Fotografisch niet de mooiste foto door de drukke achtergrond. Maar de houding en het showen van de binnenzijde van de vleugels maakt het wellicht goed. Hij probeert hier een mol schrik aan te jagen en/of die uit zijn hol te krijgen. Net daarvóór liet die zich even zien. Pas op een later moment gaat de buizerd echt over op de aanval.

In navolging op de foto van de blauwe reiger die ik eerder uploadde. Nav het commentaar op de donkere slootrand, hier een foto van de reiger met opstaande vleugels ipv neergaande. Inderdaad krijg je dan een betere schaduw/zon werking.

De buizerd bleek te zwaar voor deze dunne tak. Hij zocht de balans met z'n vleugels. Een minuutje bleef hij daar balanceren, toen gaf hij het op en zocht een ander plekje.

Een mooie blauwe reiger die evenwijdig aan het slootje langs een wei vloog. Aan het uiteinde (bovenin) staan bomen waar er 1 ontbrak. Precies daar komt er een lichtstraaltje doorheen die over het grasland en de kop van de reiger schijnt.

Bij het zien van de foto van Loes (klein in beeld) dacht ik gelijk weer aan deze foto die ik nog had liggen. En aangezien die in het thema vd maand past, stuur ik hem dan ook maar in. Fijn dat je me even hielp herinneren!

Tsja, een inkoppertje qua titel... Het gebouw op de achtergrond is inderdaad een Van der Valk. In de beschutting van de hazelaar (door al die drukte in takken en kleuren valt de vogel minder op) is hij aan het zoeken naar een bewegende molshoop en houdt me goed in de gaten.

Iets naverscherpte uitvoering. Deze buizerd kwam ik tegen tijdens m'n pauze van kantoor. In die 20 minuten gaf ie een mooie show weg voor mij alleen. En bij toeval had ik voor het eerst m'n camera met telelens meegenomen naar m'n werk. De buizerd zag me wel, maar was niet bang voor me. Deed gewoon z'n eigen ding.

Door de gesnoeide wilg (niet meer zichtbaar in de achtergrond) krijgt de palmlelie nog net een streepje licht. 1 blaadje groeit de andere kant op.

Nu incl. verwijdering van de ruis. Een palmboomblad in m'n tuin had aan ieder uiteinde een ijspegeltje in de vorm van een druppel; op 1 na. Deze mist de druppelvorm, Op de achtergrond een ander blad van de palmboom. Alle lijnen bestaan uit schaduwen die allemaal naar die ene ijspegel wijzen.

De reiger zit hier op een omgevallen boom; jaar na jaar treedt de Maas buiten haar oevers en staan de bomen gedeeltelijk onder water. En op den duur is dat te veel en vallen ze om. Dat geeft weer fijne mogelijkheden voor reigers, aalscholvers en spechten.

Er dreven wat smeltende klompjes ijs in het fonteintje / vogelbadje in de vorm van een krokodil.

Een oude brandneteltak, een spinragdraadje en de daarop afgezette mist op z'n kop gezet. Zo ontstaat een spannend onderwaterdier dat luchtbellen blaast.

Bovenop een menshoog muurtje... een decoratief dotje mos met mist en wat spinrag. Eindelijk 'ns niet plat op de grond maar gewoon rechtop staand. Heb hier de kleurtemperatuur wat kouder gezet, dat geeft m.i. de sfeer beter aan.

Ik was nieuwsgierig hoe mistafzetting op planten eruit zou zien van dichtbij. Een straatje verderop zag ik een geschikte plant; uitgebloeid siergras. Met de macrolens ontdekte ik een verlate kerstsfeer.

Rivier de Maas op de hoogste stand. Strandje weg, hoge oeverzwaluwwand weg, koeienwei weg. Storing in de waterpomp? Je ziet hier de palen die het educatieve element (de waterpomp om de loop van een rivier na te bootsen) beschermen tegen de koeien. Naast een flinke opfrisser voor de grond blijft er ook veel troep achter zodra het water weer gaat zakken.

In lente en zomer een mooi natuurgebied met vele vogels, bevers, vossen en konijnen; met hoog water loopt alles onder. In december nog zijn de wilgen geknot, nu zie je alleen de kruinen nog boven het water uitsteken. Verrassend om te zien dat ze in het voorjaar gewoon weer uitlopen en bescherming bieden aan vele dieren. Al neemt de hoge waterstand ook altijd een heleboel troep mee die straks weer zichtbaar wordt.

Die allerlaatste appel die nog aan m'n boompje hangt is nu blijkbaar ineens aantrekkelijk.

Met een vijgentak boven haar hoofd kijkt deze jongedame vanaf de rozenstruik reikhalzend uit naar de lente; fijn dat ze even 'vrij' ging zitten. De mooie kleuren zijn van de gevels van de overburen en de groene vlek links is een kerstboom die klaarligt om afgevoerd te worden. Fijn om te weten dat alledaagse lelijke dingen onherkenbaar mooi kunnen zijn in een foto.

Deze huismus had een zware dag met al die regen. Evenals die andere 18 in m'n minituintje. 2e upload; met dank voor de tips om eea wat sprankelender te maken. De 2 druppels op de tak gingen daardoor wel clippen dus heb ik die met kloonstempel gedempt. En gelijk even 1 takje boven het oog verwijderd.

Wandelingetje in de wijk; er plopt een meerkoet omhoog en ik was snel genoeg... Het oog heb ik opgelicht en verscherpt want dat stond in de schaduw en niet zichtbaar.

Een prachtige gouden morgen. Mens en natuur staan zo letterlijk dicht op elkaar. Dit is 1 van de dode armen van rivier de Maas en op slechts tientallen meters de eerste huisjes op de dijk. Ik sta hier op een door het hoge water geblokkeerde doorgang. Kon hooguit een foto maken kijkend naar rechts tussen de struiken door op een open plek(je). Had geluk met het weer...

De uitgebloeide zonnebloem staat nog steeds overeind in m'n tuintje, al wordt ie nu ondersteund door een bamboetak. Het is de favoriete hangplek van 1 van de huismussen in de tuin. Vol verwachting kijkt hij naar een platte steen waar ik af en toe wat eten op leg. Maar ook in de startblokken om bij beweging heel snel weg te vliegen. De zachte mauvekleurige achtergrond zijn de straatstenen.

Dit is een 100% spiegeling van de bomen naast het eilandje in de wijk. Omgezet naar zwartwit geeft het een heel andere sfeer.

De Japanse esdoorn verkleurt heel mooi; van donkergroen naar oranje en rood en geel. Met hier en daar nog wat felgroen; daar waar de takken bijgesnoeid zijn. Een 100% fullframe foto waar ik wat zwart heb toegevoegd en een lichte vervorming zodat de 'hoofddruppel' meer naar voren kwam.

Als een schatbewaarder loopt het springdiertje heen en weer om al z'n juwelen bij elkaar te houden. De kleur van Japans bloedgras is m.i. erg fotogeniek. Evenals dauw, enn als je niet beweegt, het springdiertje ook.

Al eens je tuinmeubilair bekeken met een macrolens? Er gaat een wereld voor je open. Hier zie je de mosgroei en 2 gezellige grazers (springdiertjes) van dichtbij. De springdiertjes heb ik wat gewijzigd in verzadiging en het gehele beeld voorzien van een 5% zwartwit laag en wat extra nevel. Heb 8 versies en deze vond ik het mooist op kleur. Wist niet dat er zoveel herfstschatten op m'n schommelstoel aanwezig zijn...

Deze boomlelie heb ik na de bloei niet weggeknipt; gewoon om te kijken wat dan het gevolg is. Zodra het donker is gaat de bloem geuren en komen nachtvlinders langs voor de bestuiving. Uiteindelijk vallen de bloembladen af en blijft er een zaaddoos over. Die scheurt dan en laat de zaden los. Hier zie je een kwart zaaddoos die uitgescheurd is van het totaal. Hij hangt met draden nog vast aan de rest van de doos. Had niet verwacht dat het nog iets zou doen met al die knopschimmel aan de buitenkant.

Vlakbij de voordeur staat een rode klimroos. Het blad is nu verdord en gedeeltelijk opgekruld. In de trechter die ontstaat zit nu daadwerkelijk een trechterspin; je ziet nog net 1 pootje eruit steken. Bij de ingang zit een huisjesslak. Blijkbaar profiteren deze 2 diersoorten hier van elkaar; de spin minder opvallend en de slak uit de wind.

Een elegante netkous aan een takje in het bos. Dit opgekrulde verdorde blad heeft er in zijn leven waarschijnlijk nog nooit zo elegant en verfijnd uitgezien.

Vanmiddag een herfstconcert? Nee hoor, een verveelde mus die aan het gapen was. Het boeide hem niet dat ik dichtbij kwam... totdat ik de camera voor m'n gezicht weghaalde. Blijkbaar herkent hij een mens pas als hij het gezicht kan zien?