij.

Ik liep te zoeken naar een andere benadering van 'de paardenbloem'. Hier ligt de nadruk op de uitgebloeide versie, het moment dat de pluimen willen wegwaaien. Op de achtergrond een paardenbloem in bloei zodat dit beeld toch zomers geel overkomt.

Een paar leuke groene spinnen in m'n tuin gevonden. Deze zat in de Toscaanse jasmijn. Opvallend is dat hij z'n onderlijf laat meekleuren met de nieuwe bladeren van de plant. Ziet er bijna hetzelfde uit zo. Het onderste gedeelte van het achterlijf kleurt rood mee. Een zelfde spin in de olijfboom heeft dat rood niet en is wat grijsgroen. Deze ziet er dus voor een foto net iets beter uit (en kon ik beter bij ipv struikelen over plantenbakjes).

Deze bij kwam vanonder het plankenterras en klom langs de stam van deze fijne tuinplant helemaal naar boven. Na 1,5 meter klimmen nam hij plaats in de bovenste bloemtop en leek erop dat hij zich daar wilde opwarmen. Al was er op dat moment geen/nauwelijks zon, zat daar wel heerlijk uit de wind bij te komen van de lange wandeling.

Afgelopen jaar voor het eerst een wespspin (of tijgerspin) gezien. Had daar op dat moment nog nooit van gehoord. Alle kriebelbeestjes die kunnen bijten of steken moeten mij altijd hebben dus op gepaste afstand een foto; en snel weer weg. Later gevonden wat het is en ze eten voornamelijk krekels.

Deze tulp staat al jaren in m'n tuin. Zodra de bol opkomt is deze groen, daarna kleurend naar geel. Bij opengaan worden de blaadjes dunner en roomwit met een fuchsia randje van 2 mm daaromheen.

Opnieuw verbeterde versie van Aalscholvers in baltskleed. Beide aalscholvers hebben afwijkende wangkleuren (geel en rood) waarbij de rode de toon zette. Keek hij naar links, dan volgde de ander; ging de kop naar rechts, dan volgde de ander ook. Was leuk om te zien. Beide vogels zaten op de rotsblokken middenin het water tegen zonsondergang.

Pelikaan in rusttoestand. De vogel zelf ligt dan rustig op het water te dobberen, vaak met het puntje van de snavel net onder het wateroppervlak. En zo af en toe haalt hij die snavel een stukje omhoog. Dit is geen gecropte foto maar bewust zo gemaakt. Even uitproberen voor mezelf.

Een klein momentje zon in m'n tuintje en de hond is 'uit'. Gelegenheid om wat plantjes van dichtbij te bekijken en de macrolens te proberen. Wat is dat mooi om alles van dichtbij te kunnen bekijken. En de kleine beestjes zitten nooit lang stil. Dit lieveheersbeestje kwam vanuit het niets en hield het wat langer vol op de rode Camellia.