Over onze hoofden heen leek het haast een balletvoorstelling. Die ene zelfs met gekruiste 'benen'. Zoals je kunt zien met wond/abces is dit been moeilijker recht te houden.

Vanaf de 'snelweg' zagen we ineens een groepje flamingo's in een veld; even parkeren in de berm. We konden niet echt dichtbij komen. Maar de flamingo's besloten toen zelf om ons te verwelkomen door op te stijgen, een rondje te vliegen over ons heen en op de vertrekplaats weer terug te landen. Hier vliegen ze keurig in formatie en voor de foto leuk dat ze elkaar net niet raken.

Ook een kwak stond blijkbaar op het fotomenu... deze had ik tijdens m'n vakantie aangezien voor een woudaap. Pas op m'n computer zie ik dat het een kwak is. En dan lijken het er zelfs nog 2. Op de vroege ochtend zit hij hier in het midden van de wat legere rivier. In z'n eigen omgeving geniet hij hier van de eerste zonnestralen die op z'n kop vallen.

Macro opname van een bloeiend gras bij het hek met een weids uitzicht erachter. De zaden deden me denken aan de poelier vroeger; waar het gevogelte ondersteboven aan een lijn hing.

Door de bergen over het zand/kiezelpad even de bus gestopt voor deze mooie balkanbaardgrasmus. Net als ikzelf waaide hij bijna weg van het takje. De mooie roze achtergrond is van de helling van de rotsachtige bergen.

Hier op de site van DDN ooit es een foto gezien van Peter Bergen Henegouwen... een landschap in lagen met bergen. Toen dacht ik 'als ik ooit nog es bergen tegenkom, ga ik dat ook es proberen'. Waar iedereen op het zandpad naar links keek, zag ik rechts ook en tegen het licht in heb ik een poging gedaan. Maar de lucht erboven vond ik ook mooi, dus die blijft er ook in.

Nieuwe upload van het vliegensvlugge vogeltje dat niet stil wil zitten binnen m'n bereik. Ja, wel op een electriciteitsdraad, maar dat vind ik niet mooi. Uiteindelijk zag ie me niet achter een struik, en ging even zitten op de struik voor me.

In een donker stukje tussen de planten probeerde ik iets te fotograferen; en zag ineens deze mooie vlieg landen op het appelboompje. Gauw op de foto gezet zonder naar de instellingen te kijken. Bijna het hele beeld wit. En een heel mooi insect te pakken inclusief de bloesem. Lijkt nu wel of ze tussen de wolken zweven.

Leuk tijdverdrijf om naar boven te kijken... hoog in de palmbomen maken de Spaanse mussen hun nesten. De aanvliegroute gaat via de losse bladeren die wild heen en weer bewegen. In het daglicht was hier de maan ook al wakker.

Op een klein klaverveldje in de buurt van het water drinkt dit geelsprietdikkopje uit de klaverbloemen. Het was druk met vlinders in Lesbos, Griekenland. De soort heb ik in Nederland niet eerder gezien, maar ik vind het diertje de moeite waard om te fotograferen.

Nog 1 voor het maandthema. Deze rode klimrozen staan langs het pad naar de voordeur. Over een weekje zullen ze wel open zijn en dan ruikt dat pad heerlijk.

Onder het raam aan de achterzijde van het huis zit een stenen schuine vensterbank; een soort glijbaan die het regenwater naar buiten toe afvoert. In 1 van de voegen zag ik dit leuke mosje zitten. Ik weet niet welk soort het is. De knopjes hebben heel korte steeltjes.

Drie in 1; de blauwe reiger zelf, de spiegeling en de schaduw. Ik heb hier gekozen alleen de schaduw van de vogel compleet te laten zien.

Deze honingbij heb ik uit een volle vaas met water gevist met het takje dat je links op de foto ziet. De bij zit hier bij te komen en op te drogen in de zon. M'n eerste upload was een minder scherpe foto die ik achteraf te veel had verscherpt. Bij deze foto zijn de details van de bij stukken beter. Ik zie hier zelfs dat ook bijen tenen hebben met kleine nageltjes. Nooit geweten en/of op gelet. Wat zijn het toch mooie beestjes.

Dichterbij de paw-paw (indianenbanaan) boom zie je op die ene tak die een bloem heeft, de dopluizen zich hebben verzameld. Dat wordt weer een jaar dat er geen vruchten aan m'n boompje komen... Dopluizen zie je niet goed op afstand; ze nemen dezelfde kleur aan als de stam waarop ze zitten en zitten luchtdicht vastgezogen aan de tak. Er beweegt niets. Soms komt er een druppeltje vocht uit en dat wordt dan weer door de mieren gegeten/gedronken.

Mooi al dat frisse verse groen in de tuin. Dat vinden de insecten ook. Dit frisgroene takje heeft al heel wat bezoek ontvangen.

Wat een training voor je spieren, deze foto. Oog- hand- en armspieren dan. Scherpstellen op de nieuwe baby van een bladluis. Dat kan uiteraard niet via AF. En iedere ademhaling zorgt voor onscherp beeld. Ik had geen idee dat de bladluis levend wordt geboren. Hier kun je dat duidelijk zien; pas op het eind buigt de moeder naar voren zodat de pootjes van de baby de tak raken. In kleur vond ik deze te rommelig worden dus gekozen voor zwart-wit.

In de voortuin staat een paw-paw; een boom die ook wel indianenbanaan wordt genoemd. Als er vruchten komen, kun je deze eten en hebben een lichte banaansmaak. Met doorsnijden zie je dan een soort hondenpoot in de zaagsnede. Hier is het nooit zover gekomen, want er staat ook een vijg die de zon wegneemt. Het blad is 3-lobbig en dat jonge blad zie je hier op de foto.

Er zitten weer 2 bloesembolletjes in de perenboom. Ben benieuwd of ik hier dit jaar peren vanaf kan halen; is nog nooit gelukt.

Wellicht ten overvloede; 'mijn' huismussen vliegen gewoon vrij rond hoor. Het klimrek is bedoeld voor de klimplanten. Maar wordt goed gebruikt door alle tuinvogels. Deze jongedame kwam even vlakbij om te kijken of er nog iets lekkers in de buurt lag.

Een tipje van de sluier opgelicht (de wind dan). Een enkele bloem van het kersenboompje uit de tuin. Ik hoop dat we dit jaar weer 1 kers kunnen vierendelen voor het hele gezin...

Bij een stuk ondergelopen wandelpad op de voorgrond en laag bij de grond 'ontstond' dit beeld door de lens. Achter het water een dubbele rietkraag waarachter een zogenaamd 'wiel'; een diepe waterpartij. Met tegenlicht genomen waarbij ik heb scherpgesteld op de grasgroene helling achter het wiel. Kwam erachter dat het beeld dan het mooist is en zonder dat je die grashelling kunt zien.

Deze huismus kijkt naar de lichtshow van de jonge rozenblaadjes in de wind. Terwijl ze zelf geniet van het voorjaarszonnetje. Ben zelf wat aan het spelen met ISO-waardes en wilde een donkerder effect bereiken.

De staartmees keek even als een volleerd model over z'n schouder. Hij was bezig de knoppen te openen van de Japanse esdoorn en de lariks. Knop open, fris nieuw blaadje komt eruit. In het geval van de lariks is dat dan een rozetje naalden. Het mooie contrast in blauw is van de afvalcontainer van de overburen... maar kleurt hier prima bij.

Pas toen ik hier voorbij was en achterom keek, zag ik de mooie lichtval. Een houtduif is hier opgegeten door waarschijnlijk een buizerd en samen hebben ze een monumentje achtergelaten. Ik heb in dit geval maar gekozen voor de categorie vogels want weet niet goed waar dit te plaatsen is.

Het wordt steeds moeilijker om 'vrije' foto's te kunnen maken in de voortuin die ramvol met vogeltjes zit. M'n jungle wordt wakker en krijgt blaadjes.

Een actief roepende pimpelmees voor het gevaar van 'een verbouwing aan de overkant'. En dat maakt hier ook de mooie achtergrond; zon op een gevel, een zilverkleurige steiger en een paar nieuwe kozijnen met glas. Nooit gedacht dat zoiets voor rust kan zorgen in een foto.

De wilg heeft hier nog 1 langdradig katje met mooi gele meeldraden. De andere zijn al uitgebloeid. De achtergrond bestaat uit een nat gedeelte gras en aarde (bovenin) en het water (onderin).

Het is nooit de bedoeling in de volle zon witte bloemen te fotograferen. Maar door alle uitbundige kleuren die hier aanwezig waren kon ik het niet laten. Een bloesemboompje (krent?) groeit hier samen met een ander boompje uit de grond. De takken zijn donker met doornen en rode bladeren, de ander lichtgroen met witte bloemen. En dan ook nog een hazelaar opgevangen die bleef hangen. Ik vond het een uitbundig plaatje geworden.

Onze wijk staat er vol mee; hooikoortsbomen... Gelukkig heb ik er geen last van, maar de rest van het gezin wel. Dit is er zo eentje; de wilg. Het lichte stuk linksboven heb ik al wat getemperd en ook geprobeerd om een andere uitsnede te maken, maar dit blijf ik toch de beste vinden.