De reiger zit hier op een omgevallen boom; jaar na jaar treedt de Maas buiten haar oevers en staan de bomen gedeeltelijk onder water. En op den duur is dat te veel en vallen ze om. Dat geeft weer fijne mogelijkheden voor reigers, aalscholvers en spechten.

Er dreven wat smeltende klompjes ijs in het fonteintje / vogelbadje in de vorm van een krokodil.

Een oude brandneteltak, een spinragdraadje en de daarop afgezette mist op z'n kop gezet. Zo ontstaat een spannend onderwaterdier dat luchtbellen blaast.

Bovenop een menshoog muurtje... een decoratief dotje mos met mist en wat spinrag. Eindelijk 'ns niet plat op de grond maar gewoon rechtop staand. Heb hier de kleurtemperatuur wat kouder gezet, dat geeft m.i. de sfeer beter aan.

Ik was nieuwsgierig hoe mistafzetting op planten eruit zou zien van dichtbij. Een straatje verderop zag ik een geschikte plant; uitgebloeid siergras. Met de macrolens ontdekte ik een verlate kerstsfeer.

Rivier de Maas op de hoogste stand. Strandje weg, hoge oeverzwaluwwand weg, koeienwei weg. Storing in de waterpomp? Je ziet hier de palen die het educatieve element (de waterpomp om de loop van een rivier na te bootsen) beschermen tegen de koeien. Naast een flinke opfrisser voor de grond blijft er ook veel troep achter zodra het water weer gaat zakken.

In lente en zomer een mooi natuurgebied met vele vogels, bevers, vossen en konijnen; met hoog water loopt alles onder. In december nog zijn de wilgen geknot, nu zie je alleen de kruinen nog boven het water uitsteken. Verrassend om te zien dat ze in het voorjaar gewoon weer uitlopen en bescherming bieden aan vele dieren. Al neemt de hoge waterstand ook altijd een heleboel troep mee die straks weer zichtbaar wordt.

Die allerlaatste appel die nog aan m'n boompje hangt is nu blijkbaar ineens aantrekkelijk.

Met een vijgentak boven haar hoofd kijkt deze jongedame vanaf de rozenstruik reikhalzend uit naar de lente; fijn dat ze even 'vrij' ging zitten. De mooie kleuren zijn van de gevels van de overburen en de groene vlek links is een kerstboom die klaarligt om afgevoerd te worden. Fijn om te weten dat alledaagse lelijke dingen onherkenbaar mooi kunnen zijn in een foto.

Deze huismus had een zware dag met al die regen. Evenals die andere 18 in m'n minituintje. 2e upload; met dank voor de tips om eea wat sprankelender te maken. De 2 druppels op de tak gingen daardoor wel clippen dus heb ik die met kloonstempel gedempt. En gelijk even 1 takje boven het oog verwijderd.

Wandelingetje in de wijk; er plopt een meerkoet omhoog en ik was snel genoeg... Het oog heb ik opgelicht en verscherpt want dat stond in de schaduw en niet zichtbaar.

Een prachtige gouden morgen. Mens en natuur staan zo letterlijk dicht op elkaar. Dit is 1 van de dode armen van rivier de Maas en op slechts tientallen meters de eerste huisjes op de dijk. Ik sta hier op een door het hoge water geblokkeerde doorgang. Kon hooguit een foto maken kijkend naar rechts tussen de struiken door op een open plek(je). Had geluk met het weer...

De uitgebloeide zonnebloem staat nog steeds overeind in m'n tuintje, al wordt ie nu ondersteund door een bamboetak. Het is de favoriete hangplek van 1 van de huismussen in de tuin. Vol verwachting kijkt hij naar een platte steen waar ik af en toe wat eten op leg. Maar ook in de startblokken om bij beweging heel snel weg te vliegen. De zachte mauvekleurige achtergrond zijn de straatstenen.

Dit is een 100% spiegeling van de bomen naast het eilandje in de wijk. Omgezet naar zwartwit geeft het een heel andere sfeer.

De Japanse esdoorn verkleurt heel mooi; van donkergroen naar oranje en rood en geel. Met hier en daar nog wat felgroen; daar waar de takken bijgesnoeid zijn. Een 100% fullframe foto waar ik wat zwart heb toegevoegd en een lichte vervorming zodat de 'hoofddruppel' meer naar voren kwam.

Als een schatbewaarder loopt het springdiertje heen en weer om al z'n juwelen bij elkaar te houden. De kleur van Japans bloedgras is m.i. erg fotogeniek. Evenals dauw, enn als je niet beweegt, het springdiertje ook.

Al eens je tuinmeubilair bekeken met een macrolens? Er gaat een wereld voor je open. Hier zie je de mosgroei en 2 gezellige grazers (springdiertjes) van dichtbij. De springdiertjes heb ik wat gewijzigd in verzadiging en het gehele beeld voorzien van een 5% zwartwit laag en wat extra nevel. Heb 8 versies en deze vond ik het mooist op kleur. Wist niet dat er zoveel herfstschatten op m'n schommelstoel aanwezig zijn...

Deze boomlelie heb ik na de bloei niet weggeknipt; gewoon om te kijken wat dan het gevolg is. Zodra het donker is gaat de bloem geuren en komen nachtvlinders langs voor de bestuiving. Uiteindelijk vallen de bloembladen af en blijft er een zaaddoos over. Die scheurt dan en laat de zaden los. Hier zie je een kwart zaaddoos die uitgescheurd is van het totaal. Hij hangt met draden nog vast aan de rest van de doos. Had niet verwacht dat het nog iets zou doen met al die knopschimmel aan de buitenkant.

Vlakbij de voordeur staat een rode klimroos. Het blad is nu verdord en gedeeltelijk opgekruld. In de trechter die ontstaat zit nu daadwerkelijk een trechterspin; je ziet nog net 1 pootje eruit steken. Bij de ingang zit een huisjesslak. Blijkbaar profiteren deze 2 diersoorten hier van elkaar; de spin minder opvallend en de slak uit de wind.

Een elegante netkous aan een takje in het bos. Dit opgekrulde verdorde blad heeft er in zijn leven waarschijnlijk nog nooit zo elegant en verfijnd uitgezien.

Vanmiddag een herfstconcert? Nee hoor, een verveelde mus die aan het gapen was. Het boeide hem niet dat ik dichtbij kwam... totdat ik de camera voor m'n gezicht weghaalde. Blijkbaar herkent hij een mens pas als hij het gezicht kan zien?

De achtergrond van deze foto vond ik gelijk erg mooi; en de dennennaald op de voorgrond vond ik er gewoon bij horen. De titel? Da's een doordenkertje. Hint: 't is in ieder geval een klassieker.

Verscholen achter een steen zie ik een complete familie 'sombere honingzwam' volgens Obsidentify. Dus neem ik voor waarheid aan. Er is echter niets somber aan deze prachtige zwammen. Behalve dan die twee die al zijn omgevallen.

Aan het begin van de middag hadden alle dauwdruppeltjes zich verzameld en gleden naar beneden op dit takje. Daar bleef het liggen tot ik het zag. Wat een fijne diepte van dichtbij en heerlijke kleuren. Een beetje vrolijkheid op zo'n saaie grauwe regendag.

Deze huisjesslak had Japans op het menu staan. Geen idee of hij dat gras ook echt eet, of dat hij alleen van het uitzicht wilde genieten. Door de lichtinval is wel te zien dat hij nogal 'ruim in z'n huisje zit'. Het kleine stukje rode Japans bloedgras is nog mooier als de zon erop schijnt, maar dat komt nu nog zelden voor, want de schutting is vervangen door een hogere. In het voorjaar weer denk ik (hoop ik).

Donker water met wolkenlucht? Nee. De zon reflecteert in het water (een singel in de wijk) en die reflectie reflecteert op zijn beurt op de betonnen funderingsplaten langs het water. Op die lichtgrijze platen zie je naast de reflectie ook algen en schimmels. De zwarte schimmel zie je rechts waar het huis bovenop staat. Links de algen en daar staat de tuin bovenop (paar overhangende plantjes).

Pas laat in de middag kwam de zon bij de voorzijde van het huis; alle kleine dauwdruppeltjes kwamen tesamen en rolden langzaam naar beneden om als 1 grote druppel naar beneden te vallen.

Een zwaar onderbelichte foto van een veertje dat met spinnendraadjes aan een esdoorn hing. Omgezet naar zwart-wit. Niet mooi genoeg. Daarna omgekeerde kleuren en de zwart wit laag terug naar 50%.

Tweede upload van deze foto. De eerste had ik bewust donkerder gemaakt om het drama-effect te versterken, maar vergat op het dichtlopen te letten. Was dus niet nodig... Wat je ziet is een libel die gewoon 'op' was. Vond hem bij de voordeur. Heb nog geprobeerd hem op te lappen met wat eten en warmte en in eerste instantie hielp dat. Na in de huiskamer opgewarmd te zijn deden de vleugels het weer. Buiten gezet op het zuiden in een open (zijkant) plastic doorzichtige pot. Maar ja, op=op...

Zo'n 2x per jaar komt er een automaat door de straat (met mens erop) om alle haagbeuken op de juiste hoogte te krijgen. Het effect is netjes en snel en altijd op de juiste hoogte. Maar als je goed kijkt, zie je dat hier is gesnoeid met botte messen. Jammer. De musjes waren er wel nieuwsgierig naar; zou er nu meer voedsel in bereik zitten?