De achtergrond van deze foto vond ik gelijk erg mooi; en de dennennaald op de voorgrond vond ik er gewoon bij horen. De titel? Da's een doordenkertje. Hint: 't is in ieder geval een klassieker.

Verscholen achter een steen zie ik een complete familie 'sombere honingzwam' volgens Obsidentify. Dus neem ik voor waarheid aan. Er is echter niets somber aan deze prachtige zwammen. Behalve dan die twee die al zijn omgevallen.

Aan het begin van de middag hadden alle dauwdruppeltjes zich verzameld en gleden naar beneden op dit takje. Daar bleef het liggen tot ik het zag. Wat een fijne diepte van dichtbij en heerlijke kleuren. Een beetje vrolijkheid op zo'n saaie grauwe regendag.

Deze huisjesslak had Japans op het menu staan. Geen idee of hij dat gras ook echt eet, of dat hij alleen van het uitzicht wilde genieten. Door de lichtinval is wel te zien dat hij nogal 'ruim in z'n huisje zit'. Het kleine stukje rode Japans bloedgras is nog mooier als de zon erop schijnt, maar dat komt nu nog zelden voor, want de schutting is vervangen door een hogere. In het voorjaar weer denk ik (hoop ik).

Donker water met wolkenlucht? Nee. De zon reflecteert in het water (een singel in de wijk) en die reflectie reflecteert op zijn beurt op de betonnen funderingsplaten langs het water. Op die lichtgrijze platen zie je naast de reflectie ook algen en schimmels. De zwarte schimmel zie je rechts waar het huis bovenop staat. Links de algen en daar staat de tuin bovenop (paar overhangende plantjes).

Pas laat in de middag kwam de zon bij de voorzijde van het huis; alle kleine dauwdruppeltjes kwamen tesamen en rolden langzaam naar beneden om als 1 grote druppel naar beneden te vallen.

Een zwaar onderbelichte foto van een veertje dat met spinnendraadjes aan een esdoorn hing. Omgezet naar zwart-wit. Niet mooi genoeg. Daarna omgekeerde kleuren en de zwart wit laag terug naar 50%.

Tweede upload van deze foto. De eerste had ik bewust donkerder gemaakt om het drama-effect te versterken, maar vergat op het dichtlopen te letten. Was dus niet nodig... Wat je ziet is een libel die gewoon 'op' was. Vond hem bij de voordeur. Heb nog geprobeerd hem op te lappen met wat eten en warmte en in eerste instantie hielp dat. Na in de huiskamer opgewarmd te zijn deden de vleugels het weer. Buiten gezet op het zuiden in een open (zijkant) plastic doorzichtige pot. Maar ja, op=op...

Zo'n 2x per jaar komt er een automaat door de straat (met mens erop) om alle haagbeuken op de juiste hoogte te krijgen. Het effect is netjes en snel en altijd op de juiste hoogte. Maar als je goed kijkt, zie je dat hier is gesnoeid met botte messen. Jammer. De musjes waren er wel nieuwsgierig naar; zou er nu meer voedsel in bereik zitten?

De landing van een kroeskoppelikaan in 2 foto's. Volgens de exif op exact hetzelfde moment gemaakt. Zat minder dan een seconde tussen. Eerst worden de voeten gestrekt voor een perfecte landing alsof hij nog even gaat skiën. De vleugels naar boven voor het evenwicht...

Een tweede upload van mijn enige zonnebloem. Ik hoor vaak mensen zeggen dat ze 'goed bezig zijn door inheemse planten en bloemen in de tuin te hebben'. Maar ze weghalen zodra ze zijn uitgebloeid. Dit is een foto van een zonnebloem zoals de natuur deze bedoeld heeft. Opruimen volgt later als de zaden zijn gegeten of verspreid. De vraag is echter; wie is er bereid een verdorde bloem die echt niet meer mooi is te laten staan?

En langzaam verdwijnt de zon achter de bergen. In het water zie je de reflectie van een klein stukje open lucht dat roze is gekleurd. Bewust dat stukje zonder wolken alleen zichtbaar gemaakt in de reflectie. En uiteraard de reflectie van de pelikaan zelf. Helaas gemaakt met een zoomlens die een inruilwaarde heeft van wel... 14 euro. Wist ik toen niet. Maar op 1080 hoog vind ik hem nog redelijk.

Een toevallige ontmoeting; ik zit op de stoep met m'n camera bij een bloemetje (niet gelukt overigens) en plotseling valt er 'iets' op m'n broek wat er daarna af stuitert de stoep op. Met m'n camera nog voor m'n ogen kijk ik wat het was. 2 Groefbijen die voor het nageslacht zorgen. Scherpgesteld op het mannetje. Moest wel ff heel snel. Tot m'n verbazing was dat nog gelukt ook. De bijen (deze zijn minder dan 1 cm) trokken zich niets van me aan. De achtergrond is dus een wazige stoeptegel.

De berenklauw is eigenlijk best een mooie plant; zowel in bloei als uitgebloeid. Staat ie dan ook nog op zo'n mooie plek dan is het wel een foto waard. Al moet ik eerlijk zeggen dat als ie nog gewoon groen is, m'n hond heel erg moet uitkijken als we daar lopen. Honden krijgen hier nl. heel veel jeuk van. En zo vlak langs het paadje heeft ie al voor heel wat blaren gezorgd. Gelukkig heeft mijn hond véél haren dus beperkte schade.

Met een flinke windvlaag had deze spin het moeilijk. De acacia trouwens ook. Hier blies de wind het takje precies horizontaal waarbij de spin onder de tak beschutting ging zoeken. Bewust de plant op de achtergrond op de foto laten staan; hier zie je duidelijk het wervelen van de wind.

De meeuw zit hier in Noord-Brabant op een paaltje, de boom die je ziet in de weerspiegeling van het water van rivier De Maas, staat in Gelderland. Foto is genomen op een wat saaiere dag met een laat avondzonnetje van links. De paaltjes met opgekruld prikkeldraad zijn bedoeld om de koeien in de wei te houden en niet te laten oversteken naar de wei ernaast. Maar dit jaar is het water niet laag geweest dus reparatie was overbodig. Bijna een zwart-witje.

Na een hele tijd sap van de lijsterbes drinken met 30 graden, werd het even te veel voor deze vlinder. Afkoelen dan maar op het koude metaal van een windmolen. Al gingen de bladen zacht heen en weer, de vlinder bleef er gewoon op zitten. Een blad van de wilgenboom dat verstrikt was geraakt in de windmolen heb ik er digitaal maar even afgehaald.

Blijkbaar had de rups toch nog meer honger (of ging gewoon even de benen strekken) en liep het blad en de stengel af. En dat is een road to nowhere want de plant is echt op. Helemaal onderaan nog een paar centimeter groen, maar wel om te delen met 5 andere rupsen. Op zoek naar een plekje om te verpoppen misschien?

Dit is een foto van het eerste ei van het koolwitje dat ik heb zien leggen. Het kleine mini-eitje op dat ene stengeltje koolzaad dat in de voortuin staat heb ik in de gaten gehouden. De rups heeft zo te zien voldoende gegeten want is aardig groot geworden. En die ene stengel is bijna kaal, al heb ik gezien dat er nog meer (kleinere) rupsen op zitten.

Dit hoopje ellende kwam naar me toe gelopen op het pad in de voortuin. Blijkbaar in gevecht geweest met een ander. Voorzien van water en eten mocht ik ook nog een paar foto's maken. De normale schuwheid was helemaal verdwenen. Deze 2e upload ziet er iets minder dramatisch uit maar de foto is wel scherper en een minder drukke achtergrond. Heb ooit es zo'n gevecht tussen eksters gezien; is echt heel heftig. Nu gelukkig niks ervan meegekregen.

Op de voorgrond de vergeelde toppen van het oude palmboomblad; op de achtergrond het nieuwe ongeschonden blad. Vond de strepen met wat flauw zonlicht erdoorheen wel mooi uitkomen. En typisch nazomer (dan snoei ik de bladeren altijd bij).

1 kant van de dijkhelling is (nog) niet (voor de 2e keer) gemaaid. Het groepje distels dat op die plek staat wordt druk bezocht door de vlinders. Het is een leuk gezicht om te zien, al die fladderaars op 5 m2. Maar ook jammer. Want het was niet nodig geweest om al die inheemse planten en bloemen weer te verwijderen.

Deze vlindersoort helemaal alleen op een paar eenzame distels; moest ik thuis opzoeken wat het was. Logisch; de distelvlinder. In deze 2e upload de vlinder erbij gezocht die wel scherp was op het oog. Denk dat ik gewoon de verkeerde had gepakt bij de eerste upload. De drukke foto door het felle licht wat getempered. Waarbij je toch nog kunt zien dat de zon door de vleugels heen schijnt. Kan me van heel lang geleden herinneren dat ik die vroeger wel vaak zag.

De honingbij bezocht de watermunt in de tuin. Op de achtergrond kwam de zon door wat takken heen. Net zo lang geprobeerd totdat de bij precies voor het licht kwam door de wind want de watermunt bewoog zachtjes heen en weer.

Dit zaaddoosje van een klaproos wordt als het ware gelift door de grassen. De grassprieten geven een speels effect.

De compositie van de eerste upload trok inderdaad de blik weg van het licht. In deze tweede upload een stukje links eraf gehaald, maar ook 1 roze blaadje dat schuin naar beneden wees; dat viel meer op door de compositie te veranderen. Het wilgenroosje zag ik hier voor het eerst en het schijnt een geheel eetbare plant te zijn. Hij stond hier praktisch naast het bitterzoet en die is dan weer giftig.

In een groep rennen mieren de hele dag rond en zijn hard aan het werk. Solo gaat dat blijkbaar net iets anders. Deze zat helemaal alleen in de zon en liep rustig wat heen en weer. Maar steeds weer terug de warmte in en lekker rustig. Niks werken vandaag... De druk groene kleuren en een rozenblad onderin vroegen wat mij betreft om zwart-wit.

Tsja, deze vlinder hing aan een plankje. Kop naar beneden. Heb de vlinder dan toch maar digitaal omgedraaid want stond er een beetje raar bij. Oog en zwart-witte rand aan achterzijde vleugels wat verscherpt.

Ik zie een muis over het terras lopen en roep gauw de hond naar binnen. En ik dus naar buiten. Bewijs dat je een muis ook met een macrolens op de foto kunt zetten want dit is geen crop. Maar hoe kom je op ooghoogte? Ben gaan zitten op het pad en een uurtje later besloot de muis op een steen te klimmen. Een heel jonge gezien de nestharen en niet echt schuw. De lens op 10cm. Oogje verscherpt en klein stukje boven eraf gehaald.

Op zoek naar insecten zie ik ineens een voor mij onbekend zaad met lange staart aan een salieblad hangen. Er in gewaaid en staat niet in mijn tuin en voor mij onbekend. Alsof het salieblad een lik gaf aan deze gast waarna hij bleef plakken. Afbeelding extra zacht gemaakt met wat nevel; dit hing boven de fontein dus die waterkleuren (zachtgeel water met wat algen) zie je hier ook in terug. Specifiek gelet op het off-centre houden van het onderwerp.